Ο Παρθένιος Β΄ (... - 16 Μαΐου 1651), ο επονομαζόμενος Νέος, οξύς, Γολιάθ ή Κεκεσκίνης, διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως κατά τα έτη 1644-1646 και 1648-1651.

Παρθένιος Β΄
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση16ος αιώνας
Ιωάννινα
Θάνατος16  Μαΐου 1651
Κωνσταντινούπολη
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταιερέας
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΟικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως

Καταγόταν από τα Ιωάννινα. Εκάρη ιερομόναχος και το 1632[1] εξελέγη Μητροπολίτης Ιωαννίνων. Το 1639 εξελέγη Μητροπολίτης Αδριανουπόλεως κατόπιν ενεργειών του πνευματικού του πατέρα, ως τότε Μητροπολίτη Αδριανουπόλεως, Παρθενίου, ο οποίος τότε εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης. Ζούσε περισσότερο στην Κωνσταντινούπολη, όπου συνδέθηκε με οπαδούς του Κύριλλου Λούκαρι, ιδίως με τον Θεόφιλο Κορυδαλλέα. Στις 8 Σεπτεμβρίου 1644 εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης με την υποστήριξη των φιλολουκαρικών.

Ήταν φιλοχρήματος και βίαιος και ακολούθησε αντιπαπική πολιτική. Ανέτρεψε και ακύρωσε τις αποφάσεις της Συνόδου του Ιασίου και την λεγόμενη «Ορθόδοξη Ομολογία» του Μητροπολίτη Κιέβου Πέτρου Μογίλα[2], γεγονός που προκάλεσε την έχθρα του Ηγεμόνα της Μολδοβλαχίας Βασιλείου Λούπου, ο οποίος, ερωτηθείς από τους Τούρκους, ζήτησε να ριχθεί ο Πατριάρχης στη φυλακή[3]. Το 1646 κατήργησε όλες τις πατριαρχικές εξαρχίες και όρισε να αποδοθούν στους πλησιόχωρους αρχιερείς[4].

Οι αντίπαλοί του κατόρθωσαν να τον καθαιρέσουν τον Νοέμβριο του 1646 και να τον εξορίσουν στην Κύπρο. Καθ'οδόν προς την εξορία κατάφερε να διαφύγει και να μεταβεί στο Ιάσιο, όπου παρέμεινε δύο χρόνια. Στις 29 Οκτωβρίου 1648 επανεξελέγη Πατριάρχης. Στη δεύτερη αυτή, τριετή Πατριαρχία του, ακολούθησε αντίθετη πολιτική, στρεφόμενος εναντίον των καλβινιστών. Το 1649 μάλιστα ζήτησε εγγράφως τη συνδρομή του Αυτοκράτορα Φερδινάνδου Γ΄ εναντίον τους.

Τελικά όμως κατέληξε να έχει πλήθος εχθρών και στις δύο παρατάξεις και στο τέλος να βρεθεί μόνος και ανίσχυρος. Την άνοιξη του 1651, οι Ιησουΐτες, με την υποστήριξη των ηγεμόνων της Βλαχίας και της Μολδαβίας, τον διέβαλαν στο Σουλτάνο Μωάμεθ Δ΄ ότι προβαίνει σε μυστικές συνεννοήσεις με τους Ρώσους. Στις 16 Μαΐου συνελήφθη από Γενίτσαρους, οι οποίοι τον στραγγάλισαν και τον πέταξαν στον Βόσπορο[3]. Οι χριστιανοί περισυνέλεξαν το λείψανό του και το ενταφίασαν στη Μονή Καμαριώτισσας στη Χάλκη[5].

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Ιερά Μητρόπολις Ιωαννίνων
  2. Iorga 1908, σελ. 312.
  3. 3,0 3,1 Iorga 1908, σελ. 315.
  4. Παΐζη-Αποστολοπούλου 1995, σελ. 68.
  5. Σιδηράς, Ιωάννης. «Παναγία Καμμαριώτισσα». Φως Φαναρίου. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2021. 

ΠηγέςΕπεξεργασία


τίτλοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Προκάτοχος
Ιωαννίκιος
Μητροπολίτης Ιωαννίνων
1632-1639
Διάδοχος
Καλλίνικος
Προκάτοχος
Παρθένιος Α΄
Μητροπολίτης Αδριανουπόλεως
1639-1644
Διάδοχος
Νεόφυτος
Προκάτοχος
Παρθένιος Α΄
Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως
1644-1646 (1η θητεία)
Διάδοχος
Ιωαννίκιος Β΄
Προκάτοχος
Ιωαννίκιος Β΄
Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως
1648-1651 (2η θητεία)
Διάδοχος
Ιωαννίκιος Β΄