Η παύλα (-) είναι χαρακτήρας που χρησιμοποιείται στα ψηφιακά έγγραφα και στον υπολογισμό για να αντιπροσωπεύσει ένα ενωτικό ή διαχωριστικό σημάδι (-) ή το σύμβολο της αφαίρεσης, το μείον (-).[1]

ΠεριγραφήΕπεξεργασία

 
Οι χαρακτήρες για το σύμβολο του συν και του μείον ή παύλα-ενωτικό

Η χρήση ενός μοναδικού χαρακτήρα για τη παύλα και το μείον ήταν ένας συμβιβασμός που έγινε στις πρώτες μέρες της εφεύρεσης των γραφομηχανών σταθερού πλάτους και των οθονών ηλεκτρονικών υπολογιστών.[2] Ωστόσο, με τη σωστή στοιχειοθέτηση και τον γραφικό σχεδιασμό, υπάρχουν ξεχωριστοί χαρακτήρες για παύλες και σύμβολα μείον. Η χρήση της παρωχημένης παύλας εξακολουθεί να υφίσταται σε πολλά περιβάλλοντα, γιατί είναι γνωστό ότι είναι εύκολο να εισαχθεί στα πληκτρολόγια και στην ίδια θέση σε όλα τα κοινά σύνολα χαρακτήρων.

Ως σύμβολο του μείονΕπεξεργασία

Οι περισσότερες γλώσσες προγραμματισμού, αφού περιορίζονται σε εφταψήφια ASCII, χρησιμοποιούν την παύλα αντί για τον χαρακτήρα Unicode 2212, που υποδηλώνει αφαίρεση και αρνητικούς αριθμούς.[3][4]

Το σύμβολο μείον έχει ονομαστικά το ίδιο πλάτος με το σύμβολο συν. Σε αναλογικές γραμματοσειρές είναι μεγαλύτερο από μια παύλα.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Jukka K. Korpela (2006). Unicode explained. O'Reilly. σελ. 382. ISBN 978-0-596-10121-3. 
  2. The Evolution of Character Codes, 1874-1968. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2017-03-18. https://web.archive.org/web/20170318185346/http://trafficways.org/ascii/ascii.pdf. Ανακτήθηκε στις 2016-11-16. 
  3. C Reference Manual. c. 1975. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2017-04-03. https://web.archive.org/web/20170403063708/https://www.bell-labs.com/usr/dmr/www/cman.pdf. Ανακτήθηκε στις 2016-12-07. 
  4. «Haskell 2010 Language Report» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 4 Δεκεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2016.