Πεζούλα Καρδίτσας

οικισμός της Ελλάδας

Συντεταγμένες: 39°18′20.2″N 21°41′38.4″E / 39.305611°N 21.694000°E / 39.305611; 21.694000

Η Πεζούλα είναι χωριό του νομού Καρδίτσας, και τοπική έδρα του Δήμου Λίμνης Πλαστήρα όπως αυτός συστάθηκε σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης.[1] Από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας ανήκε διοικητικά στο Δ.δ. Πεζούλας του Δήμου Νεβρόπολης Αγράφων και αποτελούσαν έδρα του δήμου.[2] Βρίσκεται σε απόσταση 35 χιλιομέτρων νοτιοδυτικά της Καρδίτσας και είναι χτισμένο σε υψόμετρο 900 μέτρων. Ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 248 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011.[3] Τα τελευταία χρόνια, με την ανάπτυξη του τουρισμού στην περιοχή της Λίμνης Πλαστήρα, ο οικισμός παρουσιάζει μεγάλη ανάπτυξη.

Πεζούλα
Πεζούλα is located in Greece
Πεζούλα
Πεζούλα
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
Αποκεντρωμένη ΔιοίκησηΘεσσαλίας-Στερεάς Ελλάδας
ΠεριφέρειαΘεσσαλίας
Περιφερειακή ΕνότηταΚαρδίτσας
ΔήμοςΛίμνης Πλαστήρα
Δημοτική ΕνότηταΝεβρόπολης Αγράφων
Γεωγραφία και Στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΘεσσαλία
ΝομόςΚαρδίτσας
Υψόμετρο900 μέτρα
Πληθυσμός127 (2011)
Πληροφορίες
Ταχ. κώδικας43150
Τηλ. κωδικός2441

Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Αναφορές στο χωριό έχουμε στα τέλη του 16ου αιώνα. Αξιοθέατα της περιοχής είναι ο ναός του Αγίου Παντελεήμονα, ο νερόμυλος, οι πέτρινες βρύσες της Καραγιάννης και της Αγίας Παρασκευής. Επίσης διεξάγεται λαϊκό πανηγύρι στις 19 Αυγούστου (θέση Αλώνων), ημερομηνία που κάποτε γινόταν μεγάλη τριήμερη εμποροπανήγυρη.

Τοπική κοινότητα Πεζούλας Επεξεργασία

Υπάγεται διοικητικά στο Δήμο Λίμνης Πλαστήρα, με 367 κατοίκους συνολικά. Σε αυτήν περιλαμβάνονται, εκτός της Πεζούλας που αποτελεί την έδρα της, και οι οικισμοί Καλύβια ( 223 κάτοικοι ) και Νεράιδα (17 κάτοικοι).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι Επεξεργασία

Παραπομπές Επεξεργασία

  1. «Δημοτική Ενότητα Νεβρόπολης Αγράφων». Δήμος Λίμνης Πλαστήρα. Ανακτήθηκε στις 20 Απριλίου 2023. 
  2. «ΕΕΤΑΑ-Διοικητικές Μεταβολές των Οικισμών». www.eetaa.gr. Ανακτήθηκε στις 20 Απριλίου 2023. 
  3. «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 1 Απριλίου 2015.