Άνοιγμα κυρίου μενού

Περικλής Σκέφερις

Διπλωμάτης, μόνιμος υφυπουργός εξωτερικών
(Ανακατεύθυνση από Περικλής Σκέφερης)

Ο Περικλής Σκέφερις (Πρέβεζα, 13 Μαρτίου 1884 - Αθήνα, 26 Μαρτίου 1970) ήταν Έλληνας διπλωμάτης.

Περικλής Σκέφερις
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση13  Μαρτίου 1884[1]
Πρέβεζα
Θάνατος26  Μαρτίου 1970[1]
Αθήνα
Τόπος ταφήςΠρώτο Νεκροταφείο Αθηνών
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταδιπλωμάτης
πολιτικός
συγγραφέας
Οικογένεια
ΑδέλφιαΑνδρέας Σκέφερης
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΥφυπουργός Εξωτερικών‎ της Ελλάδας

Βιογραφικά στοιχείαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε το 1884 και ήταν γιος[2] του Δημητρίου Σκέφερη[3] (1848-1921), δημογέροντα και υποπροξένου της Ρωσίας στην Πρέβεζα, και της Πηνελόπης Κονεμένου, κόρη παλιάς οικογένειας της Πρέβεζας. Αδερφός του ήταν ο Ανδρέας Σκέφερης. Από την πλευρά του πατέρα του ήταν εγγονός[3] του Πέτρου Σκέφερη, πλούσιου εμπόρου, και της Αγγελικής Μπάλκου. Από την πλευρά της μητέρας του ήταν εγγονός του Περικλή Κονεμένου και της Κλεοπάτρας Παρούση. Η απώτερη καταγωγή[3] της οικογένειας Σκέφερη ήταν από την Σκέφερη της Τσαμουριάς, κατήλθαν[3] δε τα μέλη της οικογένειας στην Πρέβεζα στα μέσα του 18ου αιώνα.

Έζησε για κάποιο διάστημα στην Λευκάδα, όπου πήγε[2] και σχολείο. Υπηρέτησε στο διπλωματικό σώμα διατελώντας μεταξύ άλλων πρέσβης[4] της Ελλάδας στο Κάϊρο (1927 - 1933), γενικός πρόξενος[5] στη Μασσαλία, πρέσβης στο Βουκουρέστι και πρέσβης στα Τίρανα. Την περίοδο της Κατοχής διέφυγε στην Αίγυπτο, όπου υπηρέτησε ως γενικός διευθυντής του υπουργείου εξωτερικών στην Μέση Ανατολή στον Κάϊρο. Το 1946 διορίστηκε[6] πρέσβης της Ελλάδας στην Άγκυρα, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1950. Από τη θέση αυτή διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην εκλογή του Αθηναγόρα στον πατριαρχικό θρόνο. Αναφέρεται[7] ότι συμμετείχε σε συνάντηση στην Αθήνα μεταξύ των διπλωματών Γεωργίου Σεφέρη, Δεληβάνη, Ηρακλείδη, του υπουργού Ευάγγελου Αβέρωφ και του Ανδρέα Αζίνα, σύνδεσμο του Γρίβα με την ελληνική κυβέρνηση προκειμένου να μεταπειστεί[7] ο Αζίνας και να μην στείλει στον Γρίβα δηλητηριώδεις ουσίες για να μολύνει το νερό με το οποίο υδρεύονταν τα βρετανικά στρατόπεδα.

Στην κυβέρνηση Κωνσταντίνου Καραμανλή (1956) διορίστηκε[8] μόνιμος υφυπουργός εξωτερικών, θέση την οποία διατήρησε[9] και στην επόμενη κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή μέχρι το 1960, οπότε και παραιτήθηκε. Είχε συγγράψει[3] το άρθρο Η παράδοσις της Πρεβέζης (21.10.1912). Μία σχετική ανέκδοτος έκθεσις του τότε υποπροξένου της Ρωσσίας εις Πρέβεζαν Δ. Σκέφερι (Αθήνα, 1962).

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 26 Μαρτίου 1970 και ενταφιάστηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.

ΠηγέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 Νίκος Δ. Καράμπελας: Πρεβεζάνικα Χρονικά. Ευρετήριο τευχών 1-50. Ίδρυμα Ακτία Νικόπολις. ISBN-13 978-960-7660-25-1.
  2. 2,0 2,1 Η μέση εκπαίδευση στην Λευκάδα[νεκρός σύνδεσμος], από την ιστοσελίδα iaen.gr
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Νίκος Δ. Καράμπελας, Η φορεσιά της Πρεβεζάνας στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, από την ιστοσελίδα cultureportalweb.uoi.gr
  4. ο ελληνισμός της Αιγύπτου Αρχειοθετήθηκε 2012-08-13 στο Wayback Machine., από την εφημερίδα "Η Καθημερινή"
  5. Διατελέσαντες γενικοί πρόξενοι στη Μασσαλία Αρχειοθετήθηκε 2010-09-27 στο Wayback Machine., από την ιστοσελίδα του υπουργείου εξωτερικών
  6. Διατελέσαντες πρεσβευτές στην Άγκυρα Αρχειοθετήθηκε 2009-11-26 στο Wayback Machine., από την ιστοσελίδα του υπουργείου εξωτερικών
  7. 7,0 7,1 Η ΕΟΚΑ θα δηλητηρίαζε το δίκτυο ύδρευσης των Αγγλων, από την εφημερίδα "Ελευθεροτυπία"
  8. Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Καραμανλή 1956, από την ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Κυβερνήσεως
  9. Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Καραμανλή 1958, από την ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Κυβερνήσεως