Άνοιγμα κυρίου μενού

Συντεταγμένες: 15°08′30″N 120°21′00″E / 15.14167°N 120.35000°E / 15.14167; 120.35000

Πινατούμπο (Pinatubo)
Pinatubo91eruption clark air base.jpg
Λείπει το γεωγραφικό πλάτοςLua error in Module:Location_map/multi at line 13: "<div class=\"center\"><div style=\"width:300px;float:none;clear:both;margin-left:auto;margin-right:auto\"><div style=\"width:300px;padding:0\"><div style=\"position:relative;width:300px\">Πινατούμπο βρίσκεται στο τόπο Φιλιππίνες<div style=\"position:absolute;top:35.897%;left:36.919%\"><div style=\"position:absolute;left:-5px;top:-5px;line-height:0\">Πινατούμπο</div></div></div></div></div></div>" is not a valid name for a location map definition.
Ύψος1.486m
ΟροσειράΌρη Ζαμπάλες
Νησιωτικό σύμπλεγμαΦιλιππίνες
ΝησίΛουζόν
Ηλικία<635.000 έτη
ΉπειροςΑσία
ΧώρεςΦιλιππίνες Φιλιππίνες
Συντεταγμένες15.08°N,120.21°E
ΤύποςΣτρωματοηφαίστειο
Τελευταία έκρηξη1991
Πινατούμπο βρίσκεται στο τόπο Φιλιππίνες
Πινατούμπο

Το όρος Πινατούμπο είναι ένα ενεργό ηφαίστειο στο νησί Λουζόν στις Φιλιππίνες. Το ηφαίστειο βρίσκεται στα όρη Καμπουσιλάν και πριν την έκρηξή του το 1991, η ηφαιστειακή δραστηριότητά του ήταν άγνωστη στους ανθρώπους. Το βουνό ήταν έντονα διαβρωμένο και καλυπτόταν από πυκνό δάσος στο οποίο κατοικούσε η φυλή Αέτας, η οποία φυγαδεύτηκε στο βουνό όταν οι Ισπανοί κατέκτησαν τις Φιλιππίνες.

Η έκρηξή του τις 15 Ιουνίου 1991 ήταν η δεύτερη ισχυρότερη χερσαία έκρηξη του 20ου αιώνα. Η έκρηξη του ηφαιστείου συνέπεσε με την άφιξη του τυφώνα Γιούνγια, με αποτέλεσμα τη δημιουργία μιας θανάσιμης ανάμειξης ηφαιστειακής στάχτης και βροχής. Η έγκαιρη προειδοποίηση και απομάκρυνση των κατοίκων της γύρω περιοχής έσωσε δεκάδες χιλιάδες κατοίκους της περιοχής και τελικά πέθαναν μόνο 847 άνθρωποι. Όμως η γύρω περιοχή καταστράφηκε από πυροκλαστικές ροές, τη στάχτη και τα λαχάρ.

Τα αποτελέσματα της έκρηξης του Πινατούμπο έγιναν αισθητά σε όλο τον κόσμο. Από το ηφαίστειο βγήκαν 10 κυβικά χιλιόμετρα μάγμα και είκοσι εκατομμύρια τόνοι διοξείδιο του θείου, ενώ στην ήδη μεγάλη ποσότητα προστέθηκε και αυτή από μια αντίστοιχα μεγάλη έκρηξη του όρους Χάντσον δύο μήνες μετά. Το διοξείδιο του θείου που εκλύθηκε από το ηφαίστειο ανακλούσε μέρος της ακτινοβολίας του Ήλιου πίσω στο διάστημα, με αποτέλεσμα η παγκόσμια θερμοκρασία για ένα χρόνο να πέσει κατά μισό βαθμό.[1]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Ηφαιστειακή ομπρέλα για την υπερθέρμανση Το Βήμα, 22 Απριλίου 2009. Ανακτήθηκε τις 23 Απριλίου 2012

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία