Άνοιγμα κυρίου μενού

Ράινχολντ Μέσνερ

Ιταλός ορειβάτης, εξερευνητής και συγγραφέας

Ο Ράινχολντ Μέσνερ (Reinhold Messner, 17 Σεπτεμβρίου 1944) είναι Ιταλός ορειβάτης, εξερευνητής και συγγραφέας από τη γερμανόφωνη ιταλική αυτόνομη επαρχία του Νότιου Τυρόλου, «του οποίου τα καταπληκτικά επιτεύγματα στο Έβερεστ και άλλες κορυφές σε όλον τον κόσμο του απέδωσαν τη θέση μεγαλύτερου αναρριχητή στην ιστορία»[1].

Ράινχολντ Μέσνερ
Reinhold Messner at Juval (2012).JPG
Ο Ράινχολντ Μέσνερ τον Αύγουστο του 2012
Προσωπικές πληροφορίες
Όνομα Ράινχολντ Μέσνερ
Εθνικότητα Ιταλική/γερμανόφωνος Νοτίου Τυρόλου
Γέννηση 17 Σεπτεμβρίου, 1944
Μπρίξεν, Ιταλία
Ιστοσελίδα www.reinhold-messner.de
Ορειβατική σταδιοδρομία
Γνωστός/ή για ο πρώτος ορειβάτης που αναρριχήθηκε στις 14εις κορυφές πάνω από 8.000μ.
Πρώτες ανάβασεις
Μείζονες αναβάσεις Έβερεστ πρώτη μοναχική ανάβαση χωρίς βοηθητικό οξυγόνο
Ενημέρωση 21 Μαρτίου 2014.

Είναι γνωστός για την πρώτη μοναχική ανάβαση του Έβερεστ χωρίς βοηθητικό οξυγόνο και ως πρώτος ορειβάτης που ολοκλήρωσε και τις δεκατέσσερεις κορυφές με υψόμετρο άνω των 8.000 μέτρων πάνω από τη στάθμη της θάλασσας. Είναι συγγραφέας τουλάχιστον 63 βιβλίων (στα Γερμανικά, 1970–2006), πολλά από τα οποία μεταφράστηκαν σε άλλες γλώσσες.

Πίνακας περιεχομένων

ΒίοςΕπεξεργασία

Ο Ράινχολντ Μέσνερ γεννήθηκε στο γερμανόφωνο Μπρίξεν (Μπρεσσανόνε), της Ιταλίας, και είναι γηγενής ομιλητής των Γερμανικών και των Ιταλικών[2] Μεγάλωσε στο Βίλνες (Villnöß) και πέρασε τα πρώτα χρόνια του ορειβατώντας στις Άλπεις ιδιαίτερα στους Δολομίτες. Ο πατέρας του, Γιόζεφ Μέσνερ, ήταν δάσκαλος και ήταν εκείνος που τον οδήγησε στην πρώτη του κορυφή σε ηλικία πέντε ετών. Ο Ράινχολντ είχε οκτώ αδελφούς και μία αδελφή. Αργότερα σκαρφάλωνε με τον αδελφό του Γκίντερ και έκανε αρκτικές διασχίσεις με έναν άλλον αδελφό, τον Χούμπερτ.

Σε ηλικία δεκατριών ετών, άρχισε να σκαρφαλώνει με τον εντεκάχρονο αδελφό του Γκύντερ. Στα 20 περίπου χρόνια τους συγκαταλέγονταν ανάμεσα στους καλύτερους Ευρωπαίους ορειβάτες[3]. Κατά τη δεκαετία του 1960, ο Μέσνερ εμπνευσμένος από τον Χέρμαν Μπουλ, (Hermann Buhl), έγινε από τους πρώτους ενθουσιώδεις υποστηρικτές του αλπικού στυλ ορειβασίας στα Ιμαλάια, δηλαδή της αναρρίχησης με πολύ ελαφρύ εξοπλισμό και ελάχιστη εξωτερική βοήθεια. Ο Μέσνερ θεωρούσε το στυλ αποστολής ("τακτική πολιορκίας") ασεβές προς τη φύση και τα βουνά.

Η πρώτη μεγάλη ανάβαση του Μέσνερ στα Ιμαλάια το 1970, στην όψη Ρουπάλ του Νάνγκα Παρμπάτ, αν και στέφθηκε με επιτυχία είχε παράλληλα και τραγική κατάληξη. Μαζί με τον αδελφό του Γκύντερ έφτασαν στην κορυφή, αλλά ο Γκύντερ πέθανε δύο μέρες αργότερα κατά την κατάβαση από την όψη Ντιαμίρ. Ο Ράινχολντ έχασε έξι δάχτυλα του ποδιού του, που υπέστησαν άσχημα κρυοπαγήματα και χρειάστηκαν ακρωτηριασμό[3]. Σε ό,τι αφορά στον Ράινχολντ, τού ασκήθηκε ιδιαίτερα αυστηρή κριτική για την επιμονή του στην ολοκλήρωση της ανάβασης μαζί με τον λιγότερο έμπειρο Γκύντερ[4]. Η ταινία του 2010 Νάνγκα Παρμπάτ του Γιόζεφ Βιλσμάιερ (Joseph Vilsmaier) είναι βασισμένη στην αφήγηση των γεγονότων από τον Ράινχολντ[5]

Παρόλο που ο Μέσνερ και ο Πήτερ Χάμπελερ (Peter Habeler) ήταν γνωστοί για τις ταχύτατες αναβάσεις τους στις Άλπεις -Άιγκερ βόρεια όψη, στάνταρ διαδρομή (10 ώρες) και Λε Ντρουάτ (8 ώρες)- η πρώτη του ανάβαση στο Γκασερμπρούμ Α΄ το 1975 από νέα διαδρομή απαίτησε τρεις μέρες. Στη δεκαετία 1970, Μέσνερ αποφάσισε να αντιμετωπίσει την πρόκληση να ανέβει στο Έβερεστ χωρίς βοηθητικό οξυγόνο, λέγοντας ότι είτε θα το έκανε με καθαρό τρόπο ή καθόλου[6]. Το 1978, έφτασε στην κορυφή του Έβερεστ με τον Χάμπελερ[6]. Ήταν η πρώτη φορά που εκτέθηκε κανείς σε τέτοιο υψόμετρο χωρίς βοηθητικό οξυγόνο. Οι Μέσνερ και Χάμπελερ απέδειξαν ότι ήταν δυνατό αυτό που ορισμένοι γιατροί, ειδικοί και ορειβάτες θεωρούσαν ανέφικτο. Επανέλαβε το επίτευγμα από την πλευρά του Θιβέτ το 1980, κατά την εποχή των μουσώνων. Αυτή ήταν και η πρώτη μοναχική αναρρίχηση του Έβερεστ.

 
Οι κορυφές πάνω από 8.000μ.

Το 1978, πραγματοποίησε μοναχική ανάβαση της όψης Ντιαμίρ του Νάνγκα Παρμπάτ. Το 1986 ο Μέσνερ έγινε ο πρώτος ορειβάτης που συμπλήρωσε τις 14εις κορυφές πάνω από 8.000μ.[7]. Εκτός της ορειβασίας ο Μέσνερ διέσχισε την Ανταρκτική με σκι μαζί με τον Άρβεντ Φουκς (Arved Fuchs). Έγραψε πάνω από 60 βιβλία για τις εμπειρίες του, πολλά από τα οποία μεταφράστηκαν[8]. Πρωταγωνίστηκε στην ταινία του 1984 Η σκοτεινή λάμψη των βουνών του Βέρνερ Χέρτζοκ.

Ο Μέσνερ διευθύνει επιχείρηση σχετική με τις ορειβατικές του δεξιότητες. Από το 1999 έως το 2004, διατηρούσε πολιτικό γραφείο ως ευρωβουλευτής από το ιταλικό πράσινο κόμμα (Ομοσπονδία των Πράσινων). Ήταν, επίσης, συνιδρυτής του διεθνούς ΜΚΟ Mountain Wilderness, αφιερωμένου στην προστασία των βουνών παγκοσμίως.

Το 2004 ολοκλήρωσε αποστολή 2.000 χλμ., διασχίζοντας την έρημο Γκόμπι. Ασχολείται κυρίως με το Μουσείο των βουνών Μέσνερ, του οποίου είναι ιδρυτής.

ΑποστολέςΕπεξεργασία

Έως το 1970Επεξεργασία

Έως το 1970 1970 Ο Μέσνερ ασχολήθηκε κυρίως με τις Άλπεις. Το 1965, αναρριχήθηκε σε μια νέα direttissima[9], στη βόρεια όψη του Όρτλερ. Ένα χρόνο αργότερα αναρριχήθηκε στο Γουόκερ Σπουρ (Walker Spur) στις Γκραν Γιοράς και κατάκτησε την Ροτσέττα Άλτα ντι Μποσκονέρο (Rocchetta Alta di Bosconero). Το 1967 πραγματοποίησε την πρώτη ανάβαση της ΒΑ όψης του Αγκνέρ και τις πρώτες χειμερινές της βόρειας όψης του Αγκνερ και της βόρειας όψης του Φουρκέττα (Furchetta).

Το 1968 αναρριχήθηκε στο κεντρικό πιλιέ του Σας ντλα Κρουσκ και την σύντομη διαδρομή της νότιας όψης του Μαρμολάντα. Το επόμενο έτος, ο Μέσνερ συμμετείχε σε αποστολή στις Άνδεις επιτυγχάνοντας,μαζί με τον Πήτερ Χάμπελερ, την πρώτη ανάβαση στην ανατολική όψη του Γιερουπάγια και λίγες μέρες αργότερα την πρώτη ανάβαση του Γιερουπάγια Τσίκο (6.121)[10]. Επίσης, πραγματοποίησε την πρώτη μοναχική αναρρίχηση της βόρειας όψης του Λε Ντρουάτ, τη διασταύρωση Φίλιπ στο Κιβέττα και τη νότια όψη του Μαρμολάντα ντι Ρόκκα. Με αυτά τα επιτεύγματα κέρδισε την αναγνώρισή του ως ο καλύτερος ορειβάτης στην Ευρώπη. Το 1970, προσκλήθηκε σε μια μεγάλη αποστολή στα Ιμαλάια.

Αναρριχήσης σε κορυφές υψηλότερες των 8.000 μ. μετά το 1970Επεξεργασία

Ο Ράινχολντ Μέσνερ ήταν ο πρώτος που σκαρφάλωσε και τις 14εις «οκτάρες» και μάλιστα χωρίς βοηθητικό οξυγόνο: Ειδικότερα; οι αναρριχήσεις περιλαμβάνονται στον παρακάτω πίνακα:

Έτος Κορυφή (ύψος σε μ.) Παρατηρήσεις
1970 Νάνγκα Παρμπάτ (8.125)
1972 Μανασλού (8.163)
1975 Χίντεν Πικ (Γκασερμπρούμ Α΄) (8.080)
1978 Έβερεστ (8.848), Νάνγκα Παρμπάτ (8.125) Πρώτη ανάβαση του Έβερεστ χωρίς βοηθητικό όξυγόνο
Νάνγκα Παρμπάτ: πρώτη μοναχική ανάβαση από την κατασκήνωση βάσης
1979 Κ2 (8.611)
1980 Έβερεστ (8,848) Πρώτη μοναχική ανάβαση χωρίς βοηθητικό οξυγόνο στην εποχή των μουσώνων
1981 Σισαπάνγκμα (8.027)
1982 Κανγκτσενγιούνγκα (8.586), Γκασερμπρούμ Β΄ (8.034), Μπρόουντ Πικ (8.051) Απέτυχε στη χειμερινή ανάβαση του Τσο Ογιού
1983 Τσο Ογιού (8.188)
1984 Χίντεν Πικ (Γκασερμπρούμ Α΄) (8.080), (Γκασερμπρούμ Β΄ (8.034) Σε μία προσπάθεια χωρίς επιστροφή στην κατασκήνωση βάσης
1985 Αναπούρνα (8.091), Νταουλαγκίρι (8.167)
1986 Μακάλου (8.485), Λότσε (8.516)

Επιλεγμένη βιβλιογραφίαΕπεξεργασία

  • Messner, Reinhold (1998). Free Spirit: A Climber's Life. Seattle, WA, USA: Mountaineers Books. ISBN 0-89886-573-5. 
  • Messner, Reinhold (1998). The Crystal Horizon: Everest - The First Solo Ascent. Seattle, WA, USA: Mountaineers Books. ISBN 0-89886-574-3. 
  • Messner, Reinhold (1999). All Fourteen 8,000ers. Seattle, WA, USA: Mountaineers Books. ISBN 0-89886-660-X. 
  • Messner, Reinhold (2000). My Quest for the Yeti: Confronting the Himalayas' Deepest Mystery. New York, NY, USA: St. Martin's Press. ISBN 978-0-312-20394-8. 
  • Messner, Reinhold (2001). The Big Walls: From the North Face of the Eiger to the South Face of Dhaulagiri. Seattle, WA, USA: Mountaineers Books. ISBN 0-89886-844-0. 
  • Messner, Reinhold. trans. by Tim Carruthers (2002). The Second Death of George Mallory: The Enigma and Spirit of Mount Everest. New York, NY, USA: St. Martin's Griffin. ISBN 0-312-27075-5. 
  • Messner, Reinhold (2003). The Naked Mountain. Seattle, WA, USA: Mountaineers Books. ISBN 0-89886-959-5. 
  • Εκδόσεις στα Γερμανικά

Παραπομπές σημειώσειςΕπεξεργασία

  1. «Reinhold Messner: On top of the world». www.independent.co.uk. Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2010. 
  2. Extrem Europa, Live, Vienna, No. 3 (01/02/2008), σ. 16.
  3. 3,0 3,1 Alexander, Caroline (Νοέμβριος 2006). «Murdering the Impossible». National Geographic. http://www7.nationalgeographic.com/ngm/0611/feature1/index.html. 
  4. Rhoads, Christopher (11 December 2003). «The controversy surrounding Reinhold Messner». The Wall Street Journal. Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2008. 
  5. Connolly, Kate (19 January 2010). «Nanga Parbat film restarts row over Messner brothers' fatal climb». The Guardian (London). http://www.guardian.co.uk/world/2010/jan/19/nanga-parbat-film-controversy. Ανακτήθηκε στις 22 Μαΐου 2010. 
  6. 6,0 6,1 Krakauer 153
  7. Krakauer, σ. 61
  8. http://reinhold-messner.de/popup_1_1.html
  9. Ως direttissima στην ορειβασία εννοείται η επιδίωξη της συντομότερης διαδρομής. Διάσημη Direttissima στην Ευρώπη είναι η κατακόρυφη διαδρομή της βόρειας όψης του Eiger North. Η επιδίωξη της Direttissima έχασε έδαφος τουλάχιστον από το 1980, καθώς σημαντική δε θεωρείται πλέον η συντομότερη διαδρομή είναι πλέον η διαδρομή, αλλά το στυλ αναρρίχησης
  10. Messner, Reinhold (1979). Aufbruch ins Abenteuer. Der berühmteste Alpinist der Welt erzählt. Bergisch Gladbach, σ. 122 - 133.

ΠηγέςΕπεξεργασία

SourcesΕπεξεργασία

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Reinhold Messner της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).