Ο Ραμίρο Λεντέσμα Ράμος (23 Μαΐου 1905, Ζαμόρα - 29 Οκτωβρίου 1936, Μαδρίτη) ήταν Ισπανός συνδικαλιστής, πολιτικός, δοκιμιογράφος και δημοσιογράφος και προπαγανδιστής του Φρανκικού Καθεστώτος. [6] Θεωρείται ο ιδρυτής του εθνικού-συνδικαλισμού.[7][8]

Ραμίρο Λεντέσμα
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση23  Μαΐου 1905[1][2] ή 1905[3][4]
Alfaraz de Sayago
Θάνατος29  Οκτωβρίου 1936[1][2] ή 1936[3][4]
Aravaca
Αιτία θανάτουτυφεκισμός
Συνθήκες θανάτουανθρωποκτονία
Χώρα πολιτογράφησηςΙσπανία[3]
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΙσπανικά[5]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταφιλόσοφος
πολιτικός
δημοσιογράφος
συγγραφέας
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαJuntas de Ofensiva Nacional-Sindicalista

Τα πρώτα χρόνιαΕπεξεργασία

Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Complutense της Μαδρίτης, όπου ήταν μαθητής του José Ortega y Gasset και συνέβαλε στην λογοτεχνική εφημερίδα La Gaceta Literaria[9] και Revista de Occidente, ο Ράμος άρχισε να μελετά επίσης τα έργα του Μάρτιν Χάιντεγκερ. Έγραψε επίσης ένα μυθιστόρημα για τη νεολαία, με τίτλο "El sello de la muerte" ("Η σφραγίδα του θανάτου").[10]

Το κίνημα του Μπενίτο Μουσολίνι και του αναπτυσσόμενου ναζιστικού κινήματος του Αδόλφου Χίτλερ στη Γερμανία ανησύχησε τις ρίζες της μεσαίας τάξης, τις οποίες είδε ως εμπόδιο στην επίτευξη του επαναστατικού περιβάλλοντος της Ισπανικής πολιτικής στη δεκαετία του 1920. Το 1931, ο Λεντέσμα Ράμος ξεκίνησε τη δημοσίευση του περιοδικού "La Conquista del Estado", για το οποίο έκανε αφιέρωμα το ιταλικό φασιστικό περιοδικό "La Conquista dello Stato" του Κούρτσιο Μαλαπάρτε. Προσπάθησε να γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα στον εθνικισμό και τον συνδικαλισμό της αναρχικής οργάνωσης, της "Εθνική Συνομοσπονδία Εργατών (Ισπανία)" (CNT), αναθεωρώντας συνολικά τον συνδικαλισμό.[11]

Ο θαυμασμός του, για τον Ναζισμό, τον έσπρωξε να μιμηθεί το χτένισμα του Αδόλφου Χίτλερ.[12] Στο πρώτο τεύχος του "Conquista del Estado", ο Λεντέσμα δημοσίευσε ένα συγκριτικό πρόγραμμα, το οποίο προπαγάνδιζε τον κρατισμό, έναν πολιτικό ρόλο για τα πανεπιστήμια, την περιφερειοποίηση και μια συνδικαλιστική δομή για την Εθνική οικονομία. Το πρόγραμμα δημοσιεύθηκε μόνο καθ' όλη τη διάρκεια του έτους και, παρόλο που αποτέλεσε αντικείμενο συζήτησης για την επανένωση του CNT, δεν είχε ποτέ τον επιδιωκόμενο αντίκτυπο.[13] [14] Στη συνέχεια, η οργάνωση του συγχωνεύτηκε τον Οκτώβριο του 1931 με τη "Junta Castellana de Actuación Hispánica" του Ονέσιμο Ροτόντα, δημιουργώντας το "Juntas de Ofensiva Nacional-Sindicalista" και το περιοδικό JONS. Μετονομάστηκε σε "Falange Española de las Juntas de Ofensiva Nacional-Sindicalista" (FE-JONS), αφού συγχωνεύθηκε με την οργάνωση του Χοσέ Αντόνιο Πρίμο ντε Ριβέρα το 1934. Ο ίδιος σχεδίασε το σήμα του κινήματος, το ζυγό και τα βέλη που προέρχονται από τους καθολικούς μονάρχες, και εφάρμοσε τα συνθήματα "Arriba España" και "Una, Grande y Libre" (και τα δύο χρησιμοποιούνταν ακόμη και στη Γαλλική Ισπανία).[15]¡Viva el mundo nuevo del siglo XX!

ΘάνατοςΕπεξεργασία

Η οργάνωση παρέμεινε σταθερή, παρά το γεγονός ότι ο Λεντέσμα διαφώνησε με το Αντόνιο Ριβέρα και δημιούργησε μια μικρή οργάνωση, την "La Patria Libre", η οποία αντιτάχθηκε στην ιδέα της Φάλαγγας, επιδεικνύοντας την ίδια ευνοϊκή στάση απέναντι στα αριστερά συνδικάτα. Με το ξέσπασμα του Ισπανικού εμφύλιου πολέμου, ο Λέντέσμα συνελήφθη από την Δημοκρατία της Μαδρίτης, μακριά από τις δυνάμεις του Φρανσίσκο Φράνκο λόγω κατασκοπείας και κατά την διάρκεια του φθινοπώρου του 1936, εκτελέστηκε από την πολιτοφυλακή.[16] Μια μυθική φιγούρα από την Φρανκική προπαγάνδα, παρόλο που η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία απειλούσε να λογοκρίνει τα έργα του μέσω του Index Librorum Prohibitorum.

Συγγραφικό έργοΕπεξεργασία

  • El Sello de la Muerte (η σφραγίδα του Θανάτου)
  • El vacio (Το κενό),
  • El joven suicida, (Ο νεαρός αυτόχειρας),
  • El fracaso de Eva, (Η αποτυχία της Εύας),
  • El Quijote y nuestro tiempo, (Ο Κιχώτης και ο καιρός μας, το 1925),
  • Discurso a las juventudes de España ("Ομιλία προς την Ισπανική νεολαία")
  • Fascismo en España("Φασισμός στην Ισπανία")
  • Escritos filosóficos, &c. ("Λογοτεχνικά κείμενα.")

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

  • Borrás, Tomás: Ramiro Ledesma Ramos, Madrid, Editora Nacional, 1971, 791 págs.
  • Casali, Luciano: Società di massa, giovanni, rivoluzioni. Il fascismo di Ramiro Ledesma Ramos, Bolonia, CLUEB, 2003, 253 págs.
  • Cuadrado Costa, José: Ramiro Ledesma Ramos. Un romanticismo de acero, Madrid, Ed. Barbarroja, 1990, 111 págs.
  • Gallego, Ferran: Ramiro Ledesma Ramos y el fascismo español, Madrid, Síntesis, 2005, 431 págs.
  • Gallego, Ferran: «La realidad y el deseo. Ramiro Ledesma en la genealogía del franquismo», en Ferran Gallego y Francisco Morente (eds.), Fascismo en España. Ensayos sobre los orígenes sociales y culturales del franquismo, Barcelona, El Viejo Topo, 2005, págs. 253-447.
  • González Cuevas, Pedro Carlos: «Ledesma Ramos o el imposible fascismo español», Introducción a Ramiro Ledesma Ramos, Discurso a las juventudes de España, Madrid, Biblioteca Nueva, 2003, págs. 11-38.
  • Sánchez Diana, José María: Ramiro Ledesma Ramos. Biografía política. Madrid, Editora Nacional, 1975, 352 págs.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12819354z. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. 2,0 2,1 2,2 Real Academia de la Historia: «Diccionario biográfico español» (Ισπανικά) Real Academia de la Historia. 2011. 11856/ramiro-ledesma-ramos. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 datos.gob.es/es/catalogo/e00123904-autores-espanoles-en-dominio-publico-fallecidos-desde-1900.
  4. 4,0 4,1 4,2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Ισπανίας. XX959420.
  5. (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12819354z. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  6. «In memoriam», ABC, 10 de agosto de 1939. Consultado el 19 de agosto de 2014.
  7. National Syndicalism: Falange, Cercle Proudhon, National Syndicalists, Roberto Forges Davanzati Books, LLC, General Books LLC
  8. Right-Wing Spain in the Civil War Era: Soldiers of God and Apostles of the fatherland
  9. La Gaceta Literaria
  10. Anónimo, «Ramiro Ledesma Ramos (1905–1936)». Consultado el 17 de abril de 2007. Otras fuentes —como la citada en la nota anterior— sitúan su muerte en la madrugada del 1 de noviembre.
  11. Thomas 1976, σελ. 134Simancas Tejedor & Moraleja 2001, σελ. 258
  12. Sesma Landrin 2012, σελ. 62.
  13. Gallego, 2005a, p. 167.
  14. Thomas 1966, σελ. 177
  15. Payne 1997, σελ. 140.
  16. Dominio web dedicado a Ramiro Ledesma Ramos
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Ramiro Ledesma Ramos της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).