Ο Ραμψίνιτος μύθος καταγράφηκε από τον Ηρόδοτο ως ιστορικό γεγονός, ενώ το παραμύθι αυτό ήταν κοινό σε πάρα πολλές από τις τότε κοινωνίες, μεταξύ άλλων και της ελληνικής κοινωνίας. Ήταν το μυθολόγημα του Προφονίου και του Αλαμίδη,[1] που έκτισαν τον θησαυρό το βασιλιά της Ηλείας Αυγεία, του βασιλέως Υριέως στην Υρία ή Λεβάδια της Βοιωτίας,[2] αλλά και του Τροφωνίου[3] και του Αγαμήδη.[4]

ΣύνοψηΕπεξεργασία

«βουλόμενον δὲ αὐτὸν ἐν ἀσφαλείῃ τὰ χρήματα θησαυρίζειν οἰκοδομέεσθαι οἴκημα λίθινον, τοῦ τῶν τοίχων ἕνα ἐς τὸ ἔξω μέρος τῆς οἰκίης ἔχειν. τὸν δὲ ἐργαζόμενον ἐπιβουλεύοντα τάδε μηχανᾶσθαι.[5]

«Και επειδή ήθελε ν' ασφαλίσειτους θησαυρούς του, διέταξε να χτίσουν ένα πέτρινο οικοδόμημα, του οποίου ο ένας τοίχος θα ήταν κοινός με το έξω μέρος του ανακτόρου του. Εκείνος, όμως, που ανέλαβε τις εργασίες επιβουλευόταν τους θησαυρούς και σκαρφίστηκε το εξής»:

Τον έκτισαν κατά τρόπον ώστε να μπορεί να μετακινείται, χωρίς να αφήνει κανένα ίχνος, ένας ογκόλιθος που άφηνε ελεύθερο ένα πέρασμα απ΄ όπου όσοι ήξεραν το μυστικό (οι δυο αρχιτέκτονες) μπορούσαν να μπαίνουν και να κλέβουν.
«Ραμψίνιτος ή οι κλέφτες»[6]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Άγγελος Βλάχος (διπλωμάτης), Πεισίστρατος ο φιλόπρωτος, σ. 17, εκδ. Βιβλιοπωλείον της «ΕΣΤΙΑΣ», 1998 ISBN 960-05-0769-4
  2. Πλούταρχος, Ηθικά «Περί της Ηροδότου κακοηθείας», εκδόσεις ΚΑΚΤΟΣ
  3. Παυσανίας, Βοιωτικά - IX.9
  4. Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής, Λεξικόν της αρχαιοελληνικής, Β΄ τόμ. σ. 1180, εκδ. Ανέστη Κωνσταντινίδη, 1891
  5. Ιστορίαι Β΄ 121.1.6
  6. Ραψίνιτος ή οι κλέφτες, εκδόσεις Καστανιώτη, 1992 ISBN 960-03-1000-9