Ο Ρομπέρτο Κάρλος ντε λα Σίλβα Ρότσα[1] (Roberto Carlos da Silva Rocha, 10 Απριλίου 1973), αναγνωρίσιμος απλά ως Ρομπέρτο Κάρλος, είναι βετεράνος Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής ποδοσφαίρου.

Ρομπέρτο Κάρλος
Προσωπικές πληροφορίες
Πλήρες όνομαΡομπέρτο Κάρλος ντα Σίλβα Ρόχα
Ημερ. γέννησης10 Απριλίου 1973 (1973-04-10) (47 ετών)
Τόπος γέννησηςΓκάρσα, Βραζιλία
Ύψος1,67 μ.
ΘέσηΑμυντικός
Μέσος
Επαγγελματική καριέρα*
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1991-1993Ουνιάο Σάο Ζοάο0(0)
1992Ατλέτικο Μινέιρο (δανεικός)3(0)
1993-1995Παλμέιρας44(3)
1995-1996Ίντερ30(5)
1996-2007Ρεάλ Μαδρίτης370(47)
2007-2009Φενερμπαχτσέ65(6)
2010-2011Κορίνθιανς Παουλίστα35(1)
2011-2012Ανζί25(4)
2015Ντέλχι Ντάιναμος3(0)
Σύνολο575(65)
Εθνική ομάδα
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1992-2006Βραζιλία125(11)
Προπονητική καριέρα
ΠερίοδοςΟμάδα
2012Ανζί
2013-2014Σίβασπορ
2015Ακχισάρ Μπελεντίγιεσπορ
2015-2016Ντέλχι Ντάιναμος
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα.
† Συμμετοχές (Γκολ).

Αν και ξεκίνησε την καριέρα του ως επιθετικός, επί δύο δεκαετίες αγωνίστηκε επιτυχώς στη θέση του αριστερού πλάγιου αμυντικού. Τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα τα έκανε στην πατρίδα του, την οποία εκπροσωπούσε μέσω της εθνικής ομάδας. Αποτέλεσε βασικό στέλεχος της εθνικής Βραζιλίας σε τρία Παγκόσμια Πρωταθλήματα, οδηγώντας την ομάδα στον τελικό της διοργάνωσης του 1998 και στην κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2002. Είναι γνωστός στους ποδοσφαιρόφιλους για την εξαιρετική του ταχύτητα, τις μακρινές εκτελέσεις πλαγίου άουτ και τα δυνατά, τεχνικά χτυπήματα φάουλ.

Αγωνιζόταν επί έντεκα έτη στο Ισπανικό πρωτάθλημα με τη φανέλα της Ρεάλ Μαδρίτης. Με τη «βασίλισσα» στέφτηκε τέσσερις φορές πρωταθλητής στην Πριμέρα Ντιβιζιόν, τρεις φορές κάτοχος Τσάμπιονς Λιγκ και δύο διηπειρωτικών κυπέλλων. Επιπρόσθετα, περιλαμβάνεται στους 19 ποδοσφαιριστές που έχουν συμπληρώσει πάνω από 100 συμμετοχές στο Τσάμπιονς Λιγκ[2]. Το 1997 στην ψηφοφορία της FIFA για τον κορυφαίο του έτους, ήρθε δεύτερος μετά το συμπατριώτη του αστέρα, Ρονάλντο. Παράλληλα, ο Πελέ τον συμπεριέλαβε στους 125 καλύτερους ζώντες ποδοσφαιριστές το 2004. Ανακοίνωσε την αποχώρησή του από τους αγωνιστικούς χώρους στις 2 Αυγούστου 2012, όντας παίκτης της Ανζί, εν όψει της σεζόν 2012-13. Εντούτοις, τελείωσε οριστικά την καριέρα του στην Ινδία το 2015 έχοντας συμμετάσχει σε πάνω από 1.100 επίσημους αγώνες (κατάλογος ποδοσφαιριστών με τις περισσότερες επίσημες εμφανίσεις).

Τίτλοι και διακρίσειςΕπεξεργασία

Παλμέιρας

  • Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο (2) : 1993, 1994
  • Καμπεονάτο Παουλίστα (2) : 1993, 1994
  • Τουρνουά Ρίο-Σάο Πάολο : 1993

Ρεάλ Μαδρίτης

  • Πρωτάθλημα Ισπανίας (4) : 1996–97, 2000–01, 2002–03, 2006–07
  • Σούπερ Κύπελλο Ισπανίας (3) : 1997, 2001, 2003
  • Τσάμπιονς Λιγκ (3) : 1997–98 , 1999–2000 , 2001–02
  • Διηπειρωτικό Κύπελλο (2) : 1998 , 2002
  • Σούπερ Κύπελλο UEFA : 2002

Φενερμπαχτσέ

  • Τουρκικό σούπερ κύπελλο (2) : 2007, 2009

Βραζιλία

  • Παγκόσμιο Κύπελλο : 2002
  • Κόπα Αμέρικα (2) : 1997 , 1999
  • Κύπελλο Συνομοσπονδιών FIFA : 1997
  • Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1996 : Χάλκινο μετάλλιο

Ατομικές διακρίσεις

  • Bola de Prata (3) : 1993, 1994, 2010
  • Παγκόσμιος Παίκτης της Χρονιάς της FIFA 2η θέση : 1997
  • Ομάδα του ESM της Χρονιάς (7) : 1996–97, 1997–98, 1999–00, 2000–01, 2001–02, 2002–03, 2003–04
  • Καλύτερη ομάδα Παγκόσμιου Κυπέλλου (2) : 1998, 2002
  • UEFA αμυντική ομάδα της χρονιάς (2) : 2002, 2003
  • Ομάδα της Χρονιάς της UEFA (2) : 2002, 2003
  • Χρυσή Μπάλα 2η θέση : 2002
  • Golden Foot : 2008
  • Sports Illustrated ομάδα της δεκαετίας : 2009
  • Παγκόσμια ομάδα ESPN της δεκαετίας : 2009
  • Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο ομάδα της χρονιάς : 2010
  • FIFA 100
  • Hall of Fame του Ποδοσφαίρου της Βραζιλίας

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία