Ρομπέρ Μπρεσόν

Γάλλος σκηνοθέτης

Ο Ρομπέρ Μπρεσόν (γαλλικά: Robert Bresson) (1901 - 1999) ήταν Γάλλος σκηνοθέτης. Γνωστός για την ασκητική, πνευματική του προσέγγιση, θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους σκηνοθέτες του γαλλικού κινηματογράφου. Οι ερασιτέχνες ηθοποιοί του και η σπάνια χρήση μουσικής οδήγησαν τα έργα του να θεωρηθούν ως εξέχοντα δείγματα μινιμαλιστικού κινηματογράφου.[14]

Ρομπέρ Μπρεσόν
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Robert Bresson (Γαλλικά)
Γέννηση25  Σεπτεμβρίου 1901[1][2][3][4][5][6][7]
Πουί-ντε-Ντομ
Θάνατος18  Δεκεμβρίου 1999[8][1][3][4][5][6][7]
Παρίσι[9][10]
Συνθήκες θανάτουφυσικά αίτια
Τόπος ταφήςDroue-sur-Drouette
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
ΘρησκείαΚαθολικισμός
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά[11]
ΣπουδέςΛύκειο Λακανάλ
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητασεναριογράφος
σκηνοθέτης κινηματογραφικών έργων[12]
ζωγράφος[6]
σκηνοθέτης[6]
Περίοδος ακμής1934
Αξιώματα και βραβεύσεις
Βραβεύσειςβραβείο Λουί Ντελούκ (1950)
βραβείο φεστιβάλ των Καννών καλύτερου σκηνοθέτη (1957)
Jury Prize (1962)
βραβείο Σάδερλαντ (1971)
Νταβίντ Λουκίνο Βισκόντι (1977)
βραβείο φεστιβάλ των Καννών καλύτερου σκηνοθέτη (1983)
National Society of Film Critics Award for Best Director (1984)
βραβείο Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου Συνολικής προσφοράς (1994)[13]
Βραβείο Ρενέ Κλερ (1995)
Ιστότοπος
www.robertbresson.org
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Βιογραφικά στοιχείαΕπεξεργασία

Ο Ρομπέρ Μπρεσόν γεννήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 1901 στο Μπρομόν-Λαμότ του Πουί ντε-Ντομ. Από μικρός ασχολήθηκε με τη ζωγραφική και μέχρι την ηλικία των 36 ετών ζωγράφισε αρκετούς πίνακες. Γύρισε την πρώτη του ταινία το 1934, Δημόσιες υποθέσεις, ταινία μικρού μήκους που σήμερα δεν προβάλλεται, σύμφωνα με τις επιθυμίες του σκηνοθέτη - ένα αντίγραφο φυλάσσεται στη Γαλλική Ταινιοθήκη. Κατατάχθηκε στον στρατό κατά την έναρξη του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, συνελήφθη από τους Γερμανούς το 1940 και κρατήθηκε αιχμάλωτος πολέμου για περισσότερο από ένα χρόνο. Όταν επέστρεψε στο Παρίσι, βρήκε δουλειά στη γαλλική κινηματογραφική βιομηχανία. Το 1943 σκηνοθέτησε την πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους Οι άγγελοι της αμαρτίας, με διαλόγους του Ζαν Ζιρωντού, και προσείλκυσε το ενδιαφέρον της κριτικής. Κυριαρχεί ήδη από την πρώτη του ταινία το αυστηρό ύφος και το μινιμαλιστικό στυλ που σημάδεψε όλες τις υπόλοιπες. Ακολούθησαν ταινίες που επιβεβαίωσαν το ταλέντο του, όπως Οι κυρίες του δάσους της Βουλώνης (1945), εμπνευσμένο από τον Ντιντερό, Το ημερολόγιο ενός εφημέριου (1950), διασκευή έργου του Ζωρζ Μπερνανός, Ένας καταδικασμένος σε θάνατο δραπέτευσε (1956), ταινία επηρεασμένη από την εμπειρία του ως μέλος της Αντίστασης και την αιχμαλωσία του στον πόλεμο, και Ο πορτοφολάς (1959). [15]

Καθώς η καριέρα του προχωρούσε, ακολούθησε αναζητήσεις ταυτόχρονα πνευματικές, διανοητικές και μορφικές, δημιουργώντας έτσι έναν ασκητικό κινηματογράφο, αρνούμενος κάθε θεατρικότητα. Αρνήθηκε να συνεργαστεί με επαγγελματίες ηθοποιούς, προτιμώντας ερασιτέχνες, των οποίων τα πρόσωπα ή οι φωνές τους έκαναν κατάλληλους για τους ρόλους που έπαιζαν. Επίσης, χρησιμοποιούσε φυσικούς ήχους και η μόνη παραχώρησή του στη μουσική ήταν η περιστασιακή έκρηξη κλασικής μουσικής.[16]

Ο Ρομπέρ Μπρεσόν έκανε την τελευταία του ταινία το 1983. Πέθανε στις 18 Δεκεμβρίου 1999 σε ηλικία 98 ετών, στο σπίτι του στο Ντρου-συρ-Ντρουέτ, νοτιοδυτικά του Παρισιού. [17]

Βραβεία και διακρίσειςΕπεξεργασία

Ο Ρομπέρ Μπρεσόν σκηνοθέτησε δεκατρείς ταινίες μεγάλου μήκους και έγραψε ένα σημαντικό δοκίμιο στον κινηματογράφο με τίτλο Σημειώσεις για τον κινηματογράφο (Notes sur le cinématographe). Έλαβε το βραβείο σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ των Καννών το 1957 για την ταινία Ένας καταδικασμένος σε θάνατο δραπέτευσε, το Grand Prix δημιουργίας το 1983 για Το χρήμα, το βραβείο της κριτικής επιτροπής το 1962 για την Δίκη της Ζαν ντ’ Αρκ, το βραβείο Ασημένιας Αρκούδας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου για το Πιθανόν, ο Διάβολος το 1977 και βραβείο για το συνολικό έργο του το 1989 στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας.

Ο Μπρεσόν είναι ένας από τους πιο αξιόλογους σκηνοθέτες όλων των εποχών. Έχει τον μεγαλύτερο αριθμό ταινιών (επτά) στη λίστα των κορυφαίων 250 ταινιών όλων των εποχών του βρετανικού περιοδικού Sight and Sound το 2012. Τα έργα του Ένας καταδικασμένος σε θάνατο δραπέτευσε (1956), Ο πορτοφολάς (1959)[18] και Στην τύχη ο Μπαλταζάρ (1966) κατατάχθηκαν μεταξύ των 100 καλύτερων ταινιών όλων των εποχών στη δημοσκόπηση των κριτικών του ίδιου περιοδικού το 2012. Ο Ζαν-Λυκ Γκοντάρ έγραψε για τον Μπρεσόν: «Είναι ο γαλλικός κινηματογράφος, όπως ο Ντοστογιέφσκι είναι το ρωσικό μυθιστόρημα και ο Μότσαρτ είναι η γερμανική μουσική».[19]

ΦιλμογραφίαΕπεξεργασία

Στα σαράντα χρόνια της καριέρας του σκηνοθέτησε δεκατρείς ταινίες:

Έτος Τίτλος Ελληνικός τίτλος
1943 Les Anges du péché Οι άγγελοι της αμαρτίας
1945 Les Dames du Bois de Boulogne Οι κυρίες του δάσους της Βουλώνης
1951 Journal d'un curé de campagne Το ημερολόγιο ενός εφημέριου
1956 Un condamné à mort s'est échappé

(ou Le vent souffle où il veut)

Ένας καταδικασμένος σε θάνατο δραπέτευσε
Ο άνεμος φυσάει όπου θέλει)
1959 Pickpocket Ο πορτοφολάς
1962 Procès de Jeanne d'Arc Η δίκη της Ζαν ντ’ Αρκ
1966 Au Hasard Balthazar Στην τύχη ο Μπαλταζάρ
1967 Mouchette Μουσέτ
1969 Une femme douce Μια γλυκιά γυναίκα
1971 Quatre nuits d'un rêveur Τέσσερις νύχτες ενός ονειροπόλου
1974 Lancelot du Lac Ο Λανσελότ της λίμνης
1977 Le Diable probablement Πιθανόν, ο Διάβολος
1983 L'Argent Το χρήμα

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) αρχή της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. data.bnf.fr/ark:/12148/cb11893933q. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. 2,0 2,1 «Robert Bresson». RKDartists. 236827.
  3. 3,0 3,1 3,2 «Gran Enciclopèdia Catalana» (Καταλανικά) Grup Enciclopèdia Catalana. 0012185.
  4. 4,0 4,1 4,2 GeneaStar. bressonrobe.
  5. 5,0 5,1 5,2 Roglo. p=robert;n=bresson;oc=1.
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 The Fine Art Archive. cs.isabart.org/person/108237. Ανακτήθηκε στις 1  Απριλίου 2021.
  7. 7,0 7,1 7,2 (Γερμανικά) Munzinger Personen. 00000010279. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  8. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 9  Απριλίου 2014.
  9. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 30  Δεκεμβρίου 2014.
  10. www.kinotv.com/page/actual.php?y=1907&q=bornyear&ordr=n&l=en.
  11. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) αρχή της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. data.bnf.fr/ark:/12148/cb11893933q. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  12. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 24  Ιουνίου 2015.
  13. www.europeanfilmacademy.org/European-Film-Awards-Winners-1994.79.0.html. Ανακτήθηκε στις 8  Δεκεμβρίου 2019.
  14. . «e-grammes.gr/Ρομπέρ Μπρεσόν: Ο άγιος του παγκόσμιου κινηματογράφου». 
  15. . «britannica.com/biography/Robert-Bresson». 
  16. . «cinemagazine.gr/themata/arthro/bresson». 
  17. . «nytimes.com/1999/12/22/movies/robert-bresson-film-director-dies-at-98». 
  18. . «cine-theasi.blogspot.com/2009/07/pickpocket». 
  19. Godard, Jean-Luc (27 June 1972). Godard on Godard; critical writings [This comment on Bresson was taken from a special issue of Cahiers du Cinéma]. Viking Press. p. 47.