Άνοιγμα κυρίου μενού

Η Σαρλότ Κορντέ (Marie-Anne-Charlotte de Corday d’Armont, 27 Ιουλίου 1768 - 17 Ιουλίου 1793) ήταν Γαλλίδα Γιρονδίνη και δολοφόνος του Ζαν Πωλ Μαρά.

Σαρλότ Κορντέ
Charlotte Corday.PNG
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Charlotte Corday (Γαλλικά)
Γέννηση 27  Ιουλίου 1768[1][2][3][4]
Ligneries
Θάνατος 17  Ιουλίου 1793[1][2][3][4]
Παρίσι[5]
Αιτία θανάτου Γκιλοτίνα
Συνθήκες θανάτου θανατική ποινή
Κατοικία Νορμανδία
Υπηκοότητα Γαλλία
Θρησκεία Καθολικισμός
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Γαλλικά[6]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα συγγραφέας
Ποινική κατάσταση
Κατηγορίες εγκλήματος δολοφονία
Η Σαρλότ Κορντέ

Το πλήρες όνομά της ήταν Μαρί Αν Σαρλότ Κορντέ ντ'Αρμόν. Ήταν μέλος αριστοκρατικής πλην φτωχής οικογένειας. Γεννήθηκε στην Καέν και το 1789, όταν ο Μαρά διέταξε τη σύλληψη 22 Γιρονδίνων, αποφάσισε να τον δολοφονήσει. Αυτό έγινε στις 13 Ιουλίου 1793, στο μπάνιο του επαναστάτη. Είχε προηγηθεί μια πρώτη απόπειρα να τον συναντήσει, αλλά ο Μαρά δεν τη δέχτηκε. Στη δεύτερη απόπειρα, τη δέχτηκε και η Κορντέ- που ήδη είχε αγοράσει ένα μαχαίρι από το Παρίσι- του διάβασε ονόματα Γιρονδίνων, που φέρονταν να σχεδιάζουν επανάσταση. Τότε, η Κορντέ τράβηξε το μαχαίρι και το βύθισε στο στήθος του, τρυπώντας τον πνεύμονα, την αορτή και την αριστερή κοιλία της καρδιάς. Ο Μαρά ούρλιαξε «A moi, ma chère amie!» («Σε μένα, αγαπητή μου φίλη!») και πέθανε. Στη δίκη της, η Κορντέ παραδέχτηκε ότι διέπραξε μόνη της τη δολοφονία, «για να σώσει 100.000 ανθρώπους». Πέθανε στη λαιμητόμο.

Ο Μαρά τιμήθηκε ως ήρωας, αλλά δύο χρόνια μετά, η Κορντέ αποκαταστάθηκε καθώς θεωρήθηκε ότι βοήθησε στην εξολόθρευση ενός «τέρατος».

Πολιτιστικές αναφορέςΕπεξεργασία

  • Ο Percy Bysshe Shelley έγραψε για την Κορντέ στο βιβλίο του Posthumous Fragments of Margaret Nicholson (1810).
  • Η Αμερικανίδα δραματουργός Sarah Pogson Smith (1774-1870) μνημόνευσε την Κορντέ στην δραματική παράσταση The Female Enthusiast: A Tragedy in Five Acts (1807).
  • Ο Λαμαρτίνος της αφιέρωσε ένα βιβλίο από την σειρά βιβλίων του Histoire des Girondins (1847), στο οποίο της απέδωσε το ψευδώνυμο με το οποίο είναι σήμερα διάσημη : "l'ange de l'assassinat" (the angel of assassination).
  • Ο Γάλλος δραματουργός François Ponsard (1814-67) έγραψε μια παράσταση, με τον τίτλο Charlotte Corday, η οποία έκανε πρεμιέρα στο Théâtre Français τον Μάρτιο του 1850.
  • Το Harper's Weekly ανέφερε την Κορντέ στην έκδοση της 29ης Απριλίου 1865, σε μια σειρά άρθρων που ανέλυαν την δολοφονία του Αβραάμ Λίνκολν, ως η "μόνη δολοφόνος της οποίας η ιστορία με ανοχή και με χειροκροτήματα" αλλά καταλήγει ότι η δολοφονία του Μαρά ήταν ένα λάθος καθώς η ίδια έγινε το θύμα του Μαρά αντί να σώσει ή να βοηθήσει τα θύματά του.
  • Στο τέλος της τρίτης πράξης, προτού φύγει για να σκοτώσει τον τσάρο, η επώνυμη ηρωίδα στο θεατρικό έργο του Όσκαρ Ουάιλντ Vera ; ή The Nihilists αναφωνεί "το πνεύμα της Σαρλότ Κορντέ έχει εισέλθει στην ψυχή μου τώρα".
  • Η Κορντέ κάνει μια σύντομη αλλά σημαντική εμφάνιση στο μυθιστόρημα A Far Better Rest της Susanne Alleyn, μια αναπροσαρμογή του μυθιστορήματος A Tale of Two Cities.
  • Ο Drieu La Rochelle έγραψε μια παράσταση σε τρεις πράξεις με τον τίτλο Σαρλότ Κορντέ το 1939. Ανέβηκε στην θεατρική σκηνή της νότιας Γαλλίας κατά την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Η Κορντέ παρουσιάζεται ως μια ένθερμη ρεπουμπλικανή που ελπίζει ότι η απομάκρυνση του Μαρά θα σώσει την επανάσταση και θα την αποτρέψει από το να γίνει τυραννία.
  • Ο Ιταλός συνθέτης Lorenzo Ferrero (1951-) συνέθεσε μια όπερα σε τρεις πράξεις με τον τίτλο Σαρλότ Κορντέ, για την επέτειο των 200 ετών από την Γαλλική Επανάσταση.
  • Στο έργο του Peter Weiss Marat/Sade, η δολοφονία του Μαρά παρουσιάζεται ως θεατρικό έργο, σε κείμενα του Μαρκησίου δε Σαντ, στο οποίο συμμετείχαν οι τρόφιμοι του ασύλου του Charenton.
  • Ο Βρετανός τραγουδιστής και συνθέτης Al Stewart συμπεριέλαβε ένα τραγούδι για την Κορντέ, σε στίχους του ίδιου και του Tori Amos, στον δίσκο Famous Last Words (1993).
  • The graphic novel series L'Ordre Du Chaos includes a whole book dedicated to Charlotte Corday and Marat (ISBN 978-2756024820).
  • Στο μυθιστόρημα Οι άθλιοι, ο Combeferre likens Enjolras's execution of Le Cabuc to Corday's assassination of Marat, calling it a "liberating murder."
  • Actor Herbert Lom's novel Dr Guillotine features Corday as a principal protagonist in a story set around the Reign of Terror.
  • Corday is a central character in Lauren Gunderson's 2017 play The Revolutionists, a comedic quartet about four French women during the Reign of Terror.
  • In Kate Douglas Wiggins' 1903 novel Rebecca of Sunnybrook Farm, young Rebecca re-enacts a scene of Charlotte Corday in prison, with her friends playing the role of the mob.

Περαιτέρω μελέτηΕπεξεργασία

  • Alstine, RK van (2008), Charlotte Corday, Kellock Robertson Press.
  • Corazzo, Nina, and Catherine R. Montfort (1994), "Charlotte Corday: femme-homme", in Montfort, Catherine R, Literate Women and the French Revolution of 1789, Birmingham, AL: Umma Publications.
  • Corday, Charlotte, L’Addresse aux Français amis des lois et de la paix [Address to French friends of the Law and Peace].
  • Franklin, Charles (1967), Woman in the Case, New York: Taplinger.
  • Goldsmith, Margaret (1935), Seven Women Against the World, London: Methuen.
  • Gutwirth, Madelyn (1992), The Twilight of the Goddesses; Women and Representation in the French Revolutionary Era, New Brunswick, NJ: Rutgers University Press.
  • Kindleberger, Elizabeth R (1994), "Charlotte Corday in Text and Image: A Case Study in the French Revolution and Women's History", French Historical Studies, 18 (4), pp. 969–99.
  • Loomis, Stanley (1964), Paris in the Terror, JB Lippincott.
  • Mazeau, Guillaume (2009), Le bain de l'histoire. Charlotte Corday et l'attentat contre Marat (1793–2009), Champ Vallon: Seyssel.
  • ———— (2009), Corday contre Marat. Deux siècles d'images, Versailles: Artlys.
  • ———— (2006), Charlotte Corday en 30 Questions, La Crèche, Geste éditions.
  • Outram, Dorinda (1989), The Body and the French Revolution: Sex, Class and Political Culture, New Haven: Yale University Press.
  • Schama, Simon; Livesey, John (2005), Citizens: A Chronicle of the French Revolution, London: Royal National Institute of the Blind.
  • Sokolnikova, Halina (1932), Nine Women Drawn from the Epoch of the French Revolution, trans. H C Stevens, Cape, NY.
  • Whitham, John Mills (1968), Men and Women of the French Revolution, Freeport, NY: Books for Libraries Press.
  • 1,0 1,1 1,2 (Γαλλικά) BNF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb121370091. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  • 2,0 2,1 2,2 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Charlotte-Corday. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  • 3,0 3,1 3,2 SNAC. w6g172v6. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  • 4,0 4,1 4,2 (Αγγλικά) Find A Grave. 3238. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  • «Большая советская энциклопедия» (Ρωσικά) Great Russian Entsiklopedia, JSC. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 28  Σεπτεμβρίου 2015.
  • (Γαλλικά) BNF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb121370091. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.