Η Σβετλάνα Αλεξάνδροβνα Αλεξίεβιτς (ρωσικά: Светлана Александровна Алексиевич‎; λευκορωσικά: Святлана Аляксандраўна Алексіевіч Svyatlana Alyaksandrawna Alyeksiyevich) είναι Λευκορωσίδα δημοσιογράφος, ορνιθολόγος και συγγραφέας πρόζας. Της απονεμήθηκε το Νόμπελ Λογοτεχνίας για το 2015[12][13]. Είναι η πρώτη συγγραφέας από τη Λευκορωσία, στην οποία δίδεται το βραβείο[14][15]. Η Σουηδική Ακαδημία τίμησε την 67 χρονη δημοσιογράφο και συγγραφέα για την πολυφωνική της γραφή.

Σβετλάνα Αλεξίεβιτς
Світлана Алексієвич (Київ, 2016) 08 (cropped).JPG
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Святлана Аляксандраўна Алексіевіч (Λευκορωσικά)
Γέννηση31  Μαΐου 1948[1][2][3][4][5][6][7]
Ιβανό-Φρανκίβσκ[1][2][3]
ΕθνικότηταΛευκορώσοι[8][9]
Χώρα πολιτογράφησηςΛευκορωσία (από 1991)
Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών (έως 1991)
ΣπουδέςFaculty of Journalism of the Belarusian State University (1972)
Ιδιότητασυγγραφέας[10][2][3], δημοσιογράφος[1][2][3] και πεζογράφος
Κίνημαμη μυθοπλαστική λογοτεχνία
Είδος τέχνηςαφήγηση και short novel
Καλλιτεχνικά ρεύματαμη μυθοπλαστική λογοτεχνία
Σημαντικά έργαZinky Boys: Soviet Voices from a Forgotten War[2][1][3], Voices from Chernobyl[1], War's Unwomanly Face[11][2][3], Second-Hand Time και The Last Witnesses[1][2][3]
Βραβεύσειςβραβείο Χέρντερ (1999), βραβείο ειρήνης των γερμανικών εκδοτικών οίκων (2013), Τάγμα του Παράσημου Τιμής, Βραβείο Λένιν Κομσομόλ (1986), Ναγκράντα (3  Δεκεμβρίου 2011), d:Q20641783 (1984), d:Q20641784 (1985), Βραβείο Τουτσόλσκυ, Andrei Sinyavsky prize, Triumph, Βραβείο Βιβλίου Λάιπζιγκερ (1998), Das politische Buch, Βραβείο Όξφαμ Νοβίμπι/ΠΕΝ (2007), Βραβείο Ρυσζάρντ Καπουσίνσκι (13  Μαΐου 2011 και 14  Μαΐου 2015), Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας (2015), Αξιωματικός των Τεχνών και των Γραμμάτων (2014), Βραβείο Μεντισίς Δοκιμίου (2013), Belarusian Democratic Republic 100th Jubilee Medal και Τάγμα των τεχνών και των γραμμάτων
ΙστοσελίδαΕπίσημος ιστότοπος
Υπογραφή
Svetlana Alexijevich Autograph.jpg
Commons page Πολυμέσα σχετικά με τον καλλιτέχνη

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στις 31 Μαΐου 1948 στο Ιβανο-Φρανκίβσκ της δυτικής Ουκρανίας από Λευκορώσο πατέρα και Ουκρανή μητέρα. Μεγάλωσε στη Λευκορωσία. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε διάφορες τοπικές εφημερίδες πριν αποφοιτήσει το 1972 από το Κρατικό Πανεπιστήμιο Λευκορωσίας και γίνει ανταποκρίτρια του περιοδικού Neman στο Μινσκ (1976)[16].

Σταδιοδρόμησε ως δημοσιογράφος μεταφέροντας διηγήσεις αυτοπτών των πιο δραματικών γεγονότων στη χώρα, όπως τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τον Σοβιετικό πόλεμο στο Αφγανιστάν, την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης και το πυρηνικό ατύχημα του Τσερνόμπιλ. Κατόπιν διώξεων από το καθεστώς Λουκασένκο[17], εγκατέλειψε την Λευκορωσία το 2000[18]. Τα επόμενα δέκα χρόνια έζησε στο Παρίσι, στο Γκέτεμποργκ και στο Βερολίνο. Το 2011 επέστρεψε στο Μινσκ[19][20].

Έγραψε διηγήματα, θεατρικά έργα, σενάρια για ντοκιμαντέρ. Τα βιβλία μαρτυριών που συνέγραψε, προσέδωσαν νέα διάσταση στο γραμματολογικό είδος της λεγόμενης τεκμηριωτικής πεζογραφίας.

ΕργογραφίαΕπεξεργασία

Στα ρωσικάΕπεξεργασία

  • U voyny — ne zhenskoye litso («Ο πόλεμος δεν έχει πρόσωπο γυναίκας»),εκδ. Mastatskaya litaratura, Minsk 1985
  • Tsinkovye malchiki («Οι μολυβένιοι στρατιώτες»), εκδ. Molodaya Gvardiya, Μόσχα 1991
  • Zacharovannye smertiu («Γοητευμένοι από τον θάνατο»), εκδ. Slovo, Μόσχα 1994, ISBN 5-85050-357-9
  • Chernobylskaya molitva («Φωνές από το Τσερνόμπιλ»), Ostozhye, Μόσχα 1997, ISBN 5-86095-088-8
  • Poslednie svideteli : sto nedetskikh kolybelnykh («Οι τελευταίοι μάρτυρες: το βιβλίο των μη παιδικών ιστοριών»), εκδ. Palmira, Μόσχα 2004, ISBN 5-94957-040-5 (1η έκδοση: Molodaya Gvardiya, Μόσχα 1985)
  • Vremia sekond hend («Μεταχειρισμένος χρόνος»), εκδ. Vremia, Μόσχα 2013, ISBN 978-5-9691-1129-5

Στα ελληνικάΕπεξεργασία

  • Σ. Αλεξίεβιτς (2001). Τσέρνομπιλ. εκδ. «Περίπλους». ISBN 9608151953. 
  • Σ. Αλεξίεβιτς (2002). Οι μολυβένιοι στρατιώτες. εκδ. «Σύγχρονοι ορίζοντες». ISBN 9603980315. 
  • Το τέλος του κόκκινου ανθρώπου, μετάφρ. Αλεξάνδρα Δ. Ιωαννίδου, εκδ. Πατάκη, Αθήνα 2016, 682 σελ., ISBN 978-960-16-6896-3
  • Ο πόλεμος δεν έχει πρόσωπο γυναίκας, μετ. Ελένη Μπακοπούλου, εκδ. Πατάκη, 2017

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 «Кто есть кто в Республике Беларусь» (Πολωνικά) d:Q14266181. Μπιάλιστοκ. 2000. σελ. 14. ISBN-13 978-83-913780-0-7. ISBN-10 83-913780-0-4.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 «Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 1: А — Аршын» (Λευκορωσική γλώσσα) Μινσκ. 1996. σελ. 243. ISBN-13 978-985-11-0036-7. ISBN-10 985-11-0036-6.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 «Энцыклапедыя гісторыі Беларусі ў 6 тамах. Том 1» (Λευκορωσική γλώσσα) Belaruskai͡a ėntsyklapedyi͡a. Μινσκ. 1993. σελ. 100. ISBN-13 978-5-85700-074-8. ISBN-10 5-85700-074-2.
  4. «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Svetlana-Alexievich. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. FemBio. 553. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. (Γερμανικά) Munzinger-Archiv. 00000022920. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  7. (Γερμανικά) Εγκυκλοπαίδεια Μπρόκχαους. alexijewitsch-swetlana. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  8. «Беларусь: ні Эўропа, ні Расея. Меркаваньні беларускіх эліт» (Λευκορωσική γλώσσα) 2006. σελ. 42, 124-125. ISBN-13 978-83-89406-77-4. ISBN-10 83-89406-77-2.
  9. «Цяжкі час — Працяг. Канцэпцыя новага Беларускага Адраджэньня, кн. 3, артыкулы і матэр’ялы (2003−2010)» d:Q6468767, d:Q17317603. Βαρσοβία, Νέα Υόρκη, Βίλνιους. 2010. σελ. 767. ISBN-13 978-9955-578-12-3.
  10. «Беларусь: ні Эўропа, ні Расея. Меркаваньні беларускіх эліт» (Λευκορωσική γλώσσα) 2006. σελ. 249. ISBN-13 978-83-89406-77-4. ISBN-10 83-89406-77-2.
  11. «Кто есть кто в Республике Беларусь» (Πολωνικά) d:Q14266181. Μπιάλιστοκ. 2000. σελ. 1985. ISBN-13 978-83-913780-0-7. ISBN-10 83-913780-0-4.
  12. Blissett, Chelly.
  13. Treijs, Erica (8 Οκτωβρίου 2015). «Nobelpriset i litteratur till Svetlana Aleksijevitj» [Nobel Prize in literature to Svetlana Aleksijevitj]. www.svd.se. Svenska Dagbladet. Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2015. 
  14. «Svetlana Alexievich, investigative journalist from Belarus, wins Nobel Prize in Literature». Pbs.org. 13 Οκτωβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2015. 
  15. Colin Dwyer (28 Ιουνίου 2015). «Belarusian Journalist Svetlana Alexievich Wins Literature Nobel : The Two-Way». NPR. Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2015. 
  16. Σύντομη βιογραφία της Σβετλάνα Αλεξίεβιτς (Ρωσικά), από το Who is who in Belarus
  17. Biography of Aleksievich at Lannan Foundation website
  18. «Svetlana Alexievich: The Empire Will Not Pass Away Without Bloodshed». www.belarusians.co.uk. 18 Σεπτεμβρίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2015. 
  19. «Svetlana Alexievich». www.pen-deutschland.de. PEN-Zentrum Deutschland. Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2015. 
  20. «Winners of the Peace Prize». www.friedenspreis-des-deutschen-buchhandels.de. Friedenspreis des Deutschen Buchhandels. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Οκτωβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2015. 

ΠηγέςΕπεξεργασία

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία