Άνοιγμα κυρίου μενού

Σελαχαττίν Ουλκιουμέν

Τούρκος διπλωμάτης

Ο Σελαχαττίν Ουλκιουμέν (Selahattin Ülkümen) (1914 -2003) ήταν ο γενικός πρόξενος της Τουρκίας στη Ρόδο κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Σελαχαττίν Ουλκιουμέν
Selahattin Ulkumen at military service.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Selahattin Ülkümen (Τουρκικά)
Γέννηση14  Ιανουαρίου 1914[1]
Αντάκια
Θάνατος7  Ιουνίου 2003[2][3]
Κωνσταντινούπολη[4]
Τόπος ταφήςZincirlikuyu Cemetery
Χώρα πολιτογράφησηςΤουρκία
ΘρησκείαΙσλάμ
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΤουρκικά[5]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταδιπλωμάτης[6]
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΔίκαιοι των Εθνών (13  Δεκεμβρίου 1989)
Jan Karski Courage to Care Award (1988)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Από τη θέση αυτή κατάφερε το καλοκαίρι του 1944 να σώσει περίπου 50 Εβραίους της Ρόδου (εκ των οποίων οι 13 ήταν Τούρκοι πολίτες) ενώ οι υπόλοιποι είχαν κάποια σχέση με την Τουρκία (συγγενείς ή συζύγους που είχαν τουρκική υπηκοότητα). Ειδικότερα, στις 18 Ιουλίου του 1944, οι Εβραίοι που κατοικούσαν στο νησί, διατάχθηκαν από τους Γερμανούς (που είχαν πια υπό την κατοχή τους τα Δωδεκάνησα μετά τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας), να συγκεντρωθούν στα γραφεία της Γκεστάπο στην πόλη της Ρόδου, αγνοώντας ότι επρόκειτο να μεταφερθούν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Τότε ο Ουλκιουμέν παρενέβη και ζήτησε από τον Γερμανό διοικητή να αφήσει ελεύθερους τους Εβραίους που είχαν τουρκική υπηκοότητα και τις οικογένειές τους, περίπου 15 άτομα. Σύμφωνα με μαρτυρία του συζύγου της Matilda Toriel (ο σύζυγός της ήταν Εβραίος που είχε ιταλική υπηκοότητα ενώ η ίδια ήταν Εβραία που είχε τουρκική υπηκοότητα), ο Ουλκιουμέν εμφάνισε στην Γκεστάπο μια λίστα με τα ονόματα και άλλων 25 με 30 Εβραίων του νησιού και ζήτησε να αφεθούν και αυτοί ελεύθεροι επειδή σύμφωνα με τον Τούρκο πρόξενο είχαν παλαιότερα και αυτοί την τουρκική υπηκοότητα. Η Γκεστάπο ζήτησε τα έγγραφα που αποδείκνυαν τον ισχυρισμό του Ουλκιουμέν αλλά τέτοια έγγραφα δεν υπήρχαν. Τότε ο Τούρκος πρόξενος ισχυρίστηκε ότι σύμφωνα με την τουρκική νομοθεσία οι σύζυγοι Τούρκων πολιτών θεωρούνταν Τούρκοι πολίτες και οι ίδιοι, και ζήτησε την απελευθέρωσή τους. Η Toriel αργότερα ανακάλυψε ότι τέτοιος νόμος δεν υπήρχε και ότι ο Ουλκιουμέν τον επινόησε προκειμένου να σώσει και άλλους Εβραίους της Ρόδου. Για τη συμβολή του στη διάσωση των εν λόγω Εβραίων του απονεμήθηκε το 1989 ο τίτλος του Δικαίου των Εθνών και το 1990 εκδόθηκε στο Ισραήλ γραμματόσημο προς τιμήν του.[7]

Ο Σελαχαττίν Ουλκιουμέν πέθανε στις 7 Ιουλίου του 2003 στην Κων/πολη.

Στις 5 Ιουνίου του 2012 εγκαινιάστηκε στο Βαν, της ανατολικής Τουρκίας, ένα σχολείο (που είχε καταστραφεί από τον σεισμό τον Οκτώβριο του 2011) το οποίο ξαναχτίστηκε με έξοδα της Εβραϊκής Κοινότητας της Τουρκίας και της American Jewish Joint Distribution Committee και φέρει το όνομα του Σελαχαττίν Ουλκιουμέν.[8]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb157277510. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 3  Μαΐου 2014.
  3. www.telegraph.co.uk/news/obituaries/1436384/Selahattin-Ulkumen.html.
  4. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 31  Δεκεμβρίου 2014.
  5. (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb157277510. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  6. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 25  Ιουνίου 2015.
  7. Σελαχαττίν Ουλκιουμέν - Γιαντ Βασσέμ (Αγγλικά)
  8. www.turkyahudileri.com/content/view/2018/287/lang,en/| Primary School for Van from the Jewish Community of Turkey- Δημοτικό Σχολείο στο Βαν από την Εβραϊκή Κοινότητα της Τουρκίας