Σεμπάστιαν Κουρτς

Αυστριακός πολιτικός

Ο Σεμπάστιαν Κουρτς, ορθότερα Ζεμπάστιαν Κουρτς (γερμανικά: Sebastian Kurz, 27 Αυγούστου 1986-) είναι Αυστριακός πολιτικός, ο οποίος υπηρετεί ως καγκελάριος από τις 7 Ιανουαρίου 2020. Χρήστικε ξανά καγκελάριος από το 2017 ως τις 28 Μαΐου 2019. Από το 2013 ως το 2017 ήταν υπουργός Εξωτερικών.[4][5] Είναι μέλος του Αυστριακού Λαϊκού Κόμματος (ÖVP). Το 2017 ανέλαβε την προεδρία του ΟΑΣΕ. Στην περίοδο της θητείας του αντιμετώπισε πολλά σκάνδαλα, ένα από τα οποία (Σκάνδαλο Ίμπιζα) είχε ως αποτέλεσμα την πτώση την απόλυσή του από το Εθνικό Συμβούλιο.

Σεμπάστιαν Κουρτς
2020 Sebastian Kurz Ministerrat am 8.1.2020 (49351572787) (cropped) (cropped).jpg
Καγκελάριος της Αυστρίας
Εν ενεργεία
Ανέλαβε καθήκοντα
7 Ιανουαρίου 2020
ΠρόεδροςΑλεξάντερ Φαν ντερ Μπέλεν
ΠροκάτοχοςΜπριγκίτε Μπίρλαϊν
Περίοδος
18 Δεκεμβρίου 2017 – 28 Μαΐου 2019
ΠρόεδροςΑλεξάντερ Φαν ντερ Μπέλεν
ΠροκάτοχοςΚρίστιαν Κερν
ΔιάδοχοςΧάρτβιγκ Λέγκερ
Υπουργός Εξωτερικών
Περίοδος
16 Δεκεμβρίου 2013 – 18 Δεκεμβρίου 2017
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση27 Αυγούστου 1986, Βιέννη
Θάνατος
ΕθνικότηταΑυστριακή
ΥπηκοότηταΑυστριακή
Πολιτικό κόμμαΛαϊκό Κόμμα
ΣπουδέςΠανεπιστήμιο της Βιέννης (2005–2011)[1][2]
GRG 12 Erlgasse (1996–2004)[3]
ΕπάγγελμαΠολιτικός
ΥπογραφήSebastian Kurz Signature.svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

 
Ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας Νίκος Κοτζιάς κατά τη διάρκεια του γεύματος εργασίας που παράθεσε ο υπουργός Εξωτερικών της Αυστρίας Sebastian Kurz στη Βιέννη.

Ο Κουρτς γεννήθηκε στις 27 Αυγούστου 1986 στη Βιέννη, μοναδικό παιδί των Ρωμαιοκαθολικών Γιόσεφ και Ελίζαμπεθ Κουρτς. Ο πατέρας του είναι μηχανικός και η μητέρα του είναι εκπαιδευτικός. Η μητρική του γιαγιά Μαγκνταλένα Μύλερ, γεννημένη στο Τέμεριν το 1928, είναι μια Σουηβή του Δούναβη, που ομιλεί μόνο ουγγρικά και έφυγε από τη Βοϊβοντίνα της πρώην Γιουγκοσλαβίας προς την Αυστρία κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.[6][7][8]

Μεγάλωσε στο προάστιο Μάιντλινγκ της Βιέννης, όπου και διαμένει ακόμη.[9] Αφού ολοκλήρωσε την δευτεροβάθμια εκπαίδευσή του το 2004, υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία. Το 2005 ξεκίνησε τις νομικές σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης, όμως αργότερα τις διέκοψε για να αφοσιωθεί στην πολιτική του καριέρα.[10][11]

Το 2009 εξελέγη επικεφαλής του τομέα νεολαίας του Αυστριακού Λαϊκού Κόμματος. Μεταξύ των ετών 2010 και 2011 ήταν μέλος του δημοτικού συμβουλίου της Βιέννης. Τον Απρίλιο του 2011, ο Κουρτς διορίστηκε στο νεοσυσταθέν πόστο του κρατικού γραμματέα για την κοινωνική ενσωμάτωση (του Αυστριακού Υπουργείου Εσωτερικών). Στις γενικές εκλογές του 2013 εξελέγη μέλος του κοινοβουλίου. Τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους έγινε υπουργός Εξωτερικών, με τα καθήκοντά του να περιλαμβάνουν, ύστερα από δικό του αίτημα, και την κοινωνική ενσωμάτωση.[12] Τη στιγμή της ορκωμοσίας του, ο Κουρτς ήταν ο νεότερος ηλικιακά υπουργός από τη στιγμή της ίδρυσης της Δημοκρατίας της Αυστρίας, καθώς και ο νεώτερος υπουργός Εξωτερικών στην Ευρωπαϊκή Ένωση.[13]

Καγκελάριος της ΑυστρίαςΕπεξεργασία

Στις βουλευτικές εκλογές του 2017 το κόμμα του Κουρτς κέρδισε τις περισσότερες έδρες.[14] Στις 20 Οκτωβρίου ο Κουρτς έλαβε εντολή από τον πρόεδρο Φαν ντερ Μπέλεν προκειμένου να σχηματίσει κυβέρνηση συνασπισμού με το Κόμμα Ελευθερίας της Αυστρίας.

Στις 18 Δεκεμβρίου 2017 ορκίστηκε η νέα κυβέρνηση.[15]

Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2019 το κόμμα του κέρδισε τις εκλογές, όπου διενεργήθηκαν από την υπηρεσιακή Καγκελάριο Μπριγκίτε Μπίρλαϊν. Έπειτα από μακρές διαπραγματεύσεις σχημάτισε κυβέρνηση στις 07/01/2020 με τους πράσινους.

Υπόθεση Ίμπιζα και αποχώρηση από την καγκελαρίαΕπεξεργασία

Η "Υπόθεση Ίμπιζα" ξεκίνησε με την αποκάλυψη (17 Μαΐου 2019) ενός κρυφού βίντεο στον Τύπο, στο οποίο ο αντικαγκελάριος Χάιντς Κρίστιαν Στράχε (τότε που γυρίστηκε το βίντεο ήταν στην αντιπολίτευση) εμφανίζεται να υπόσχεται σε υποτιθέμενη Ρωσίδα επιχειρηματία συμβάσεις για αναθέσεις δημόσιων έργων στην Αυστρία, στη διάρκεια συνάντησης στην Ίμπιζα της Ισπανίας λίγους μήνες πριν τη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών του 2017 (τον Ιούλιο του 2017), με αντάλλαγμα την προεκλογική στήριξή της, οικονομικά και επικοινωνιακά με την αγορά ΜΜΕ, στο Κόμμα της Ελευθερίας.[16]

Το σκάνδαλο προκάλεσε την παραίτηση του Στράχε, αλλά και την πτώση της κυβέρνησης. Ο Κουρτς αναγκάστηκε να προκηρύξει πρόωρες εκλογές.[17]

Μετά την μη παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση Κουρτς στις 27 Μαΐου 2019 εξαιτίας της υπόθεσης Ίμπιζα, ο πρόεδρος της Αυστρίας Αλεξάντερ Φαν ντερ Μπέλεν όρισε ως προσωρινό διάδοχό του τον Χάρτβιγκ Λέγκερ, μέχρι να επιλεγεί η υπηρεσιακή κυβέρνηση για την διενέργεια των εκλογών. Η πρόεδρος του συνταγματικού δικαστηρίου Μπριγκίτε Μπίρλαϊν επελέγη ως κοινής αποδοχής διάδοχος του Λέγκερ, και έγινε η πρώτη γυναίκα καγκελάριος της Αυστρίας. Οι εκλογές διεξήχθησαν τον Σεπτέμβριο του 2019 με καθαρή νίκη του Κουρτς, αλλά και την εντυπωσιακή άνοδο των Πρασίνων και την μείωση του ποσοστού του Κόμματος Ελευθερίας. Επακολούθησαν μακροχρόνιες συζητήσεις για σψηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού με τους Πρασίνους.

Ο Κουρτς επανήλθε στην καγκελαρία και ορκίστηκε στις 7 Ιανουαρίου 2020 με αντικαγκελάριο τον Βέρνερ Κόγκλερ, αρχηγό των Πρασίνων. Η κυβέρνηση συνασπισμού που ορκίστηκε στις αρχές του 2020 αποτελείται από το Λαϊκό Κόμμα και τους Πράσινους, οι οποίοι για πρώτη φορά στην ιστορία τους ανέλαβαν κυβερνητική ευθύνη.[18]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «Der Bundesminister für Europa, Integration und Äußeres».
  2. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei.
  3. «Wer ist Wer»
  4. «Austria swears in EU's youngest foreign minister Sebastian Kurz». BBC News. 16 Δεκεμβρίου 2013. 
  5. «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Απριλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2015. 
  6. «Wie Flüchtlinge Sebastian Kurz' Kindheit prägten». welt.de. Die Welt. Ανακτήθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 2018. 
  7. «Sebastian Kurz hat Wurzeln am Balkan». Heute. 
  8. Miler, Stevan (23 Ιανουαρίου 2018). «Sebastian Kurz' Großmutter stammt aus einem Städtchen in der Vojvodina [Sebastian Kurz's grandmother is from a town in Vojvodina]». Kosmo (στα German). Vienna: Twist Zeitschriften Verlag GmbH. Ανακτήθηκε στις 20 Μαρτίου 2018. 
  9. http://www.meinbezirk.at/wien/meidling/themen/sebastian-kurz.html
  10. «Der Außenminister, der sich mit der Türkei anlegt». Stern. 16 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2017. 
  11. Tobias Rapp (26 Μαΐου 2017). «Ein Mann, ein Programm». Spiegel Online. Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2017. 
  12. «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιουλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2015. 
  13. http://www.bbc.co.uk/news/25407573
  14. «Austria: Sebastian Kurz opens talks with Freedom Party». BBC News. 2017-10-24. http://www.bbc.co.uk/news/world-europe-41734674. Ανακτήθηκε στις 2017-10-24. 
  15. Eddy, Melissa (2017-12-18). «Austria’s New Government: A Mix of Far-Right, Pro-Europe and Youth» (στα αγγλικά). The New York Times. ISSN 0362-4331. https://www.nytimes.com/2017/12/18/world/europe/austria-chancellor-kurz.html. Ανακτήθηκε στις 2017-12-25. 
  16. Αυστρία: Ο Κουρτς απαγορεύεται να μιλά για ανάμιξη των Σοσιαλδημοκρατών στην «Υπόθεση Ίμπιζα» , Πρώτο Θέμα, 2019-07-01, ανακτήθηκε στις 2019-07-25.
  17. «Austria chancellor calls for snap election after corruption scandal». BBC News. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2019. 
  18. Αυστρία: Ορκίστηκε η κυβέρνηση συνασπισμού Συντηρητικών-Πρασίνων Αρχειοθετήθηκε 2020-01-14 στο Wayback Machine., makthes.gr, 7 Ιανουαρίου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία