Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Σουρού Μιγκάν-Απιτί (Sourou Migan Apithy, 1913- 1989) ήταν πολιτικός από το Μπενίν, ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος της χώρας την περίοδο 1964-1965, όταν η χώρα λεγόταν Δαχομέη. Πολλές φορές αναφερόταν ως μέρος του 'τρικέφαλου τέρατος' του Μπενίν της δεκαετίας του 1960.

Σουρού-Μιγκάν Απιτί
Sourou Migan Apithy in 1958.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Sourou-Migan Apithy (Γαλλικά) και Sourou Migan Apithy (Γαλλικά)
Γέννηση8  Απριλίου 1913[1]
Πόρτο-Νόβο
Θάνατος3  Δεκεμβρίου 1989[1]
Παρίσι
Χώρα πολιτογράφησηςΜπενίν
Γαλλία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαΓαλλικά
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά
ΣπουδέςΕλεύθερη Σχολή Πολιτικών Επιστημών
d:Q2945378
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητακυβερνητικός υπάλληλος
πολιτικός
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαAfrican Democratic Rally
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΒουλευτής της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης (1958–1959, d:Q23891158)[2]
President of Republic of Benin (1964–1965)
Vice President of Benin
Βουλευτής της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης (1945–1946, French Dahomey)
Βουλευτής της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης (Ιουνίου 1946 – Νοεμβρίου 1946, French Dahomey)
Βουλευτής της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης (1946–1951, French Dahomey)
αντιπρόσωπος (1951–1955, French Dahomey)
Βουλευτής της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης (1956–1958, French Dahomey)
Βουλευτής της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης (1958–1959, French Dahomey)
δήμαρχος (1956–neznámá hodnota, Πόρτο-Νόβο)

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Πρώτα χρόνιαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στις 8 Απριλίου 1913 και έκανε σπουδές Πολιτικών Επιστημών στο Παρίσι.[3] Έπειτα ακολούθησε εμπορικές σπουδές και εργάστηκε σε γαλλικών συμφερόντων εταιρεία στη Δυτική Αφρική, ως ειδικός λογιστικός υπεύθυνος. Δεν επέστρεψε στη Δαχομέη πριν το 1945.[4]

ΚαριέραΕπεξεργασία

Προτού η χώρα του γίνει ανεξάρτητη, το 1945, έγινε μέλος της Συντακτικής Συνέλευσης της Δαχομέης και το 1947 εξελέγη στο Γενικό Συμβούλιο. Επανεξελέγη για αρκετές θητείες. Από τις 26 Ιουλίου του 1958 υπήρξε πρόεδρος του Κυβερνητικού Συμβουλίου ως τις 4 Δεκεμβρίου του 1958, στη συνέχεια αρχηγός της προσωρινής κυβέρνησης και πρωθυπουργός της Δαχομέης ως τις 22 Μαΐου του 1959 . Ως το 1960 είχε αναλάβει αντιπρόεδρος της κυβέρνησης του κράτους.

ΠρόεδροςΕπεξεργασία

Αρχικά ανήκε στο Κόμμα Δημοκρατικής Ανανέωσης (PRD), το οποίο συγχωνεύτηκε στο Δημοκρατικό Κόμμα ή PD. Υπηρέτησε ως Πρόεδρος του Μπενίν από τις 25 Ιανουαρίου του 1964 ως τις 27 Νοεμβρίου του 1965, οπότε και ανατράπηκε από το στρατιωτικό Κριστόφ Σογκλό στον απόηχο της εσωτερικής σύγκρουσης μεταξύ των μελών της κυβέρνησης. Εν συνεχεία, έφυγε για το Παρίσι για πρώτη φορά, όμως επανήλθε στο Κοτονού μετά το πραξικόπημα του 1970. Στις αρχές της δεκαετίας του ’70 έγινε μέλος της Τριανδρίας που κυβερνούσε τη χώρα.

Κράτηση, εξορία και θάνατοςΕπεξεργασία

Μετά το πραξικόπημα του 1972 τέθηκε σε κατ’ οίκον περιορισμό, μαζί με τους άλλους δύο που συναποτελούσαν την Τριανδρία (τους Ζιστέν Αχομαντεγκμπέ-Τομετέν και Ιμπέρ Μαγκά.[5] Δεν απελευθερώθηκε παρά μόνο το 1981.

Πέθανε στην οικία του στο Παρίσι, όπου ζούσε εξόριστος, στις 3 Δεκεμβρίου του 1989, λίγο πριν γίνει η μετάβαση της χώρας στη δημοκρατία.[6]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία