Άνοιγμα κυρίου μενού

Σουφλί

οικισμός της Ελλάδας
(Ανακατεύθυνση από Σουφλί Έβρου)

Συντεταγμένες: 41°12′0″N 26°18′0″E / 41.20000°N 26.30000°E / 41.20000; 26.30000

Σουφλί
Σουφλί βρίσκεται στο τόπο Greece
Σουφλί
Σουφλί
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΑνατολικής Μακεδονίας και Θράκης
Διοίκηση
 • ΔήμαρχοςΠαναγιώτης Καλακίκος
Πληθυσμός3 837
Ταχ. κωδ.68400
Τηλ. κωδ.25540
Ιστοσελίδαwww.soufli.gr

Το Σουφλί έδρα του Δήμου Σουφλίου είναι πόλη στο Νομό Έβρου. Βορειοανατολικά της Αλεξανδρούπολης και νοτιοδυτικά της Ορεστιάδας, τοποθετημένο στη μεριά του λόφου του Προφήτη Ηλία, ενός από τα τελευταία υψώματα της Ροδόπης. Το κέντρο της πόλης βρίσκεται σε απόσταση 500 μ. από τον Ποταμό Έβρο. Το Σουφλί είναι κυρίως γνωστό για τη βιομηχανία του μεταξιού που αναπτύχθηκε εκεί τον 19ο αιώνα. Μέχρι της αρχές του 1980 ζούσε αποκλειστικά από την σηροτροφία. Διάφοροι παράγοντες οδήγησαν σταδιακά στη μαράζωση της πόλης. Σήμερα έχουν γίνει προσπάθειες για να επανέλθει σταδιακά εκεί οπού ήταν στο παρελθόν και έτσι σήμερα μετράμε 65 σηροτρόφους, οικοτεχνίες, εργοστάσια οπού κρατάνε ψηλά το όνομα του Σουφλίου και χαρίζουν στους επισκέπτες όμορφα προϊόντα από την περιοχή.

ΙστορίαΕπεξεργασία

 
Το μεταξουργείο Τζιβρέ

Αρχαιολογικά ευρήματα πιστοποιούν ότι η περιοχή κατοικούνταν κατά την διάρκεια της Ελληνιστικής περιόδου. Σύμφωνα με τον Τούρκο περιηγητή Εβλιγιά Τσελεμπή που αναφέρεται σε αυτό το 1667 με το όνομα Σοφουλού (Sofulu), το Σουφλί ήταν ένα κεφαλοχώρι απαλλαγμένο από τους φόρους της Οθωμανικής τότε αυτοκρατορίας.

Η άνθιση του άρχισε τον 19ο αιώνα, και αποτελούσε ένα σημαντικό εμπορικό κέντρο. Η δημιουργία του σιδηροδρομικού σταθμού το 1872 συνέβαλε σημαντικά στην οικονομική του ανάπτυξη. Ο πληθυσμος του αυξανόταν εντυπωσιακά και ενώ το 1877 είχε γύρω στους 4.680 κατοίκους το 1908 ανέβηκε στους 12.000-13.000. Το Σουφλί γίνεται γνωστό κυρίως για το μετάξι, 4 εργοστάσια δημιουργούνται (των Αζαρία και Πάπο (1908), των Τζίβρε (1920), του Π. Χατζησάββα, του Τσιακίρη (1954), και το κρατικό εργοστάσιο), όμως δεν είναι η μόνη ασχολία των κατοίκων, ανάπτυξη έχει παρουσιάσει η αμπελουργία και η οινοποιεία όπως και η καροποιεία και η σιδηρουργία.

Μετά τη Συνθήκη της Λωζάνης το 1923 η Ανατολική Θράκη πέρασε οριστικά στην κυριότητα του νεοσύστατου τουρκικού κράτους. Έτσι, το Σουφλί με την ανακατανομή της γης έχασε μια σημαντική έκταση των 70.000 στρεμμάτων που ήταν γεμάτη από μορεόδεντρα τα οποία αποτελούσαν και την μόνη τροφή του μεταξοσκώληκα.

Με την εισαγωγή του εμπορίου του μεταξιού στο φορολογικό πλαίσιο της Ελλάδας επήλθε μείωση της παραγωγής και των εξαγωγών σε άλλες χώρες. Το τελειωτικό και πιο ισχυρό χτύπημα ήλθε με την ανακάλυψη της τεχνητής μεταξωτής ίνας. Το γεγονός αυτό σταμάτησε την ανοδική πορεία της σηροτροφίας. Εκείνη την εποχή στο Σουφλί λειτουργούσαν 4 εργοστάσια αναπήνησης καθώς και πολλές οικοτεχνίες παραγωγής μεταξιού τα οποία σταμάτησαν να λειτουργούν.

Γνωστό ως η "Πόλη του Μεταξιού", το Σουφλί είναι επίσης γνωστό για το κρασί του, το τσίπουρο, και τα κρέατά του.

ΠολιτισμόςΕπεξεργασία

Μαζί με την οικονομική ανάπτυξη ήλθε η κοινωνική και πολιτιστική άνθιση και το διανοητικό επίπεδο των κατοίκων αναπτύχθηκε. Πριν από τα μέσα του 19ου αιώνα οι δύο εκκλησίες του Αγίου Γεωργίου και του Αγίου Αθανασίου είχαν ήδη χτιστεί και αποτελούσαν τα στολίδια της πόλης. Γύρω στο 1860 δημιουργήθηκε το Δημοτικό Σχολείο (σημερινό 2ο Δημοτικό Σχολείο), και το 1880-82 το Δημοτικό Σχολείο θυλέων (σημερινό 1ο Δημοτικό Σχολείο). Η μουσική διδασκόταν στο Δημοτικό Σχολείο απο το 1900. Στο Σουφλί του Έβρου γεννήθηκε (25/10/1947) ο μουσικοσυνθέτης, στιχουργός και ερμηνευτής, γνωστός στο πανελλήνιο, Θανάσης Γκαϊφύλλιας

ΜουσείαΕπεξεργασία

  • Λαογραφικό Μουσείο Σουφλίου ''Τα Γναφαλα'' Το Μουσείο αυτό είναι το παλιότερο μουσείο στο Σουφλί με μια σειρά εκθεμάτων και αντικειμένων από την ιστορία και την κουλτούρα της περιοχής όπως, Μετάξι, Πολιτισμός , Θρησκεία, Επαγγέλματα, Μουσική, Ενδυση, τέχνη του κεντήματος, ένα πλήρες μουσείο που σας ταξιδεύει στο παρελθόν
  • Μουσείο Τέχνης Μεταξιού. Σκοπός του Μουσείου είναι να αναδείξει και να διασώσει την πλούσια παράδοση της περιοχής στην Μεταξουργία, μέσα από πρωτότυπα εκθέματα σε συνδυασμό με την σύγχρονη τεχνολογία.[1]
  • Μουσείο Μετάξης. Το Μουσείο παρουσιάζει όλες τις φάσεις και τα στάδια από την προβιομηχανική διαδικασία της εκτροφής των μεταξοσκωλήκων (σηροτροφία) και της επεξεργασίας του μεταξιού (μεταξουργία), μέσα στο κοινωνικο-οικονομικό πλαίσιο που ανέδειξε την περιοχή ως σημαντικό μεταξοπαραγωγικό κέντρο της Ελλάδας (τέλη 19ου - μέσα 20ού αι).

Σύγχρονη εποχήΕπεξεργασία

Στις 29 Αυγούστου 1936 ο δήμαρχος Δημήτρης Καλπάκας ανακοίνωσε τη διενέργεια της 6ης γεωργοκτηνοτροφικής έκθεσης. Η ανακάλυψη του συνθετικού μεταξιού και η πτώση της τιμής των κουκουλιών έχουν οδηγήσει στην παρακμή της Σηροτροφίας. Τα μουρεόδεντρα γίνονται όλο και λιγότερα και μετά την ανακατανομή της γης έχουν σχεδόν εξαφανιστεί. Η παρακμή της Σηροτροφίας, σε συνδυασμό με την έλλειψη των βιομηχανικών μονάδων, έχει αναγκάσει τον πληθυσμό να μετακινηθεί προς τις αστικές περιοχές ή ακόμη και στο εξωτερικό. Αυτή τη στιγμή λειτουργούν 5 βιοτεχνίες παραγωγής μεταξωτών ειδών καθώς και πολλά καταστήματα που εμπορεύονται μεταξωτά είδη. Το 1993, η παραγωγή κουκουλιών ανερχόταν σε 5.000 κιλά από 800.000 κιλά που ήταν το 1908.

Το Σουφλί έχει πληγεί από πλημμύρες στις περιοχές με χαμηλό υψόμετρο την δεκαετία του 1960, και τα έτη 1998, 2005 και 2006.

Τοπικές ΕορτέςΕπεξεργασία

  • Προφήτης Ηλίας: 20 Ιουλίου
  • Γιορτές Μεταξιού αρχές Ιουλίου
  • Αρχές Σεπτεμβρίου γιορτή Τρύφωνα (γιορτή τρύγου)
  • Γιορτή Τσίπουρου αρχές Νοεμβρίου
  • Σαν Παραμύθι τέλος Δεκεμβρίου
  • Άγιος Αθανάσιος: 18 Ιανουαρίου (Πολιούχος – Αργία)
  • Άγιος Γεώργιος: 23 Απριλίου (Πολιούχος – Αργία)

ΠληθυσμόςΕπεξεργασία

Η εξέλιξη του πληθυσμού του Σουφλίου έχει ως εξής:

Απογραφή [1] Πληθυσμός
1940 8.127
1951 7.435
1961 7.586
1971 6.214
1981 5.587
1991 5.102
2001 5.135
2011 3.837

ΦωτοθήκηΕπεξεργασία

ΠηγέςΕπεξεργασία

Σχετικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία