Άνοιγμα κυρίου μενού

Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης

στάδιο στον Πειραιά
(Ανακατεύθυνση από Στάδιο Καραϊσκάκη)

Το Στάδιο «Γεώργιος Καραϊσκάκης» είναι σύγχρονο ελληνικό στάδιο ποδοσφαίρου στο Νέο Φάληρο του Πειραιά. Φέρει το ονοματεπώνυμο του γνωστού αρχιστρατήγου (1782-1827) της Επανάστασης του 1821, σε ανάμνηση του θανάτου του μετά από μάχη σε παραπλήσια τοποθεσία. Επί της ουσίας, στην αθλητική βιβλιογραφία[εκκρεμεί παραπομπή] απαντούν με την ίδια ονομασία και οι τρεις αθλητικοί χώροι που σε βάθος χρόνου κατασκευάστηκαν στο ίδιο ακριβώς σημείο, με τον πιο πρόσφατο να αναφέρεται για αντιδιαστολή ως νέο Στάδιο Καραϊσκάκη.[5] [6]

Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης
Καραϊσκάκη
Το Στάδιο Καραϊσκάκης στον Πειραιά λίγο πριν από την έναρξη αναμέτρησης μεταξύ Ολυμπιακού και Άρσεναλ. UEFA 4/4 stars [1]
Πλήρες όνομαΣτάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης
Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής
Δημόσια συγκοινωνίαLogo of the Athens Metro Operating Company (AMEL).svg Athens Metro Line 1.svg Σταθμός Φάληρο (Μετρό Αθήνας)
ΙδιοκτήτηςΕλληνική Ολυμπιακή Επιτροπή (Ε.Ο.Ε.)
ΔιαχειριστήςΟλυμπιακός Σ.Φ.Π.
Χωρητικότητα32.115 [2][3] θεατές
ΕπιφάνειαΦυσικός χλοοτάπητας
Πίνακας αποτελεσμάτων2 LED
Κατασκευή
Ολοκλήρωση1895
Εγκαίνια1896
Ανακαίνιση1953, 1964,
2004 (ολική ανακατασκευή)
Κόστος κατασκευής 60.000.000
ΑρχιτέκτοναςΣτέλιος Αγιοστρατίτης
Κύριοι εργολάβοιJ&P-ΑΒΑΞ
Τοποθεσία
Φορείς εκμετάλλευσης
Ολυμπιακός ΣΦ Πειραιώς 1925-1953, 1956-1963,
1964-1984, 1989-1998, από 2004
Εθνικός Πειραιά ΟΦΠΦ[4] 1924-1953, 1956-1963,
1964-2000
Εθνική Ελλάδας ποδοσφαίρου ανδρών
1964-1994, 2004-2017
Εθνική Ελλάδας ποδοσφαίρου γυναικών από 2008
Ιστοσελίδα
[karaiskaki.gr]
Commons page Πολυμέσα σχετικά με το στάδιο

Αποτελεί έδρα του Ολυμπιακού Πειραιώς, των συμπολιτών του Εθνικού[7] και Ατρομήτου (διατηρούν δικαίωμα να αγωνίζονται, εφόσον βρίσκονται σε επαγγελματικές κατηγορίες), όπως και των εθνικών ομάδων ποδοσφαίρου ανδρών και γυναικών. Παλαιότερα σε αυτό ανά διαστήματα έδρευαν επίσης η Προοδευτική[8] και άλλοι σύλλογοι της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πειραιώς (ΕΠΣΠ). Απέχει 2 χιλιόμετρα από το κέντρο του Πειραιά, 10 από το κέντρο της Αθήνας, 32 από το διεθνές αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος», ενώ την πρόσβαση με τα μέσα σταθερής τροχιάς εξυπηρετούν το Μετρό (γραμμή 1) και το τραμ. Σε μικρή απόσταση βρίσκεται και το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Έχει χωρητικότητα 32.115 θέσεων [σ 1] και μετά το Ολυμπιακό Στάδιο Αθηνών (ΟΑΚΑ) αποτελεί το δεύτερο μεγαλύτερο γήπεδο της χώρας, αλλά το μεγαλύτερο που προορίζεται αποκλειστικά για ποδόσφαιρο.

Ανήκει στην Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή (ΕΟΕ), η οποία το 2003 μέσω Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού και διατηρώντας την κυριότητα, παραχώρησε τη χρήση του στον Ολυμπιακό για 49 έτη, ο οποίος ανέλαβε την υποχρέωση να κατασκευάσει καινούργιο γήπεδο με δικά του έξοδα και να πληρώνει ενοίκιο 15% μετά την παρέλευση 15ετίας[9].

Το άλλοτε Ποδηλατοδρόμιο.

ΙστορίαΕπεξεργασία

1896-1953Επεξεργασία

Κατασκευάστηκε το 1895 ως ποδηλατοδρόμιο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, τους πρώτους της σύγχρονης εποχής, που διεξάχθηκαν την επόμενη χρονιά (1896).[10] [11] Αρχικά ονομαζόταν Ποδηλατοδρόμιον ή Γήπεδον Νέου Φαλήρου. Αγοράστηκε από την Εταιρεία Σιδηροδρόμων αντί 104.000 δραχμών και ολοκληρώθηκε τότε υπό την επίβλεψη του πρίγκιπα Γεωργίου. Βρισκόταν δίπλα στο εργοστάσιο της ΔΕΗ, το πρώτο εργοστάσιο ηλεκτρισμού στη χώρα. Ο πρώτος ποδοσφαιρικός αγώνας που φιλοξενήθηκε στο γήπεδο είναι καταγραμμένος το 1898 ανάμεσα στον Πανελλήνιο ΓΣ και τον Ποδηλατικό Όμιλο Αθηνών και έληξε ισόπαλος 4-4. Μέχρι τότε το ποδόσφαιρο δεν είχε κάνει επίσημα την εμφάνισή του στη χώρα[12]. Αργότερα η Εταιρεία Σιδηροδρόμων παραχώρησε το γήπεδο ως δωρεά στην Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων[13].

Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο χρησιμοποιήθηκε συστηματικά πλέον και για το αναπτυσσόμενο τότε άθλημα του ποδοσφαίρου,[14] με –ανεπαρκή– διαπλάτυνση της κυκλικής έκτασης την οποία περιέβαλλε ο επικλινής στίβος ποδηλασίας, που έπαιζε τον ρόλο εξεδρών για το κοινό.

Υπήρξε ήδη από την ίδρυσή τους η έδρα των δημοφιλέστερων πειραϊκών συλλόγων Εθνικού και Ολυμπιακού, και έτσι έχει μείνει στην ιστορία αμφοτέρων, καθώς προσεγγίζουν τον έναν αιώνα αθλητικής δράσης. Εκτός από πολλές και κρίσιμες συναντήσεις τοπικών και πανελλήνιων διοργανώσεων, αποτέλεσε τόπο διεξαγωγής και άλλων αξιόλογων αναμετρήσεων μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '50, όπως του Κυπέλλου πόλεων, ως το μεγαλύτερο γήπεδο στις περιοχές αρμοδιότητας της ΕΠΣΠ και άρα έδρα της μικτής Πειραιώς. Την επωνυμία –αρχικά γήπεδο– Γ. Καραϊσκάκης απέκτησε επί μεταξικής δικτατορίας, συγκεκριμένα τον Ιούνιο του 1938.[15][16] [17] [σ 2]

Έργα 1953-1956Επεξεργασία

Παρά τη σπουδαιότητα των εγκαταστάσεων για το ποδόσφαιρο του Πειραιά, της πρωτεύουσας συνολικά και της χώρας, η ΕΟΕ (τότε Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων: ΕΟΑ) προχώρησε σε ουσιαστική αναβάθμιση μόνον έπειτα από 60 χρόνια λειτουργίας τους. Ως τότε το γήπεδο συντηρούσαν από κοινού με δικά τους έξοδα οι δύο μεγάλοι σύλλογοι του Πειραιά, ο Ολυμπιακός και ο Εθνικός,[18]. Τα έργα ξεκίνησαν στις αρχές του 1953 και διήρκεσαν περισσότερο από μία τριετία. Το γήπεδο στη νέα του μορφή περιλάμβανε αγωνιστικό χώρο κανονικών –πλέον– διαστάσεων, διέθετε υπερπολλαπλάσια χωρητικότητα 22.000 θεατών (καθημένων και ορθίων)[19], χρησιμοποιήθηκε δε από την έναρξη της ποδοσφαιρικής περιόδου 1956-57.[20] [σ 3] Ενδιάμεσα, τους πειραϊκούς συλλόγους είχαν φιλοξενήσει μικρότερες έδρες στην ευρύτερη περιοχή, όπως και άλλες της Αθήνας.[σ 4]

1964-2003Επεξεργασία

Το 1964 ανακατασκευάστηκε για να μετατραπεί σε στάδιο, με το κόστος να ανέρχεται σε 20 εκατομμύρια δραχμές και τα εγκαίνια να πραγματοποιούνται στις 11 Μαρτίου 1964.[24] Φιλοξένησε τον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης 1970-1971, ο οποίος ήταν και ο πρώτος ευρωπαϊκός τελικός που διεξήχθη στη χώρα, μεταξύ της Τσέλσι και της Ρεάλ Μαδρίτης. Το παιχνίδι έληξε ισόπαλο 1-1, ενώ στον επαναληπτικό (τότε δεν υπήρχε παράταση και πέναλτι) οι Λονδρέζοι επικράτησαν με 2-1 και κατέκτησαν το τρόπαιο.[25]

Από το 2004Επεξεργασία

Το νέο στάδιο Καραΐσκάκη άρχισε να κατασκευάζεται τον Ιούνιο του 2003 και παραδόθηκε την 30ή του ίδιου μήνα το 2004, στο διάστημα ρεκόρ των 14 μηνών (428 ημέρες)[6] από την έναρξη της κατεδάφισης του προηγουμένου (είχε ολοκληρωθεί στις 31 Μαΐου 2003 παρουσία 5.000 φίλων του Ολυμπιακού).[14] Χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας ως τόπος διεξαγωγής αναμετρήσεων στο πλαίσιο του ποδοσφαιρικού τουρνουά[26].

Στο στάδιο επίσης πραγματοποιήθηκαν σημαντικά μουσικά δρώμενα, όπως η συναυλία των Evanescence[27], Aerosmith[28] της Rihanna[29] και το φεστιβάλ που διοργάνωσαν οι Scorpions για πρώτη φορά, το καλοκαίρι του 2012.

Χωρητικότητα και διευκολύνσειςΕπεξεργασία

Έχει χωρητικότητα 32.115[3] θεατών. Διαθέτει 40 σουίτες επισήμων (χωρητικότητας 474[30] θέσεων), 200 θέσεις δημοσιογράφων, αίθουσα Τύπου 130 θέσεων, 4 αποδυτήρια, προθερμαντήριο, αίθουσες για τηλεοπτικά στούντιο, αίθουσα ελέγχου ντόπινγκ, μουσείο του Ολυμπιακού, εστιατόρια, καφέ, γυμναστήριο, 34 θύρες με 82 περιστροφικές εισόδους, ενσωματωμένο ανιχνευτή μετάλλων, εκδοτήρια εισιτηρίων, κυκλικές ράμπες και ανελκυστήρες, υπερυψωμένο επίπεδο προσπέλασης στις κερκίδες, στέγαστρο σε όλο το εύρος των κερκίδων αποτελούμενο από 75 λευκά πλαίσια και με ενσωματωμένο φωτισμό προδιαγραφών UEFA, πρόσβαση για άτομα με αναπηρίες (στη δυτική εξέδρα υπάρχουν 50 θέσεις για άτομα μειωμένης κινητικότητας[31]), σύνδεση με ράμπα μήκους 60 μ. με τον σταθμό Νέου Φαλήρου του Μετρό, διάφορα καταστήματα έκτασης 6.500 τ.μ, 2 VIP εστιατόρια 1.000 τ.μ κάτω από τις σουίτες, σαλόνι-μπαρ VIP, Champions Club, 11 αναψυκτήρια, χώρο στάθμευσης για πάνω από 1.100[32] αυτοκίνητα, 24 μονάδες υγιεινής (και για άτομα με αναπηρίες)· ενώ ο χρόνος εκκένωσης των κερκίδων υπολογίζεται στα 7 λεπτά.

ΡεκόρΕπεξεργασία

Στα μέσα της δεκαετίας του '60 και συγκεκριμένα στις 7 Απριλίου του 1965 στον αγώνα ανάμεσα στον Ολυμπιακό και την ΑΕΚ πραγματοποιήθηκε το ρεκόρ προσέλευσης κόσμου στο γήπεδο, με 42.445 θεατές να παρακολουθούν το παιχνίδι[33].

Πρόσβαση και συγκοινωνίεςΕπεξεργασία

Το γήπεδο απέχει 2 χλμ από το κέντρο της πόλης του Πειραιά, 10 από το κέντρο της Αθήνας και 32 από το διεθνές αεροδρόμιο «Ελ. Βενιζέλος».

Την πρόσβαση με τα μέσα σταθερής τροχιάς εξυπηρετούν το Μετρό (γραμμή 1) και το τραμ.

Με αστικό λεωφορείο το στάδιο προσεγγίζεται μέσω όλων των γραμμών που πηγαίνουν από την Αθήνα προς τον Πειραιά και κάνουν στάση είτε στην παραλιακή («Σταθμός ΗΣΑΠ») είτε στην οδό Πειραιώς («Ελαΐς»).

Το γήπεδο δίνει την επιλογή διαφόρων μέσων για την προσέγγισή του, μάλιστα υπάρχει ειδική ράμπα που συνδέει απευθείας το στάδιο με τον ανακαινισμένο σταθμό του Μετρό.

Ανάμνηση της τραγωδίας της Θύρας 7Επεξεργασία

Στην εξέδρα της πλευράς προς την οδό Πειραιώς (πέταλο κερκίδας) και με τη χρήση μαύρων καθισμάτων αντί ερυθρών σχηματίζεται μόνιμα σαν ψηφιδωτό ο αριθμός 7 σε ανάμνηση του τραγικού περιστατικού της Θύρας 7 που συνέβη στις 8 Φεβρουαρίου 1981. Για τον ίδιο λόγο στην ανατολική πλευρά του γηπέδου έχει ανεγερθεί νέο μνημείο με χαραγμένα σε μαρμάρινη πλάκα τα ονόματα των 21 θυμάτων[σ 5], ενώ το παλαιό διατηρείται επί της ομώνυμης πλατείας στη βόρεια πλευρά.

ΣημειώσειςΕπεξεργασία

  1. ο συνολικός αριθμός των καθήμενων θεατών είναι 33.334.
  2. Η καταληκτική αναμέτρηση του Ολυμπιακού στον χώρο ως Ποδηλατοδρόμιον και η παρθενική ως Καραϊσκάκη υπήρξαν φιλικοί αγώνες, αντίστοιχα στις 26 Απριλίου το 0-1 από την ΑΕΚ (Χατζησταυρίδης 22') στο πλαίσιο του κυπέλλου Πάσχα (διοργάνωσης ΠΟΚ) και στις 29 Ιουνίου το 7-4 επί της μικτής Αθηνών[16] (αντί του Παναθηναϊκού όπως οι αιώνιοι αντίπαλοι συνήθιζαν τον Μεσοπόλεμο, ώστε να εξασφαλίσουν εισπράξεις και επισημότερο χαρακτήρα στην ολοκλήρωση της αγωνιστικής περιόδου τους)
  3. Οι αγώνες του Ολυμπιακού, πριν και μετά, ήταν νίκες στο πλαίσιο των πρωταθλημάτων της ΕΠΣ Πειραιώς: 10.01.1953 με 4-0 τον Πανελευσινιακό[21] και 16.09.1956 με 9-0 τους Φιλάθλους[22]
  4. ειδικά ο Ολυμπιακός στα γήπεδα των Παναθηναϊκού –βασικά–, Πανιωνίου, Πανελευσινιακού και ενδεχομένως Απόλλωνα Αθηνών, ΑΕΚ και την παλαιά του Φωστήρα Ταύρου[23]
  5. Σύμφωνα με τον Στάθη Αρβανίτη, ερευνητή της ιστορίας του Ολυμπιακού, αυτός όφειλε να είχε τιμήσει και το 22ο, το οποίο δεν συνήλθε από το κώμα στο οποίο είχε περιέλθει και απεβίωσε σε νοσοκομείο μισό χρόνο αργότερα[34]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. List of UEFA Category 4 Stadiums
  2. [1] ΠΛΑΝΟ ΘΕΣΕΩΝ - ΕΠΙΣΗΜΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ
  3. 3,0 3,1 Ολυμπιακός ΣΦΠ > Έδρα, Super League Ελλάδα
  4. Διοργανώσεις > Πρωτάθλημα Γ΄ Εθνικής • Πρόγραμμα αγώνων > 4ος όμιλος, ιστότοπος Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (ΕΠΟ)
  5. Νέο Στάδιο Καραϊσκάκη, stadia.gr
  6. 6,0 6,1 Το νέο Καραϊσκάκη, επίσημος ιστότοπος ΠΑΕ Ολυμπιακός ΣΦΠ
  7. Άλλες ομάδες - Εθνικός Αρχειοθετήθηκε 2007-11-09 στο Wayback Machine., karaiskaki.gr
  8. Ιστορία γηπέδου, επίσημος ιστότοπος ΠΑΕ ΟΣΦΠ
  9. https://www.kathimerini.gr/165024/article/epikairothta/politikh/sth-voylh-h-symvash-toy-stadioy-karaiskakh
  10. Χθες εγένετο και υπεγράφη μεταξύ της επιτροπής Ολυμπιακών αγώνων και της εταιρείας του σιδηροδρόμου Π.Λ. συμβόλαιον περί κατασκευής του ποδηλατοδρομίου εν Ν. Φαλήρω, εφημ. ΣΚΡΙΠ 04.11.1895
  11. Σήμερον την πρωίαν εν Ν. Φάληρω θέλει κατατεθή ο θεμέλιος λίθος του ποδηλατοδρομίου. Προς τούτο θέλουσι κατέλθει πλείστοι ποδηλάται και άλλος κόσμος, εφημ. Σκριπ 06.11.1895
  12. https://www.documentonews.gr/article/maria-eythymioy-oi-emfylioi-talanisan-ton-topo
  13. http://www.gazzetta.gr/weekend-journal/article/1077061/apo-podilatodromio-stin-elit-tis-eyropis-vidspics
  14. 14,0 14,1 Γήπεδο "Γεώργιος Καραϊσκάκης", επίσημος ιστότοπος ΠΑΕ ΟΣΦΠ
  15. εφ. "Αθλητικό Βήμα", 22 Ιουνίου 1938, σελ. 365
  16. 16,0 16,1 Γιώργος Αλεξανδρής-Ηλίας Λέκκας, H ιστορία του Ολυμπιακού • 71 χρόνια Ολυμπιακός, Εκδόσεις Γ.Χ Αλεξανδρή, Αθήνα 1996, τόμ. Α, σελ. 71
  17. Δια τους φιλάθλους • Εθνικός-Απόλλων, εφημ. ΕΜΠΡΟΣ 30.12.1950, σελ.2
  18. "Υπερσύγχρονες εγκαταστάσεις δημιουργεί ο Ολυμπιακός", Γιάννης Γιαννόπουλος, περιοδ. Διεθνές ΦΟΥΤΜΠΟΛ, τχ 2 (Μάρτιος 1996), σελ. 25
  19. Γιώργος Αρκουλής-Δημήτρης Καπράνος, Το στάδιο Καραϊσκάκη αφηγείται, Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 2004, ISBN 960-406-827-X, σελ. 23
  20. Αλεξανδρής-Λέκκας, ό.π, σελ. 170
  21. Αλεξανδρής-Λέκκας, ό.π, τμ. Α, σελ. 139-140, 142, 144
  22. Αλεξανδρής-Λέκκας, ό.π. τμ. Α, σελ. 167-170
  23. Αλεξανδρής-Λέκκας, ό.π, σελ. 139-166
  24. 20 εκατομμύρια στοίχισε το Στάδιο Καραϊσκάκη αλλά δεν του λείπει τίποτα!, εφημ ΕΜΠΡΟΣ 29.02.1964, σελ. 13
  25. «uefa.com - UEFA Cup Winners' Cup». web.archive.org. 1 Μαΐου 2010. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2019. 
  26. Football), Ejikeme Ikwunze (Mr (2012-02). Olympic Football Tournaments (1908-2008). Xlibris Corporation. σελ. 132. ISBN 9781469166247.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |date= (βοήθεια)
  27. News, Eurovision; News, Participants; Participants, Eurovision; Fans (18 Ιουνίου 2007). «Eurovision Hanna & Evridiki to support Evanescence - ESCToday.com». Eurovision News, Polls and Information by ESCToday (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2019. 
  28. «Aerosmith's Concert & Tour History | Concert Archives». www.concertarchives.org. Ανακτήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2019. 
  29. www.newsit.gr https://www.newsit.gr/lifestyle/h-rihanna-stin-athina-1i-ioynioy/2041507/. Ανακτήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2019.  Missing or empty |title= (βοήθεια)
  30. [2]
  31. [3]
  32. [4]
  33. https://www.contra.gr/podosfairo/ta-rekor-eisitirion-ton-ellinikon-gipedon.7215401.html
  34. Στάθης Αρβανίτης, Η ιστορία του Ολυμπιακού, με πλήρη στοιχεία 1925-2000 • 75 χρόνια θρύλου, Εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 2000, ISBN 960-0329-45-1, σελ. 313

ΠηγέςΕπεξεργασία

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία