Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Στέφανος Πετραλιάς (1900 - 1958) ήταν Έλληνας πολιτικός, βουλευτής του νομού Ηλείας.

Στέφανος Πετραλιάς
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση
Θάνατος1958
ΥπηκοότηταΕλλάδα
Αξίωμαμέλος της Βουλής των Ελλήνων
Στέφανος Πετραλιάς
Αξίωμα Α΄: Βουλευτής Ηλείας
Αξίωμα Β΄: Εθνοσύμβουλος της ΠΕΕΑ, "Κυβέρνηση του Βουνού"
Χρονολογία Γέννησης: 1900
Τόπος Γέννησης: Δίβρη - Λαμπεία Ηλείας
Πολιτική παράδοση Γόνος της πολιτικής οικογένειας Πετραλιά εκ Δίβρης Ηλείας
Χρονολογία Θανάτου: 1958
Τόπος Θανάτου: Αθήνα

Γεννήθηκε στη Δίβρη (Λαμπεία) Ηλείας και ήταν γιος του Νικόλαου Αυγ. Πετραλιά (Επάρχου Θηβών και Μεγαρίδος), γόνου της αρχοντικής οικογένειας Πετραλιά και εγγονός του Αυγερινού Πετραλιά. Αδερφός του ήταν ο Αντώνιος Πετραλιάς βουλευτής Ηλείας και Αντιπρόεδρος της Βουλής. Ο Στέφανος Πετραλιάς σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και ιδιώτευσε ως δικηγόρος στον Πύργο Ηλείας. Κατά την Μικρασιατική Εκστρατεία το 1922 προσέφερε τις υπηρεσίες του πολεμώντας, ως στρατιώτης, μέχρι τη Μάχη του Σαγγαρίου. Επίσης κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940 ο Στέφανος Πετραλιάς προσέφερε εκ νέου τις υπηρεσίες του στην πατρίδα ως έφεδρος αξιωματικός στην στρατιωτική δικαιοσύνη.

Την περίοδο της κατοχής μαζί με την σύζυγό του Γιώτα Γκοτσίνα αντιστάθηκαν στους κατακτητές λαμβάνοντας μέρος στην Εθνική Αντίσταση. Μάλιστα το 1944 εκλέχτηκε μέλος της Πολιτικής Επιτροπής Εθνικής Απελευθέρωσης "Κυβέρνηση του βουνού". Το 1951 εκλέχτηκε βουλευτής Ηλείας με το κόμμα της ΕΠΕΚ του Νικολάου Πλαστήρα. Το 1953 ο Στέφανος Πετραλιάς ήταν ανάμεσα στα ιδρυτικά μέλη του Δημοκρατικού Κόμματος του Γεωργίου Καρτάλη.

Απεβίωσε το 1958 και είχε δύο παιδιά, το Νικόλαο Πετραλιά, πρώην Πρύτανη του Παντείου Πανεπιστημίου, ομότιμο καθηγητή, σήμερα, του Πανεπιστημίου Αθηνών και πρόεδρο του Ινστιτούτου "Νίκος Πουλαντζάς" καθώς και τη Φανή Πετραλιά, δημοσιογράφο και Α΄ Αντιπρόεδρο του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ.

Αναλυτική βιογραφική μελέτη για τον Στέφανο Πετραλιά υπάρχει στο βιβλίο: "Δίβρη (Λαμπεία) Ηλείας, Ιστορικά Μελετήματα, 19ος - 20ός αι.", Βιβλιοθήκη του Πνευματικού Κέντρου Δίβρης, Αθήνα 2009, του Νικολάου Αναστασόπουλου, Λέκτορα νεώτερης ιστορίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.