Άνοιγμα κυρίου μενού

Συντεταγμένες: 41°04′58″N 23°43′36″E / 41.08278°N 23.72667°E / 41.08278; 23.72667 Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε τα λήμματα: Συκιά και Συκέα

Συκιά
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΚεντρικής Μακεδονίας
ΔήμοςΕμμανουήλ Παππά
Δημοτική ενότηταΕμμανουήλ Παππά
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΜακεδονίας
Περιφερειακή ενότηταΣερρών
Υψόμετρο250
Πληθυσμός50 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασίαΣοκόλ
Ταχ. κωδ.62052
Τηλ. κωδ.+30 23210

Η Συκέα Σερρών[1][2] ή Συκιά Σερρών[3] είναι ημιορεινός οικισμός του Δήμου Εμμανουήλ Παππά σε υψόμετρο 250 μέτρα[1]. Το προηγούμενο όνομά του ήταν Σοκόλ, η μετονομασία του οικισμού έγινε στις 4/11/1927 με το ΦΕΚ 306/1927[4].

Μέχρι τις 7/5/1927 ανήκε διοικητικά στην Κοινότητα Δοβίστης, αλλά στη συνέχεια υπήχθηκε στην Κοινότητα Άνω Νούσκας. Μετά τις 30/8/1927 ανήκε στην Κοινότητα Άνω Δαφνουδίου (μετονομασία της Κοινότητας Άνω Νούσκας) και από 22/05/1934 στην Κοινότητα Μετάλλων (μετονομασία της Κοινότητας Άνω Δαφνουδίου).[5].

Ο πληθυσμός της Συκέας, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 50 κάτοικοι[2] ενώ ήταν 111 στην απογραφή του 2001 και 83 κάτοικοι στην απογραφή του 1981[6].

Στα πρώτα χρόνια του 20ου αιώνα στο χωριό κατοικούσαν Τούρκοι[7]. Μετά την Μικρασιατική καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών, οι Τούρκοι αποχώρησαν και στο χωριό εγκαταστάθηκαν Έλληνες πρόσφυγες[8] (40 οικογένειες με συνολικό πληθυσμό 158 ατόμων[9]).

Στο χωριό βρίσκεται ο Ιερός Ναός Τιμίου Σταυρού.[10]

Ιστορικά στοιχείαΕπεξεργασία

Στο λόφο του «Αγίου Αθανασίου», που βρίσκεται κοντά στα χωριά Συκιά και Μέταλλα, έχουν διαπιστωθεί λείψανα αξιόλογης κώμης των ελληνιστικών και ρωμαϊκών χρόνων[11]. Κοντά στη Συκιά σώζεται γέφυρα, η οποία φαίνεται πως είχε χρησιμοποιηθεί από τα ρωμαϊκά ως τα νεότερα χρόνια. Από αυτή περνούσε ο αρχαίος λιθόστρωτος δρόμος, που εξασφάλιζε την επικοινωνία μεταξύ των οικισμών και κάστρων της πλαγιάς αυτής του Μενοίκιου όρους και του οποίου τμήματα είχαν εντοπιστεί σε διάφορα σημεία κοντά στο σημερινό χωριό[12].

ΣημείωσηΕπεξεργασία

Στην ίδια περιφερειακή ενότητα υπάρχει και ο οικισμός Συκιά του Δήμου Αμφίπολης.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 173, τομ. 32. 
  2. 2,0 2,1 «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού», σελ. 10529 (σελ. 55 του pdf)
  3. «ΕΕΤΑΑ-Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης Α.Ε.». www.eetaa.gr. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2019. 
  4. «Μετονομασίες των οικισμών της Ελλάδας». Πανδέκτης, Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών. Ανακτήθηκε στις July 08, 2011.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |accessdate= (βοήθεια)
  5. «Διοικητικές μεταβολές / ΟΤΑ Κ. Άνω Νούσκας Ν. Σερρών». Ελληνική Εταιρεία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης. Ανακτήθηκε στις July 08, 2011.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |accessdate= (βοήθεια)[νεκρός σύνδεσμος]
  6. Απογραφή 1981, ΕΣΥΕ, σελ. 407
  7. «Δόβιτσα - Η Μάνη της Μακεδονίας». Δήμος Εμμανουήλ Παππά. Ανακτήθηκε στις July 08, 2011.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |accessdate= (βοήθεια)
  8. Επιστημονικό Συμπόσιο, Ο ξεριζωμός και η άλλη πατρίδα. Οι προσφυγουπόλεις στην Ελλάδα (11 και 12 Απριλίου 1997), Εταιρεία Σπουδών Νεοελληνικού Πολιτισμού και Γενικής Παιδείας, 1999, σελ. 298.
  9. «Εγκατάσταση Προσφύγων, Γραφείο Σερρών». Δ. Λιθοξόου. Ανακτήθηκε στις July 08, 2011.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |accessdate= (βοήθεια)
  10. «Εκκλησίες, Μονές σε Συκιά». Vrisko.gr. Ανακτήθηκε στις July 08, 2011.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |accessdate= (βοήθεια)
  11. [1] Δ. Κ. Σαμσάρης, Ιστορία των Σερρών κατά την αρχαία και ρωμαϊκή εποχή, Θεσσαλονίκη 1999, σ. 160-161 (Ιστoσελίδα Δήμου Σερρών)
  12. [2] Αρχειοθετήθηκε 2017-04-24 στο Wayback Machine. Δ. Κ. Σαμσάρης, Ιστορική γεωγραφία της Ανατολικής Μακεδονίας κατά την αρχαιότητα, Θεσσαλονίκη 1976 (Έκδοση Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών), σ. 52. ISBN 960-7265-16-5.