Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Δημήτριος (Τάκης) Γεωργίου (1911-1973), ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε βουλευτής και υπουργός. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος στον τοπικό τύπο της Θεσσαλίας και εξελέγη βουλευτής Λάρισας αρχικά με την ΕΠΕΚ και με την Ένωση Κέντρου, για να αποχωρήσει μαζί με πολλούς άλλους βουλευτές το 1965. Χρημάτισε υφυπουργός στην κυβέρνηση του Στέφανου Στεφανόπουλου. Σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα το 1973.

Δημήτριος Γεωργίου
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Δημήτριος Γεωργίου (Ελληνικά)
Γέννηση1911
Ραψάνη Λάρισας
Θάνατος10  Μαρτίου 1973
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΕλληνικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταδημοσιογράφος
πολιτικός
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαμέλος της Βουλής των Ελλήνων (εκλογική περιφέρεια Λάρισας)
Έλληνας υφυπουργός Προεδρίας‎
μέλος της Βουλής των Ελλήνων (εκλογική περιφέρεια Λάρισας-Μαγνησίας)

Πίνακας περιεχομένων

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Σπουδές και δημοσιογραφική σταδιοδρομίαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στη Ραψάνη το 1911 και ήταν γιος του Κωνσταντίνου Γεωργίου από το Πλατύστομο Φθιώτιδας.[1] Ο στρατιωτικός πατέρας του παντρεύτηκε την κόρη της πλούσιας οικογένειας Καραβασίλη από τη Ραψάνη και μαζί απέκτησαν 4 παιδιά (τρεις γιους και μία κόρη): έναν γιο που πέθανε προπολεμικά σε πολύ μικρή ηλικία, έναν άλλο γιο, τον Νίκο, ο οποίος σκοτώθηκε ως έφεδρος ανθυπολοχαγός στον Πόλεμο του 1940, τον Δημήτριο (Τάκη) και μία κόρη. Μετά τις εγκύκλιες σπουδές του επιδόθηκε στη δημοσιογραφία (από την ηλικία των 23 ετών) και εργάστηκε ως το 1940 στην εφημερίδα Κήρυξ" και στη συνέχεια στις θεσσαλικές εφημερίδες "Λαρισαϊκός Τύπος", "Ελευθερία" (ως διευθυντής σύνταξης) και στα "Θεσσαλικά Νέα". Χρημάτισε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ενώσεως Συντακτών Θεσσαλίας-Στερεάς Ελλάδος και Ευβοίας, η οποία εξέδωσε ψήφισμα για τον θάνατό του το 1973.[2]

Πολιτική σταδιοδρομίαΕπεξεργασία

Ο Τάκης Γεωργίου πολιτεύτηκε πολύ νέος με το Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Κόμμα του Γεωργίου Παπανδρέου το 1946 χωρίς να πετύχει να εκλεγεί βουλευτής, λαμβάνοντας 603 ψήφους.[3] Το 1954 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Λαρίσης με τον συνδυασμό του Δημητρίου Χατζηγιάννη και παραιτήθηκε το 1956, προκειμένου να πολιτευτεί στις εκλογές εκείνης της χρονιάς.[2] Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Λαρίσης-Μαγνησίας με την ΕΠΕΚ στις 31 Μαΐου 1957 στη θέση του αποβιώσαντα Στέφανου Σαράφη.[4]

Στη συνέχεια εξελέγη βουλευτής Λάρισας με την Ένωση Κέντρου το 1961 και επανεξελέγη με το ίδιο κόμμα το 1963 και το 1964.[4]

Έγινε ένας από τους βουλευτές που αποχώρησαν από την Ένωση Κέντρου το 1965.[5] Στην κυβέρνηση Στέφανου Στεφανόπουλου ανέλαβε υφυπουργός παρά τη Προεδρία της Κυβερνήσεως από τις 17 Σεπτεμβρίου 1965 ως τις 22 Δεκεμβρίου 1966.[6]

ΘάνατοςΕπεξεργασία

Ως τον θάνατό του διέμενε στη Λάρισα. Ο Γεωργίου σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα που συνέβη στην εθνική οδό Λαμίας-Αθηνών στις 10 Μαρτίου 1973, όταν το όχημα που οδηγούσε (με προορισμό την Πάτρα για το καρναβάλι) ο πρώην βουλευτής και υπουργός συγκρούστηκε με ταξί.[7] Ήταν παντρεμένος με την Ελευθερία Γεωργίου και απέκτησαν έναν γιο, τον Κωνσταντίνο.[1] Τόσο η σύζυγός του Γεωργίου όσο και ο γιος του επέβαιναν στο αυτοκίνητο όταν έγινε το φονικό τροχαίο, το οποίο οφείλεται στην αντικανονική πορεία του οδηγού ταξί.[2]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 Ελληνικόν Who's Who, Εκδ. Οργανισμός Ελληνικών Who's Who, Αθήνα 1962, σελ. 96.
  2. 2,0 2,1 2,2 εφημερίδα Ελευθερία της Λάρισας, "O Τάκης Γεωργίου εφονεύθη χθες εις δυστύχημα", 11-3-1973, σελ. 1.
  3. Εκλογές 1946-Οι 1.538 πολιτευτές, Αέρα, 7-5-2012, ανάκτηση 24-9-2018.
  4. 4,0 4,1 Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 59, αρ. 181).(pdf)
  5. Γ. Θ. Παπαπαναγιώτου, Η αποστασία του 1965, Δημοκράτης, ηλεκτρονική έκδοση, 11-7-2008, ανάκτηση 24-9-2018.
  6. «Κυβέρνησις Στέφανου Στεφανόπουλου Από 17.9.1965 Έως 22.12.1966». Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης. Ανακτήθηκε στις 24-9-2018.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |accessdate= (βοήθεια)
  7. Μακεδονία, Σκοτώθηκαν σε σύγκρουσι ο τ. υπουργός Γεωργίου και άλλοι δύο Θεσσαλοί, 11-3-1973, σελ. 1 (μέσω ψηφιακού αρχείου Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδας).