Το τορπιλοβόλο-16 ήταν το τελευταίο του ιδίου τύπου ελληνικό πολεμικό πλοίο (τα άλλα ήταν τα Τορπιλοβόλο-11, Τορπιλοβόλο-12, Τορπιλοβόλο-13, Τορπιλοβόλο-14 και Τορπιλοβόλο-15). Ναυπηγήθηκε το 1884-1885 στα γερμανικά ναυπηγεία Vulcan του Stettin και ενετάγη στον Στόλο το 1885.

Τορπιλοβόλο-16
Πληροφορίες
ΝαυπηγείοVulcan (Stettin)
Έναρξη ναυπήγησης1884
Καθέλκυση1885
Ένταξη σε υπηρεσία1885
Παροπλισμός1919
Δίδυμα σκάφηΤορπιλοβόλο-12, Τορπιλοβόλο-13, Τορπιλοβόλο-14, Τορπιλοβόλο-15, και Τορπιλοβόλο-11
ΧρήσηΤορπιλοβόλο
ΚατάληξηΠαροπλίσθηκε το 1919
Γενικά χαρακτηριστικά
Εκτόπισμα85 τόνοι
Μήκος37,5 μέτρα
Πλάτος4,6 μέτρα
Βύθισμα2 μέτρα
Πρόωση4κύλινδρος μηχανή 800 hp και μετά την μετασκευή του 1905 1.000 hp
Ταχύτητα18 κόμβοι και μετά την μετασκευή του 1905 25 κόμβοι
Πλήρωμα20
Οπλισμός(αρχικά)
2 τορπιλοσωλήνες των 14 ιντσών
1 ταχυβόλο της 1 λίβρας
1 πολυβόλο Nordenfelt

Έλαβε μέρος στον πόλεμο του 1897. Στις 11 Απριλίου 1897, στην επιχείρηση αποβάσεως αγήματος στη Σκάλα Λεπτοκαρυάς, μαζί με το Τορπιλοβόλο 14 και το "Αλφειός", σκοτώθηκε ο κυβερνήτης του Ανθυποπλοίαρχος Εμμ. Αντωνιάδης. Ηταν ο μοναδικός αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού που χάθηκε σε αυτόν τον πόλεμο.

Το 1905 υπέστη μετασκευή στο εργοστάσιο "ΜακΝτούαλ και Βαρβούρ" στον Πειραιά. Προστέθηκε δεύτερος λέβητας και αντίστοιχα και δεύτερη καπνοδόχος και η μέγιστη ταχύτητα έφθανε πλέον τους 25 κόμβους. Στο κατάστρωμα τοποθετήθηκε τρίτος περιστρεφόμενος τορπιλοσωλήνας των 14 ιντσών.

Έλαβε μέρος στους Βαλκανικούς πολέμους του 1912-13. Παροπλίσθηκε το 1919[1].

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

  • Conway's All the World's Fighting Ships, 1860-1905
  • Conway's All the World's Fighting Ships, 1906-1922
  • Jane's Fighting Ships 1912
  • Περ. Πτήση&Διάστημα "Διοίκηση Ταχέων Σκαφών - Μια περιήγηση στην ιστορία"