Το δέντρο που πληγώναμε

ελληνική κινηματογραφική ταινία


Το δέντρο που πληγώναμε είναι ο τίτλος μιας ελληνικής κινηματογραφικής ταινίας παραγωγής 1986. Η ταινία σκηνοθετήθηκε από τον Δήμο Αβδελιώδη, ο οποίος έγραψε και το σενάριο, ενώ ανέλαβε και την παραγωγή της ταινίας μαζί με το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου. [1]

Το δέντρο που πληγώναμε
Το δέντρο που πληγώναμε.jpg
Κινηματογραφική αφίσα.
ΣκηνοθεσίαΔήμος Αβδελιώδης
ΠαραγωγήΔήμος Αβδελιώδης
ΣενάριοΔήμος Αβδελιώδης
ΠρωταγωνιστέςΓιάννης Αβδελιώδης
Νίκος Μειωτέρης
Δήμος Αβδελιώδης
ΜουσικήΔημήτρης Παπαδημητρίου
ΦωτογραφίαΦίλιππος Κουτσαφτής
ΜοντάζΓιώργος Χελιδονίδης
Κώστας Φούντας
ΣκηνογραφίαΜαρία Αβδελιώδη
Εταιρεία παραγωγήςΕλληνικό Κέντρο Κινηματογράφου
ΔιανομήBibliotheque
Πρώτη προβολή2 Απριλίου 1987
Διάρκεια75 λεπτά
ΠροέλευσηΕλλάδα
Γλώσσαελληνική

Ο τίτλος αναφέρεται στην επεξεργασία της μαστίχας, όπου για να ληφθεί το δάκρυ τα μαστιχόδεντρα κεντιούνται (πληγώνονται).

ΠλοκήΕπεξεργασία

Η ιστορία διαδραματίζεται στη Χίο του 1960. Δύο μικρά αγόρια και πολύ καλοί φίλοι έρχονται σε σύγκρουση λίγο πριν από το κλείσιμο του σχολείου για τις καλοκαιρινές διακοπές με αφορμή ένα άτυχο συμβάν. Το ένα παιδί βοηθά τη μητέρα του στη συγκομιδή της μαστίχας, ενώ το άλλο αποφεύγει τη δική του, που τον κυνηγά να τον τιμωρήσει με τον πλάστη.

Αργότερα, στα μέσα του καλοκαιριού, οι δυο φίλοι ξαναβρίσκονται τυχαία. Το υπέροχο καλοκαίρι που θα περάσουν διακόπτεται σύντομα από την έλευση του φθινοπώρου.

Παραγωγή και υποδοχήΕπεξεργασία

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 2 Απριλίου 1987. [2]

Η ταινία έλαβε πολλές διακρίσεις, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Ανάμεσα τους, ειδική μνεία της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου στα πλαίσια του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (1986), βραβείο ευρωπαϊκής επιτροπής ταινιών νεότητας του Φεστιβάλ Βερολίνου (1987), Χρυσός Ελέφαντας καλύτερης ταινίας και Αργυρός Ελέφαντας σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Νέου Δελχί (1987). Συμμετείχε επίσης στην εβδομάδα κριτικής στο Φεστιβάλ των Καννών το 1987.

Στην εφημερίδα Καθημερινή (3 Απριλίου 1987), ο κριτικός Νίκος Μπακογιαννόπουλος γράφει για την ταινία: [3]

Ο Δήμος Αβδελιώδης, στο «Δέντρο που πληγώναμε» ισορροπεί ανάμεσα στο γνωστό και στο άγνωστο, στο οικείο και στο μυστηριακό, στο πράο και στο άγριο. Κατορθώνει να μας ξεπλένει από το συσσωρευμένο ρύπο της ζωής κι από τα βαρίδια των χρόνων, με πολύ λίγες παραχωρήσεις στην παραδοσιακή απεικόνιση της παιδικής ηλικίας. Αντίρροπα, προσφέρει μια πρωταρχική αίσθηση, μιαν αληθινή επιστροφή στις πηγές των πρώτων συγκινήσεων. ...Το φιλμ ζωντανεύει προνομιακά τις πρωτογενείς εμπειρίες των παιδιών. Ήρεμα και τρυφερά, αλλά εσωτερικά, και με όλη την οξύτητα, την ένταση, τη βιαιότητα αυτών των εμπειριών. Πρώτα η φύση, ως πηγή ζωής, χαράς και μαζί ανησυχίας. Η εξερεύνηση των μυστηρίων της, η περιπέτεια της επαφής με τις θεμελιακές δυνάμεις, που μας ορίζουν: ο ήλιος, το νερό, το χρώμα, τα δέντρα (και τα μαστιχόδεντρα που τα «πληγώνουν» για να βγει το μαστίχι), τα ζώα και η θάλασσα, το πιο άγνωστο στοιχείο. ...Ως αληθινός ποιητής, ο Δήμος Αβδελιώδης κατορθώνει να μας χαρίσει εκείνη τη μαγική διάσταση της αποκαλυπτικής αίσθησης: Όταν τα πράγματα έχουν χαθεί ή όταν δεν έχουν ακόμη κατακτηθεί, τότε υπάρχουν και ακτινοβολούν περισσότερο. Ιδίως η ευτυχία.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «Ταινίες αλφαβητικά». www.gfc.gr. Ανακτήθηκε στις 15 Αυγούστου 2021. 
  2. «Το Δέντρο που Πληγώναμε (1986) ⋆ Filmy.gr». Filmy.gr. Ανακτήθηκε στις 15 Αυγούστου 2021. 
  3. «Σινεφίλια [Cinephilia.Gr] - Το δέντρο που πληγώναμε». www.cinephilia.gr. Ανακτήθηκε στις 15 Αυγούστου 2021. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία