Άνοιγμα κυρίου μενού

Τρύφων Τριανταφυλλάκος

Ο Τρύφων Τριανταφυλλάκος (1910 - 1992) ήταν Έλληνας αντιστασιακός και πολιτικός. Χρημάτισε βουλευτής στην Αρκαδία και υπουργός.

Τρύφων Τριανταφυλλάκος
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 1910
Θάνατος 1992
Υπηκοότητα Ελλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Νέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα πολιτικός
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/Κίνημα Νέο Κόμμα, Εθνική Ριζοσπαστική Ένωσις και Ελληνικός Συναγερμός
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Υπουργός Συγκοινωνιών της Ελλάδας
Υπουργός Δημοσίων Έργων της Ελλάδας
Έλληνας υφυπουργός Οικισμού‎
Έλληνας υφυπουργός Προεδρίας‎
μέλος της Βουλής των Ελλήνων (εκλογική περιφέρεια Μαντινείας)

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε και πέθανε στην Αθήνα. Ήταν γιος του Αλέξανδρου Τριανταφυλλάκου (1863-1934), ο οποίος υπήρξε αξιωματικός του Πυροβολικού και εγγονός του συνονόματου και συνεπωνύμου του, Δημάρχου Τρίπολης, Τρύφωνα Τριανταφυλλάκου. Ανέπτυξε αντιστασιακή δράση και ίδρυσε την ομάδα "Εθνική Δράσις". Συνελήφθη από τους Ιταλούς και υπήρξε πρόεδρος της Ένωσης Αγωνιστών Εθνικής Αντιστάσεως.

Την περίοδο 1946-47 ανέλαβε τη διεύθυνση του πολιτικού γραφείου του πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Τσαλδάρη. Ήταν υποψήφιος βουλευτής Αρκαδίας με το Λαϊκό Κόμμα και συγκέντρωσε 1.825 ψήφους, χωρίς να εκλεγεί. Εξελέγη βουλευτής Αρκαδίας για πρώτη φορά το 1949 με το Νέο Κόμμα του Μαρκεζίνη και μετά το 1951 και το 1952 (βουλευτής Μαντινείας) με τον Ελληνικό Συναγερμό. Εν συνεχεία εξελέγη βουλευτής Αρκαδίας με την ΕΡΕ το 1956, το 1958, το 1961, το 1963 και το 1964.

Ήταν υφυπουργός Οικισμού από τις 29 Φεβρουαρίου 1956 ως τις 28 Φεβρουαρίου 1958 και εν συνεχεία υπουργός Συγκοινωνιών και Δημοσίων Έργων από τις 28 Φεβρουαρίου ως τις 5 Μαρτίου 1958.[1] Στην επόμενη κυβέρνηση Καραμανλή ανέλαβε (5 Ιανουαρίου 1959) Υφυπουργός Προεδρίας της Κυβερνήσεως, ως τις 20 Σεπτεμβρίου 1961.[2]Για την υπουργοποίησή του αυτή ο Κωνσταντίνος Τσάτσος, τη συνδέει με το γεγονός πως η σύζυγος του Τριανταφυλλάκου είχε κοινωνικές σχέσεις με τη σύζυγο του Καραμανλή-έπαιζε τακτικά χαρτιά με την Αμαλία-ενώ τον ήθελε και η η πρώτη του εξαδέλφη Ελένη Βλάχου.[3] Υπηρέτησε ως υπουργός Δημοσίων Έργων και στην κυβέρνηση Ανδρουτσόπουλου από τις 25 Νοεμβρίου 1973 ως τις 23 Ιουλίου 1974.[4]

Το αρχείο του δωρήθηκε από τη Ρένια Τριανταφυλλάκου τον Οκτώβριο του 1996 και καλύπτει την περίοδο 1940-1985.

Για την αντιστασιακή του δράση τιμήθηκε με το Χρυσούν Αριστείον Ανδρείας το 1946.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «Κυβέρνησις Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή, Από 29.2.1956 έως 5.3.1958». Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης. Ανακτήθηκε στις 27-7-2014.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |accessdate= (βοήθεια)
  2. «Κυβέρνησις Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή Από 17.5.1958 Έως 20.9.1961». Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης. Ανακτήθηκε στις 27-7-2014.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |accessdate= (βοήθεια)
  3. Κωνσταντίνος Τσάτσος, Λογοδοσία μιας ζωής τομ. 1ος, εκδ.Οι εκδόσεις των φίλων, Αθήνα, 2000 σελ.339-340
  4. Κυβέρνησις Αδαμαντίου Ανδρουτσόπουλου (Δικτατορική) Από 25.11.1973 έως 24.7.1974, Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης, ανάκτηση 27-7-2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία