Άνοιγμα κυρίου μενού

Φερδινάνδος Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας

Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από το 1637 μέχρι το θάνατό του το 1657

Ο Φερδινάνδος Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (Γκρατς, 13 Ιουλίου 1608Βιέννη, 2 Απριλίου 1657) ήταν Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από τις 15 Φεβρουαρίου 1637 μέχρι το θάνατό του, καθώς και Βασιλιάς της Ουγγαρίας και της Κροατίας, βασιλιάς της Βοημίας και Αρχιδούκας της Αυστρίας.

Φερδινάνδος Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Frans Luycx 002 - Emperor Ferdinand III.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Ferdinand III (Γερμανικά)
Γέννηση13  Ιουλίου 1608[1][2][3][4][5][6][7]
Γκρατς[8]
Θάνατος2  Απριλίου 1657[1][2][3][4][5][6][7]
Βιέννη[9]
Τόπος ταφήςΑυτοκρατορική Κρύπτη της Βιέννης
Χώρα πολιτογράφησηςΟυγγαρία
ΘρησκείαΚαθολική Εκκλησία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητασυνθέτης
μονάρχης
Οικογένεια
ΣύζυγοςΜαρία Άννα της Ισπανίας (1631–1646)
Μαρία Λεοπολδίνα της Αυστρίας (1648–1649)
Ελεονώρα Γκοντζάγκα (1651–1657)
ΤέκναΦερδινάνδος Δ΄ της Αυστρίας
Μαριάννα της Αυστρίας
Λεοπόλδος Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Κάρολος Ιωσήφ της Αυστρίας
Ελεονώρα της Αυστρίας, βασίλισσα της Πολωνίας
Archduchess Maria Anna Josepha of Austria
ΓονείςΦερδινάνδος Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και Μαρία Άννα της Βαβαρίας
ΑδέλφιαCecilia Renata of Austria
Archduchess Maria Anna of Austria
Archduke John Charles of Austria
Λεοπόλδος Γουλιέλμος της Αυστρίας
ΣυγγενείςΦερδινάνδος Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (παππούς από την πλευρά του πατέρα)
ΟικογένειαΟίκος των Αψβούργων
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςαρχιστράτηγος/
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΑυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
πρίγκιπας-εκλέκτορας
ΒραβεύσειςΙππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος
Τάγμα του Χρυσόμαλλου Δέρατος
Υπογραφή
1641 signature of Emperor Ferdinand III.jpg
Θυρεός
Ornamented Coat of Arms of Ferdinand III, Holy Roman Emperor.svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Βιογραφικά στοιχείαΕπεξεργασία

Ο Φερδινάνδος γεννήθηκε στην πόλη Γκρατς και ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Αυτοκράτορα Φερδινάνδου Β΄ των Αψβούργων από την πρώτη σύζυγό του, Μαρία Άννα της Βαυαρίας. Εκπαιδευμένος από τους Ιησουίτες, έγινε βασιλιάς της Ουγγαρίας το 1625,[10] βασιλιάς της Βοημίας το 1627 και Αρχιδούκας της Αυστρίας το 1621.

Το 1627, ο Φερδινάνδος ενίσχυσε την εξουσία του ορίζοντας ένα σημαντικό νομικό και στρατιωτικό καθεστώς, με την έκδοση ενός αναθεωρημένου διατάγματος, που στέρησε τα εδάφη της Βοημίας του δικαιώματός τους να αυξήσουν τους στρατιώτες τους, καθώς το διάταγμα επιφυλάσσει την εξουσία αυτή αποκλειστικά για τον μονάρχη.[11]

Το 1634, μετά το θάνατο του Βάλλενσταϊν (ο οποίος στο παρελθόν είχε αρνηθεί την συνολική στρατιωτική διοίκηση της Καθολικής πλευράς), έγινε τιμητικά επικεφαλής του Αυτοκρατορικού στρατού της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας κατά τον Τριακονταετή Πόλεμο, και αργότερα το ίδιο έτος συντάχθηκε με τον ξάδελφό του, τον Καρδινάλιο-Πρίγκηπα Φερδινάνδο, που είναι ονομαστικά ο υπεύθυνος της κατάληψης των πόλεων Donauwörth και Ρέγκενσμπουρκ, καθώς και της ήττας των Σουηδών στη Μάχη του Νόρντλινγκεν το 1634. Ο ίδιος ως ηγέτης της αποστολής ειρήνης στο παλάτι, βοήθησε στις διαπραγματεύσεις για την Ειρήνη της Πράγας με τα προτεσταντικά κράτη, και ιδίως την Σαξονία το 1635.

Έχοντας εκλεγεί Βασιλιάς των Ρωμαίων το 1636, διαδέχθηκε τον πατέρα του ως Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το 1637. Εξέφρασε την ελπίδα να είναι σε θέση να κάνει ειρήνη σύντομα με τη Γαλλία και τη Σουηδία, αλλά ο πόλεμος συνεχίστηκε για άλλα 11 χρόνια, επιτέλους φτάνει στο τέλος του το 1648 με την Ειρήνη της Βεστφαλίας (τη Συνθήκη του Μίνστερ με τη Γαλλία, και τη Συνθήκη του Όσναμπουργκ με τη Σουηδία), και τις δύο συνθήκες τις διαπραγματεύθηκε με τον απεσταλμένο του Maximilian von und zu Trauttmansdorff, έναν διπλωμάτη που είχε ορίσει το 1623 ο πατέρας του Φερδινάνδος Β΄.

Κατά την τελευταία περίοδο του πολέμου, το 1644 ο Φερδινάνδος Γ΄ έδωσε σε όλους τους κυβερνήτες των γερμανικών κρατών το δικαίωμα να ασκούν τη δική τους εξωτερική πολιτική (ius belli ac Pacis). Με αυτό τον τρόπο ο αυτοκράτορας προσπαθούσε να κερδίσει περισσότερους συμμάχους στις διαπραγματεύσεις με τη Γαλλία και τη Σουηδία. Αυτό ακριβώς το διάταγμα ήταν που συνέβαλε στη σταδιακή διάβρωση της αυτοκρατορικής εξουσίας στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.

Μετά το 1648 ο αυτοκράτορας ήταν επιφορτισμένος με την εκτέλεση των όρων της Συνθήκης και με το να απελευθερώσει τη Γερμανία από τα ξένα στρατεύματα. Το 1656 έστειλε στρατό στην Ιταλία για να βοηθήσει την Ισπανία στον αγώνα της με τη Γαλλία, και είχε μόλις συνάψει μια συμμαχία με την Πολωνία για να ελέγξει τις επιθέσεις του Καρόλου Ι΄ της Σουηδίας, όταν πέθανε στις 2 Απριλίου 1657.

 
Ο Φερδινάνδος Γ΄.

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Νυμφεύτηκε πρώτα την εξαδέλφη του Μαρία-Άννα των Αψβούργων, κόρη του Φιλίππου Γ΄ της Ισπανίας και είχε τέκνα:

Το 1746 απεβίωσε η Μαρία-Άννα και ο Φερδινάνδρος Γ΄ έκανε δεύτερο γάμο με την εξαδέλφη του Μαρία-Λεοπολδίνα των Αψβούργων, κόρη του Λεοπόλδου Ε΄ αρχιδούκα της Αυστρίας και είχε τέκνο:

  • Κάρολος-Ιωσήφ 1649-1664, αρχιδούκας της Αυστρίας, μέγας μάγιστρος του Τευτονικού Τάγματος, επίσκοπος του Ολομούτς, Μπρεσλάου, Πασάου. Απεβ. 15 ετών.

Το 1649 απεβίωσε η Μαρία-Λεοπολδίνα και ο Φερδινάδος Γ΄ νυμφεύτηκε για τρίτη φορά, με την Ελεονώρα Γκοντζάγκα, κόρη του Καρόλου Β΄ δούκα του Νεβέρ και είχε τέκνα:

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 26  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 2,2 (Αγγλικά) Benezit Dictionary of Artists. 2006. B00062940. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017. ISBN-13 978-0-19-977378-7.
  3. 3,0 3,1 3,2 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Ferdinand-III-Holy-Roman-emperor. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 4,2 (Αγγλικά) SNAC. w6m04rhr. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. 5,0 5,1 5,2 (Αγγλικά) Find A Grave. 22380. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. 6,0 6,1 6,2 The Peerage. p10306.htm#i103058. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  7. 7,0 7,1 7,2 (Αγγλικά) Discogs. 5564581. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  8. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 11  Δεκεμβρίου 2014.
  9. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 31  Δεκεμβρίου 2014.
  10. Hengerer, Mark (2012). Kaiser Ferdinand III. (1608-1657): Eine Biographie (στα Γερμανικά). Βιέννη - Κολονία - Βαϊμάρη: Böhlau Verlag. σελ. 62. ISBN 978-3-205-77765-6. 
  11. Rothenburg, G. (1976). The Army of Francis Joseph. West Lafayette: Purdue University Press. σελ. 3. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία