Φρανσουά ντε Λα Ροσφουκώ

Ο Φρανσουά ντε Λα Ροσφουκώ (François VI, duc de La Rochefoucauld, 15 Σεπτεμβρίου 161317 Μαρτίου 1680) ήταν Γάλλος συγγραφέας περίφημος για τα Αποφθέγματά του. [10]

Φρανσουά ντε Λα Ροσφουκώ
François de La Rochefoucauld.jpg
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
François de La Rochefoucauld (Γαλλικά)
Γέννηση15  Σεπτεμβρίου 1613[1][2][3][4][5]
Παρίσι
Θάνατος17  Μαρτίου 1680[6][7][2][3][4][5]
Παρίσι
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
ΣπουδέςΕθνική Στρατιωτική Πρυτανεία
Ιδιότητασυγγραφέας απομνημονευμάτων, συγγραφέας[5] και στρατιωτικός[8]
ΣύντροφοςΑν-Ζενεβιέβ των Βουρβόνων-Κοντέ
ΤέκναFrançois VII de La Rochefoucauld και Charles-Paris of Orléans
ΓονείςFrançois V de La Rochefoucauld και Gabrielle du Plessis-Liancourt[9]
ΣυγγενείςFabio Brulart de Sillery (ανιψιός)
Σημαντικά έργαReflections; or Sentences and Moral Maxims και Mémoires
ΒραβεύσειςΙππότης του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος και Ιππότης του Τάγματος του Αγίου Μιχαήλ
Commons page Σχετικά πολυμέσα

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Πολέμησε στην Ιταλία και στην Φλάνδρα κατά των Ισπανών και συμμετείχε με πάθος στους πολιτικούς αγώνες της εποχής. Πλήρεις πάθους και σκανδάλων ήταν επίσης οι ερωτικές του περιπέτειες, μία εκ των οποίων, αυτή με την κυρία ντε Λονγκβίλ, αδελφή του Μεγάλου Κοντέ, οδήγησε στην συμμετοχή του στην εξέγερση της Σφενδόνης (Fronde).[11]

Περί τα τέλη της δεκαετίας του 1650 αποσύρθηκε από τα κοινά και άρχισε να συχνάζει στα παρισινά σαλόνια, συνδεόμενος με ιδιαίτερη φιλία με τις κυρίες ντε Σαμπλέ, ντε Σεβινιέ και προ πάντων με την κυρία ντε Λαφαγέτ, που η ευγένεια του μυθιστορήματός της Πριγκίπισσα της Κλεβ απείχε τόσο πολύ από τον κυνισμό των Αποφθεγμάτων του.[12]

Την περίοδο αυτή έγραψε τα Απομνημονεύματά του τα οποία κρίνονται ενδιαφέροντα μεν, αλλά όχι ιδιαίτερα αξιόπιστα.

Την μεγάλη του φήμη την οφείλει στα Αποφθέγματά του. Ο Λα Ροσφουκώ πιστεύει ότι το συμφέρον και η φιλαυτία είναι τα μόνα κίνητρα των ανθρωπίνων ενεργειών και ότι η αρετή κρύβει πάντοτε ταπεινά και εγωιστικά ελατήρια. [13]

Ο οξύς σαρκασμός του, το πνεύμα του, η λακωνικότητα και η δύναμη της έκφρασης σ’ αυτό το βιβλίο του, τον ανέδειξαν σε έξοχο λογοτέχνη και διανοητή, που επηρέασε μεταξύ άλλων τον Τσέστερφηλντ, τον Νίτσε, τον Τόμας Χάρντυ, τον Σαιντ-Μπεβ και τον Αντρέ Ζιντ.

ΈργαΕπεξεργασία

  • Μemoires (Απομνημονεύματα)
  • Επιστολές
  • Réflexions diverces (Σκέψεις διάφορες)
  • Réflexions ou Sentences et maximes morales (Σκέψεις ή Ηθικά γνωμικά και αποφθέγματα, 1664)[14]

Τις Réflexions ou Sentences et maximes morales μετέφρασε στα Ελληνικά ως Αξιώματα ή Αφορισμοί και Αξιώματα Ηθικής ο Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης ("Άρκτος" 1993)

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία