Χένρυ Φήλντινγκ

(Ανακατεύθυνση από Χένρι Φίλντινγκ)

Ο Χένρυ Φήλντινγκ (Henry Fielding, 22 Απριλίου 1707 - 8 Οκτωβρίου 1754) ήταν Άγγλος μυθιστοριογράφος και θεατρικός συγγραφέας και θεωρείται ένας από τους θεμελιωτές του αγγλικού μυθιστορήματος.[6]

Χένρυ Φήλντινγκ
ΌνομαΧένρυ Φήλντινγκ
Γέννηση22 Απριλίου 1707[1]
Sharpham, Somerset, Αγγλία[1]
Θάνατος8 Οκτωβρίου 1754 (47 ετών)[1]
Λισσαβόνα, Πορτογαλία[1]
Επάγγελμα/
ιδιότητες
συγγραφέας[2][3][4], δημοσιογράφος[3], νομικός[3], δικαστής, μυθιστοριογράφος[5], θεατρικός συγγραφέας, ποιητής-νομικός, magistrate[2] και ειρηνοδίκης
Γλώσσααγγλικά
ΕθνικότηταΆγγλος
Αξιοσημείωτα έργαΗ ιστορία του Τομ Τζόουνς, ενός έκθετου κ.α.
Commons page Πολυμέσα σχετικά με τoν συγγραφέα

Βιογραφία Επεξεργασία

Γεννήθηκε στο Σάρπαμ του Σόμερσετ, από αριστοκρατική αλλά όχι εύπορη οικογένεια. Ήταν ο μεγαλύτερος από τα αδέρφια του: ο πατέρας του, Έντμουντ Φήλντινγκ, ήταν στρατιωτικός και παντρεύτηκε τη Σάρα Γκουλντ με την οποία απέκτησε επτά παιδιά (Χένρυ, Κάθριν, Ούρσουλα, Σάρα, Ανν, Μπίατρις, Έντμουντ)[7]. Μετά το θάνατο της πρώτης συζύγου του (1718) έκανε δεύτερο γάμο με την Ανν Μπλάντσαρντ και απέκτησαν τρία παιδιά μεταξύ των οποίων και τον Τζον Φήλντινγκ, μετέπειτα διάσημο δικαστή. Η αδελφή του Χένρυ, Σάρα Φήλντινγκ, ήταν γνωστή συγγραφέας.[8]

Σπούδασε στο Ήτον, έκανε κοσμική ζωή για λίγο κι ανέβασε ένα θεατρικό του έργο στο Ντρούρυ Λέιν. Για ενάμιση χρόνο μελέτησε τους κλασσικούς στο πανεπιστήμιο του Λέιντεν της Ολλανδίας. Όταν επέστρεψε στο Λονδίνο άρχισε να γράφει θεατρικά έργα προς βιοπορισμόν, σατιρίζοντας την πολιτική κατάσταση της εποχής. Αλλά το Διάταγμα περί Αδειοδότησης (Licencing Act) του 1737, που επέβαλε την προληπτική λογοκρισία, έβαλε τέλος στην δραματουργική του σταδιοδρομία.

Το 1734 είχε παντρευτεί και το 1737, μετά το διάταγμα, άρχισε να σπουδάζει νομικά, ενώ εξέδιδε την τρις-εβδομαδιαία εφημερίδα The Champion που την έγραφε σχεδόν μόνος του. Το 1740 πήρε την άδεια δικηγορίας.

Η σατιρική φλέβα του βρήκε διέξοδο στο μυθιστόρημα. Άρχισε παρωδώντας την Πάμελα του Σάμιουελ Ρίτσαρντσον (Σάμελα και Ιστορία του κ. Άντριους) και συνέχισε διευρύνοντας τους στόχους του (Μέγας Αλέξανδρος, Καίσαρ κ.α.) στην Ζωή του Τζόναθαν Ουάιλντ.

Το 1744 η γυναίκα του πέθανε και το 1747 ο Φήλντινγκ παντρεύτηκε την καμαριέρα της, αγνοώντας την κατάπληξη της λονδρέζικης κοινωνίας.

Το 1748, σε ανταμοιβή της δημοσιογραφικής του στάσης έναντι της εξέγερσης των Καθολικών Ιακωβιτών, διορίστηκε ειρηνοδίκης στο Λονδίνο. Δεν υπήρχε μισθός, οι διάδικοι πλήρωναν (δηλ. δωροδοκούσαν) τον δικαστή. Παρά το ότι ο Φήλντινγκ ήταν καλύτερος από τους προκατόχους του, χαρακτήριζε τις απολαβές του αυτές ως «τα βρωμερότερα χρήματα επί της γης». Πάντως προσέφερε έργο, καθώς κι ο ετεροθαλής αδελφός του που τον διαδέχθηκε ως ειρηνοδίκης, γιατί οργάνωσαν αστυνομική δύναμη που διέλυσε συμμορίες ληστών και επέβαλε την τάξη.[9]

Το 1749 δημοσίευσε το πιο διάσημο έργο του, τον Τομ Τζόουνς, μια πανοραμική εικόνα της αγγλικής μεσαίας τάξης της υπαίθρου, δοσμένη με πολύ χιούμορ και εκφραστική δύναμη, σε μορφή μυθιστορήματος ενηλικίωσης και πικαρέσκου.

Τελευταίο του έργο ήταν η Αμέλια, ένα βιβλίο χωρίς το χιούμορ των προηγουμένων του. Ήταν ένας φόρος τιμής στην πρώτη του γυναίκα, Σάρλοτ, που είχε όπως φαίνεται όλες τις αρετές της ηρωίδας.

Ο Φήλντινγκ έβαλε τις βάσεις του αγγλικού ρεαλιστικού μυθιστορήματος και η επίδρασή του στους μετέπειτα μυθιστοριογράφους ήταν καθοριστική.[10]

Έργα (επιλογή) Επεξεργασία

Θεατρικά

  • Love in Several Masques (Έρωτας με πολλά προσωπεία –1728)
  • The Letter Writers (Οι επιστολογράφοι –1731)
  • The Tragedy of Tragedies; or, The Life and Death of Tom Thumb (Η τραγωδία των τραγωδιών ή Η ζωή και ο θάνατος του Τομ Θαμπ –1731)
  • The Modern Husband (Ο μοντέρνος σύζυγος –1732)
  • The Mock Doctor (Ο ψευτογιατρός –1732)
  • Don Quixote in England (Ο Δον Κιχώτης στην Αγγλία –1734)

Μυθιστορήματα

—μτφ. Ιωάννα Καρατζαφέρη (εκδ. "Σύγχρονη Εποχή" 1989)
—μτφ. Έφη Καλλιφατίδη (εκδ. "Gutenberg", 1993, 2 τ.)
  • Amelia (Αμέλια –1751)

Οικογένεια Επεξεργασία

Παντρεύτηκε τη Σάρλοτ Κράντοκ το 1734[11]. Απέκτησαν 5 παιδιά, εκ των οποίων η μοναχοκόρη τους, Ενριέττα, πέθανε σε ηλικία 23 ετών έχοντας ήδη "εκπέσει" μετά το γάμο της με τον στρατιωτικό μηχανικό Τζέημς Γκέιμπριελ Μόντρεσορ. Η Σάρλοτ πέθανε το 1744.

Παντρεύτηκε για δεύτερη φορά τη Μαίρυ Ντάνιελ, πρώην καμαριέρα της πρώτης συζύγου του, το 1747, ενώ εκείνη ήταν ήδη έγκυος[12]. Απέκτησαν πέντε παιδιά, τρία κορίτσια που πέθαναν νωρίς και δύο γιους, τον Ουίλλιαμ και τον Άλλεν[13].

Παραπομπές Επεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 «Henry Fielding». Encyclopedia Britannica. Ανακτήθηκε στις 12 Αυγούστου 2014. 
  2. 2,0 2,1 «Oxford Dictionary of National Biography» (Αγγλικά) Oxford University Press. Οξφόρδη. 2004. 9400.
  3. 3,0 3,1 3,2 The Fine Art Archive. cs.isabart.org/person/144953. Ανακτήθηκε στις 1  Απριλίου 2021.
  4. «Library of the World's Best Literature». Library of the World's Best Literature. 1897.
  5. (Αγγλικά) Union List of Artist Names. 4  Αυγούστου 2011. 500341907. Ανακτήθηκε στις 7  Φεβρουαρίου 2024.
  6. . «britannica.com/biography/Henry-Fielding». 
  7. Stephen, Leslie, ed. (1889). "Fielding, Henry (1707-1754)" . Dictionary of National Biography. Vol. 18. London: Smith, Elder & Co. pp. 416–423.
  8. . «bl.uk/people/henry-fielding». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Αυγούστου 2023. Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2023. 
  9. . «studysmarter.co.uk/explanations/english-literature/american-literature/henry-fielding/». 
  10. ,. «sites.udel.edu/britlitwiki/henry-fielding/». 
  11. "Henry Fielding (I1744)". Stanford University. Retrieved 27 July 2011.
  12. Liukkonen, Petri. "Henry Fielding". Books and Writers. Finland: Kuusankoski Public Library. Archived from the original on 6 July 2009.
  13. Battestin, Martin C. (2000). A Henry Fielding Companion. Westport, CT: Greenwood. pp. 10, 15. ISBN 9780313297076.