Ξεφεύγω κι όλο λέω πως κοιτάζω μπροστά

και μένω στεγνός και είμαι αριθμός

οι μέρες μου περνάνε σαν θλιμμένη σκιά

φαντάζω σωστός, δεν είμαι σωστός

Συνήθεια νομίζω πως κρατάω κακιά

να παίρνω διαρκώς καινούρια στολίδια

να κόβομαι στα δύο, να ζητάω ματιά στα σκουπίδια.

--Χάσμα,κάτι σαν ψέμα, Πύργος Ηλείας 1998