Ο Χρυσάνθιος ήταν Έλληνας νεοπλατωνικός φιλόσοφος του 4ου αιώνα ο οποίος μαθήτευσε στη σχολή του Ιάμβλιχου από τις Σάρδεις,[1]. Ήταν ένας από τους αγαπημένους μαθητές του Αιδέσιου (ιδρυτή της νεοπλατωνικής σχολής της Περγάμου) και αφοσιώθηκε κυρίως στη μυστικιστική πλευρά του Νεοπλατωνισμού. Ο αυτοκράτορας Ιουλιανός υπήρξε μαθητής του και προσέτρεξε σε αυτόν κατόπιν συμβουλής του Αιδέσιου καλώντας τον να συμμετάσχει στην αναβίωση της αρχαίας ελληνικής θρησκείας. Ο Χρυσάνθιος δεν συμμετείχε ενεργά στην προσπάθεια αυτή, επικαλούμενος κακούς οιωνούς, χωρίς να αποκλείεται να προέβλεψε την αποτυχία της επανόδου της παλιάς θρησκείας. Ως εκ τούτου ο Χρυσάνθιος απείχε από τις δραστικές θρησκευτικές μεταρρυθμίσεις υπό την ιδιότητά του ως αρχιερέας της Λυδίας. Ως αποτέλεσμα της μετριοπάθειας του, οι Παγανιστές και Χριστιανοί τον τιμούσαν εξίσου μέχρι το θάνατό του. Ο Χρυσάνθιος ήταν δάσκαλος του Ευνάπιου ο οποίος συνέγραψε τελικά και τον βίο του.[1]

Χρυσάνθιος
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση310
Θάνατος390
Χώρα πολιτογράφησηςΑρχαία Ρώμη
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςαρχαία ελληνικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταφιλόσοφος

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τόμος 61, σελίδα 356.
  Αυτό το λήμμα βασίζεται ή περιλαμβάνει κείμενο από λήμμα της Encyclopædia Britannica του 1911 που αποτελεί κοινό κτήμα.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 Πάπυρος Λαρούς
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Eusebio di Mindo της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).