313 Χαλδαία

αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών


Η Χαλδαία (Chaldaea) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,9. Ανακαλύφθηκε το 1891 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη περιοχή της νότιας Μεσοποταμίας.

313 Χαλδαία
Ανακάλυψη
Ανακαλύφθηκε απόΓιόχαν Παλίζα
Ημ/νία ανακάλυψης30 Αυγούστου 1891
Τροχιακά χαρακτηριστικά
Εποχή 30 Ιανουαρίου 2005 (Ι.Η. (JD) 2453400,5)
Αφήλιο2,803 AU (419,3 εκατομ. km)
Περιήλιο1,949 AU (291,6 εκατομ. km)
Ημιάξονας τροχιάς
2,376 AU (355,5 εκατομ. km)
Εκκεντρότητα0,180
1337,7
211,77°
Κλίση11,646°
176,83°
= 315,775°
Απόλυτο μέγεθος (H)
8,9[1]

Φυσικά χαρακτηριστικάΕπεξεργασία

Η μέση διάμετρος της Χαλδαίας υπολογίζεται σε 96,3 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 936 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Με αυτή την πυκνότητα, η επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Χαλδαίας θα είναι 2,7 cm/sec² (362 φορές μικρότερη από την αντίστοιχη γήινη), ενώ η ταχύτητα διαφυγής από την επιφάνεια 50,9 m/sec (183 χιλιόμετρα την ώρα). Ο φασματικός τύπος της Χαλδαίας είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,052 (από δεδομένα του IRAS). Η Χαλδαία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 24 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 90 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.


ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία