Ford 1949

μοντέλο αυτοκινήτου

Το Ford 1949 ήταν αυτοκίνητο που μπήκε στην παραγωγή από την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Ford από τον Οκτώβριο του 1948, για τη σεζόν του 1949. Ήταν το πρώτο εντελώς νέο σχέδιο αυτοκινήτου που εισήχθη από τους Big Three (Ford Motor Company, General Motors, and Chrysler) μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, καθώς η μη στρατιωτική παραγωγή είχε διακοπεί κατά τη διάρκεια του πολέμου και τα μοντέλα του 1946 - 1948 ήταν συνέχεια των προπολεμικών τους μοντέλων. Γνωστό με το προσωνύμιο «Shoebox Ford», εξαιτίας του σχεδιασμού σε στυλ «pontoon» (πλωτήρα), το Ford του 1949 πιστώνεται τόσο με τη διάσωση της Ford όσο και με την εισαγωγή στον σχεδιασμό των αυτοκινήτων σύγχρονο βελτιωμένων ιδεών όπως ενσωματωμένα φτερά κ.α. Αυτός ο σχεδιασμός θα συνεχιζόταν μέχρι τη σεζόν του 1951, με ένα ανανεωμένο σχέδιο που προσφέρθηκε το 1952. Η γρίλια σχεδιάστηκε από τον Frank L. Engle.

Ford 1949
1949 Ford custom 300 pic3.JPG
Σύνοψη
ΚατασκευαστήςFlag of the United States.svg Ford Motor Company
ΠαραγωγήΟκτώβριος 1948 — Μάρτιος 1951
Σεζόν1949 — 1951
ΣχεδιαστήςFrank L. Engle
Αμάξωμα και σασί
ΚατηγορίαFull-size Ford
Σύστημα κίνησης
Κινητήρας6κύλινδρος σε σειρά, 3.7 λίτρωνς
V8 3.9 λίτρων
Μετάδοση3-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο
Διαστάσεις
Μεταξόνιο2.896 χιλιοστά[1]
Μήκος4.999 χιλιοστά
Πλάτος1.821 χιλιοστά
Κενό Βάρος1.410 - 1.710 κιλά
Χρονολόγιο
Προηγούμενο μοντέλοFord 1941
Επόμενο μοντέλοFord 1952
Το σαλόνι ενός δεξιοτίμονου Ford Tudor V8 sedan του 1949 στην Αυστραλία

Η Ford επανασχεδίασε εντελώς το ομώνυμο αυτοκίνητό της για το έτος 1949. Με την εξαίρεση του κινητήρα, ήταν ένα ολοκαίνουργιο αυτοκίνητο, με σύγχρονο πλαίσιο τύπου σκάλας, ανεξάρτητη ανάρτηση σπειροειδών ελατηρίων μπροστά και διαμήκη ημι-ελλειπτικά ελατήρια πίσω. Ο κινητήρας μετακινήθηκε προς τα εμπρός για να αφήσει περισσότερο χώρο στον χώρο των επιβατών και ο απαρχαιωμένος «σωλήνας ροπής» (torque tube) αντικαταστάθηκε από έναν σύγχρονο άξονα μετάδοσης κίνησης. Ο δημοφιλής 6-κύλινδρος σε σειρά κινητήρας 226 κυβικών ιντσών της Ford (3.7 λίτρων) και ο Flathead V8 239 κυβικών ιντσών (3.9 λίτρων) παρέμειναν, με ισχύ 90 hp (67 kW) και 100 hp (75 kW), αντίστοιχα.

Τα μοντέλα του 1949 πρωτοπαρουσιάστηκαν σε μια εκδήλωση στο ξενοδοχείο Waldorf-Astoria Hotel, στη Νέα Υόρκη, τον Ιούνιο του 1948, με ένα καρουσέλ των νέων Ford που συμπληρώθηκε από μια περιστρεφόμενη επίδειξη του νέου σασί. Η νέα ενσωματωμένη χαλύβδινη δομή διαφημίστηκε ως «σώμα ναυαγοσώστη», και ακόμη και το ξύλινο σώμα είχε ατσάλινο εσωτερικό. Το κάμπριο (convertible) πλαίσιο είχε ένα «μέλος X» που προσέφερε δομική ακαμψία.

Εξωτερικά, οι παλιές γραμμές Custom, De Luxe και Super De Luxe αντικαταστάθηκαν από τις νέες παραλλαγές Standard και Custom. Τα αυτοκίνητα απέκτησαν μοντέρνα εμφάνιση με πλήρως ενσωματωμένα πίσω φτερά και απλά μια υποψία φτερού μπροστά. Με αυτόν τον τρόπο, η Ford ήταν η πρώτη από τις Big Three που εισήγαγε ολοκαίνουργιο μεταπολεμικό δημοφιλές μοντέλο, προηγούμενη της Chevrolet κατά 6 μήνες και της Plymouth κατά 9 μήνες.

Η νέα προσέγγιση στυλ ήταν επίσης εμφανής στο Mercury Eight του 1949 και στο ολοκαίνουργιο Lincoln Cosmopolitan. Το στυλ επηρέασε πολλούς Ευρωπαίους κατασκευαστές, όπως η Mercedes Benz, Borgward, Austin, Volvo και πολλοί άλλοι. Το Ford του 1949 λέγεται ότι ήταν το αυτοκίνητο που διέσωσε τη Ford Corporation. Το αυτοκίνητο αντικαταστάθηκε το 1952 από το Ford 1952.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Kimes, Beverly (1996). standard catalog of American Cars 1805-1942. Krause publications. ISBN 0-87341-428-4.