Έλβιν Χέις

Αμερικανός καλαθοσφαιριστής

Ο Έλβιν Έρνεστ Χέις (Elvin Ernest Hayes, γεννήθηκε 17 Νοεμβρίου 1945), είναι Αμερικανός πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Ένας από τους καλύτερους πάουερ φόργουορντ όλων των εποχών,[1] είναι μέλος της επετειακής επιλογής των 50 και 75 χρόνων του ΝΒΑ και μέλος του Naismith Memorial Basketball Hall of Fame.[2][3]

Έλβιν Χέις
Elvin Hayes 1969.jpg
1969
Προσωπικά στοιχεία
ΕθνικότηταΑμερικανική
Γέννηση17 Νοεμβρίου 1945 (1945-11-17) (76 ετών)
Ρέιβιλ, Λουιζιάνα, ΗΠΑ
Ύψος2,06 μ.
Στοιχεία καριέρας
Ντραφτ1968 / Γύρος: 1 / Επιλογή:1η
από τους Σαν Ντιέγκο Ρόκετς
Αθλ. καριέρα1968 - 1984
ΘέσηΠάουερ φόργουορντ
Καριέρα σε συλλόγους
1968 - 1972Flag of the United States (Pantone).svg 0 Σαν Ντιέγκο Ρόκετς
1972 - 1981Flag of the United States (Pantone).svg 0 Ουάσινγκτον Μπούλετς
1981 - 1984Flag of the United States (Pantone).svg 0 Χιούστον Ρόκετς
Εθνικές ομάδες

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Ο Χέις γεννήθηκε σε μία μικρή πόλη 5.000 κατοίκων του νότου, όπου οι φυλετικές προκαταλήψεις ήταν «χοντρές σαν το βαμβάκι σε ένα χωράφι» και οι καταχρήσεις εναντίον των Αφροαμερικανών ήταν ανεξέλεγκτες, ο πατέρας του του έμαθε την αξία της υπερηφάνειας και την ανάγκη να απαιτεί σεβασμό. Ο Χέις είδε το μπάσκετ ως δωρεάν βόλτα από τη φτώχεια του Ρέιβιλ, οπότε ανταποκρίθηκε στην πρόσκληση του Πανεπιστημίου του Χιούστον για να γίνει ένας από τους πρώτους αφροαμερικανούς αθλητές του σχολείου. Είπε ότι οι προπονητές του εκεί ήταν οι πρώτοι λευκοί που είχε γνωρίσει και του φερόντουσαν με σεβασμό. Αρχικά ένιωθε μεγάλη δυσπιστία όταν μπήκε στο κολέγιο. Αλλά ως ένας από τους 100 Αφροαμερικανούς σε ένα σχολείο 20.000 ατόμων, έπρεπε να προσαρμοστεί και ο προπονητής του Χιούστον Γκάι Λιούις τον βοήθησε στην προσαρμογή του.[4][5]

Ο Χέις βοήθησε στη δημιουργία μιας δυναμικής ομάδας στο Χιούστον, όπου τελειοποίησε την αλτικότητά του ως τρόπο να σκοράρει εναντίον ψηλότερων παικτών. Ήταν σε ένα παιχνίδι το 1968 που αναδείχθηκε σε εθνικό επίπεδο. Η συνάντηση έφερε την πρώτη ομάδα (UCLA), ομάδα που οδηγούσε σε σειρά νικών 47 παιχνιδιών με την ηγετική παρουσία τον Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ, εναντίον της δεύτερης ομάδας του Χιούστον του, που είχε 16–0 νίκες. Το παιχνίδι παίκτηκε στις 20 Ιανουαρίου ενώ το πλήθος των 52.693 ατόμων ήταν στο Άστροντομ και σε για πρώτη φορά σε εθνικό τηλεοπτικό κοινό και κατατάσσεται μεταξύ των μεγαλύτερων αγώνων κολεγίων που διοργανώθηκαν. Το Χιούστον επικράτησε 71–69 με τον Χέις να σημειώνει 39 πόντους και να μαζεύει 15 ριμπάουντ.[6][7] Στην τρίχρονη κολεγιακή καριέρα του είχε μέσο όρο 31,0 πόντους και 17,2 ριμπάουντ.[8]

Οι επιδόσεις του τον οδήγησαν στην πρώτη συνολική επιλογή του ΝΒΑ στα ντραφτ του 1968, όπου επιλέχθηκε τόσο στο NBA όσο και στο AΒΑ. Ως πρωτάρης για τους Σαν Ντιέγκο Ρόκετς του NBA το 1968–69, ηγήθηκε του πρωταθλήματος στο σκοράρισμα με 28,4 πόντους μέσο όρο (κάτι που δεν έχει πετύχει κανένας παίκτης από τότε), κατέλαβε την τέταρτη θέση στα ριμπάουντ με 17,1 μ.ο. και ξεκίνησε ως βασικός της Δυτικής περιφέρειας στο All-Star Game του NBA. Επίσης σημείωσε ρεκόρ ρούκι του ΝΒΑ για λεπτά που έπαιξαν στην κανονική περίοδο μίας σεζόν (3.695), με μέσο όρο 45,1 λεπτά. Οι Ρόκετς, που είχαν καθηλωθεί την προηγούμενη σεζόν σε επίδοση 15–67 τον προηγούμενο χρόνο, πέτυχαν μεγάλη άνοδο με 37–45 και έφτασαν στα πλέι οφ. Το 1969–70 ο Χέις ήταν για πρώτη φορά κορυφαίος ριμπάουντερ του πρωταθλήματος. Το 1970–71 ο Χέις σημείωσε την καλύτερη επίδοση του στο σκοράρισμα, με 28,7 πόντους και κατέλαβε την τρίτη θέση στο πρωτάθλημα στα ριμπάουντ (16,6). Η μεταγραφή του στους πιο ισχυρούς Μπούλετς, όπου του έδωσε τη δυνατότητα να φτάσει το 1975 στους τελικούς του πρωταθλήματος αλλά ο τίτλος πήγε στους Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς.[4]

 
Το 1975 με τη φανέλα των Μπούλετς

Μετά από δύο μέτριες χρονιές για την ομάδα, η σεζόν 1977–78 ήταν και πάλι μέτρια (επίδοση 44–38). Στα πλέι οφ όμως, η κατάσταση άλλαξε εντελώς αποκλείοντας τους Ατλάντα Χοκς, Σαν Αντόνιο Σπερς και Φιλαδέλφεια 76ερς με αντίπαλο μιας άλλης σχετικά άγνωστης ομάδας, των Σιάτλ Σούπερσονικς. Το Σιάτλ και η Ουάσινγκτον αντάλλαξαν νίκες στα πρώτα έξι παιχνίδια, με την έβδομη αναμέτρηση στο Σιάτλ. Μόνο για τρίτη φορά στους 12 τελικούς του ΝΒΑ που είχαν πάει σε επτά παιχνίδια, η φιλοξενούμενη ομάδα σημείωσε νίκη εκτός έδρας, καθώς οι Μπούλετς κατέκτησαν τον τίτλο με θρίαμβο 105–99.[4][9] Ο Χέις είχε μέσο όρο 21,8 πόντους στα πλέι οφ του 1978 και 12,1 ριμπάουντ. Μετά από δέκα σεζόν στο ΝΒΑ, κέρδισε ένα πρωτάθλημα, το μοναδικό που κέρδισε στην καριέρα του. Κλείνοντας την επαγγελματική του σταδιοδρομία είχε το μεγαλύτερο αριθμό αγώνων στο NBA (1.303) χάνοντας μόνο 9 σε 16 χρόνια καριέρας, τα περισσότερα λεπτά συμμετοχής (50.000), ήταν δεύτερος σκόρερ με 27.313 πόντους (πίσω μόνο από τον Ουίλτ Τσάμπερλεϊν), τρίτος ριμπάουντερ με 16.279 (μετά τους Τσάμπερλεϊν και Ράσελ, τώρα παραμένει τετάρτος[10]) και μέσο όρο πόντων 21,0 και 12,5 ριμπάουντ. Εισήχθη στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame το 1990 και ακολούθησε καριέρα σχολιαστή αγώνων στο Χιούστον.[6][11]

Τίτλοι και διακρίσειςΕπεξεργασία

  • ΝΒΑ Πρωτάθλημα : 1978
  • Καλύτερη πεντάδα της κανονικής περιόδου (3) : 1975, 1977, 1979
  • Καλύτερη ομάδα ρούκι : 1969
  • Πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος NBA : 1969
  • Πρώτος ριμπάουντερ πρωταθλήματος NBA (2) : 1970, 1974
  • Naismith Memorial Basketball Hall of Fame: 1990
  • Στους 50 καλύτερους καλαθοσφαιριστές του NBA στη επέτειο του 1996
  • Στους 75 καλύτερους καλαθοσφαιριστές του NBA στην επέτειο του 2021
  • Νο 11 αποσύρθηκε από τους Ουάσιγκτον Ουίζαρντς
  • Νο 44 αποσύρθηκε από τους Χιούστον Κούγκαρς

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «All-Time #NBArank: Duncan tops list of best power forwards ever». Ανακτήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2021. 
  2. «ΝΒΑ: Αυτοί είναι οι 75+1 παίκτες όλων των εποχών!». Ανακτήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2021. 
  3. «NBA 75TH ANNIVERSARY TEAM». Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2021. 
  4. 4,0 4,1 4,2 «Legends profile: Elvin Hayes». Ανακτήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2021. 
  5. «"THE BIG E" ELVIN HAYES». Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2021. 
  6. 6,0 6,1 «BRITANNICA : Elvin Hayes». Ανακτήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2021. 
  7. «Elvin Hayes». Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2021. 
  8. «Elvin Hayes». Ανακτήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2021. 
  9. «Reliving The 1978 NBA Finals: Bullets vs Sonics». Ανακτήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2021. 
  10. «NBA History - Rebounds Leaders». Ανακτήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2021. 
  11. «What Happened to NBA Hall of Famer Elvin Hayes?». Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2021. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία