Στην αρχιτεκτονική, το αίθριο είναι μεγάλος υπαίθριος ή καλυμμένος με φεγγίτη χώρος που περιβάλλεται από ένα κτίριο.[1] Το αίθριο ήταν κοινό χαρακτηριστικό σε αρχαίες ρωμαϊκές κατοικίες, παρέχοντας φως και αερισμό στο εσωτερικό. Τα μοντέρνα αίθρια, όπως αναπτύχθηκαν στα τέλη του 19ου και του 20ού αιώνα, είναι συχνά πολλούς ορόφους ψηλά, με τζάμια ή μεγάλα παράθυρα, και συχνά βρίσκονται ακριβώς μετά από τις κύριες πόρτες εισόδου ενός κτηρίου (στο προθάλαμο).

Το αίθριο στο Ζάππειο Μέγαρο.

Το αίθριο είναι δημοφιλές χαρακτηριστικό σχεδίασης επειδή δίνει στα κτίριά τους μια «αίσθηση χώρου και φωτός».[2] Το αίθριο έχει γίνει βασικό χαρακτηριστικό πολλών κτιρίων τα τελευταία χρόνια.[3] Τα αίθρια είναι δημοφιλή στους χρήστες κτιρίων, στους σχεδιαστές κτιρίων και στους μεσίτες. Οι χρήστες συμπαθούν το αίθριο επειδή δημιουργούν ένα δυναμικό και διεγερτικό εσωτερικό που παρέχει καταφύγιο από το εξωτερικό περιβάλλον διατηρώντας παράλληλα οπτική σύνδεση με αυτό το περιβάλλον. Οι σχεδιαστές απολαμβάνουν την ευκαιρία να δημιουργήσουν νέους τύπους χώρων σε κτίρια και οι μεσίτες βλέπουν το αίθριο ως άνεση που μπορεί να αυξήσει την εμπορική αξία και την ελκυστικότητα.[4]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «Atrium». The Free Dictionary. Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2014. 
  2. Driscoll, Matt (2013). Model Making for Architects. Ramsbury, UK: Crowood Press. σελ. 69. ISBN 9781847976239. 
  3. Steemers, Koen (2000). Architecture, City, Environment. Cambridge, UK: Earthscan Press. σελ. 292. ISBN 9781902916163. 
  4. Sharples, S.; Shea, A. D. (Dec 1999). «Roof obstructions and daylight levels in atria: a model study under real skies». Lighting Research and Technology (SAGE Publications) 31 (4): 181–185. doi:10.1177/096032719903100408.