Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Αλέξιος (άκμασε το διάστημα 1429-1449) από την Οικογένεια Φιλανθρωπηνών ήταν ανώτερος αξιωματούχος της Βυζαντινής αυτοκρατορίας και κυβερνήτης του δεσποτάτου του Μωρέως.

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Θα ήταν γιος ενός Φιλανθρωπηνού και μίας Λασκαρίνας. Εμφανίζεται για πρώτη φορά στις πηγές το 1429, ως κεφαλή (κυβερνήτης) της Βοστίτζας (νυν Αιγίου), που έλαβε μέρος στην πολιορκία της Πάτρας από τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο δεσπότη του Μωρέως.[1]

Ήταν αντίθετος με την Ένωση των Εκκλησιών και αλληλογραφούσε με τον Γεννάδιο Σχολάριο και τον Βησσαρίωνα, ο οποίος του απηύθηνε την πραγματεία Περί εκπορεύσεως του Αγ. Πνεύματος. Έλαβε μέρος το 1439 στη Σύνοδο της Φλωρεντίας, αλλά έφυγε από αυτήν νωρίς.[1] Το 1446 ονομάστηκε κεφαλή της Πάτρας.[1] Ο Κωνσταντίνος τον έστειλε στον μεγαλύτερο αδελφό του Ιωάννη Η΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων το φθινόπωρο του 1448 για να διευθετήσει μία διαφωνία με τον μικρότερο αδελφό του Θωμά. Όμως πριν φθάσει στην Κωνσταντινούπολη, έμαθε ότι ο Αυτοκράτορας απεβίωσε.

Τον Δεκέμβριο ξεκίνησε για τον Μυστρά, πρωτεύουσα του Μωρέως, μαζί με τον Μανουήλ Ιαγάρη Παλαιολόγο για να φέρουν το λυπηρό νέο, να ανακηρύξουν τον Κωνσταντίνο ως ΙΑ΄ , Αυτοκράτορα των Ρωμαίων και να επιβλέψουν τη στέψη του. [1]

ΑναφορέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 PLP, 29753. Φιλανθρωπηνός, Ἀλέξιος Λάσκαρις.

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Trapp, Erich; Beyer, Hans-Veit; Walther, Rainer; Sturm-Schnabl, Katja; Kislinger, Ewald; Leontiadis, Ioannis; Kaplaneres, Sokrates (1976–1996). Prosopographisches Lexikon der Palaiologenzeit (in German). Vienna: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften. ISBN 3-7001-3003-1.