Η Αουάν ή Αβάν (σουμερ. a-wa-anki) ήταν αρχαία πόλη-κράτος και περιοχή του Ελάμ, η οποία διεδραμάτισε σημαντικό ρόλο κατά τους πρώιμους χρόνους της ιστορίας της Μεσοποταμίας, κατά το β΄ μισό της 3ης χιλιετίας π.Χ.. Αν και η θέση της δεν είναι γνωστή με ακρίβεια[1], βρισκόταν στο σημερινό δυτικό Ιράν και εμφανίζεται συχνά μαζί με τις πόλεις Σούσα και Ανσάν στην πρώιμη ιστορία της περιοχής, έχοντας πολλές συγκρουσιακές αλληλεπιδράσεις με τους Σουμερίους.[2]

Αουάν
Η θέση της Αουάν στο Ελάμ φαίνεται ότι ήταν κοντά στα Σούσα. Διακρίνεται ο μυχός του Περσικού Κόλπου την Εποχή του Χαλκού.
Τα εδάφη της Αουάν και οι κοντινές περιοχές περί το 2000 π.Χ.

Μια δυναστεία Ελαμιτών βασιλέων πήρε το όνομά της από την πόλη αυτή, η Δυναστεία της Αουάν, που ιδρύθηκε από έναν ηγέτη ονόματι Πελί και μερικές φορές αποκαλείται εξ αυτού και «δυναστεία του Πελί».[2] Σύμφωνα με τον Κατάλογο Σουμερίων Βασιλέων, η Αουάν έθεσε τέλος στην 1η Δυναστεία της Ουρ περί το 2450 π.Χ., και στη συνέχεια τρεις βασιλείς της Αουάν κυβέρνησαν τις νότιες περιοχές της Σουμερίας.

Περί τον 23ο αιώνα π.Χ., η Ακκαδική αυτοκρατορία σημείωσε πολλές στρατιωτικές νίκες κατά της Αουάν, υπό την ηγεσία του Σαργών και του Ρίμους.[2] Από την άλλη, ο Νάραμ-Σουέν της Ακκαδίας υπέγραψε μια συμμαχία με τον Χίτα, τον ένατο βασιλιά της Αουάν.[2][3]

Η Αουάν πάλαιψε για την ανεξαρτησία της από τους Ακκαδίους επί βασιλείας του Σαρ-Καλί-Σαρί.[3] Αλλά λίγο αργότερα η Δυναστεία της Αουάν τελείωσε με τον θάνατο του τελευταίου βασιλιά της, του Κουτίκ-Ινσουσινάκ, που ακολουθήθηκε από την κυριαρχία στην περιοχή της Τρίτης Δυναστείας της Ουρ, περί το 2100-2000 π.Χ..[2][3]

Μετά από αυτά τα γεγονότα, το όνομα «Αουάν» εξαφανίζεται για πάντα από την ιστορία.[2]


ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Liverani, Mario (2013). The Ancient Near East: History, Society and Economy. Routledge. σελ. 142. ISBN 978-1-134-75084-9. 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Gershevitch, I. (1985). The Cambridge History of Iran. Cambridge University Press. σελ. 26. ISBN 978-0-521-20091-2. 
  3. 3,0 3,1 3,2 Hansen, Donald P. (2002). Leaving No Stones Unturned: Essays on the Ancient Near East and Egypt in Honor of Donald P. Hansen. Eisenbrauns. σελ. 233. ISBN 978-1-57506-055-2. 

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Το λήμμα «Αβάν» στην Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica, έκδ. 2006, τόμος 1, σελ. 60