Άνοιγμα κυρίου μενού
Το κτίριο που στεγάζεται σήμερα, από το 1959, το Β΄γυμνάσιο

Το Β' Γυμνάσιο Πατρών είναι δευτεροβάθμιο εκπαιδευτικό ίδρυμα της Ελλάδας στην πόλη της Πάτρας . Ιδρύθηκε το 1881 και ήταν το δεύτερο γυμνάσιο της πόλης μετά από το Α' γυμνάσιο που είχε ιδρυθεί το 1838[1]. Την εποχή που ιδρύθηκε στην πόλη υπήρχαν ακόμα ένα γυμνάσιο δύο Ελληνικά σχολεία, τρεις δημοτικές σχολές αρρένων, και η Δημοτική σχολή Θηλέων [2]. Η ίδρυση του Β' γυμνασίου ήταν αίτημα της τοπικής κοινωνίας για χρόνια, η Πάτρα ήταν δεύτερη πόλη της Ελλάδας και με συνεχόμενη αύξηση του πληθυσμού της το υπάρχον Α' γυμνάσιο ήταν πλήρης από μαθητές και για τις ανάγκες του είχε ιδρύσει το 1880 παράρτημα, οι μαθητές του οποίου αποτέλεσαν τους πρώτους μαθητές του Β' γυμνασίου[3]. Στις τάξεις του έχουν φοιτήσει και διδάξει μεγάλες προσωπικότητες ανάμεσα τους υπουργοί, τέσσερις πρωθυπουργοί, συγγραφείς , ολυμπιονίκες και άλλοι.

ΙστορίαΕπεξεργασία

ίδρυσηΕπεξεργασία

Το ίδρυμα ιδρύθηκε επίσημα με το βασιλικό διάταγμα της 30 Αυγούστου 1881 με πρώτο γυμνασιάρχη τον Στέφανο Μυρτίλλο

-Διά τού Βασιλικοῦ διατάγματος ἀπὸ 30 λήξαντος μηνός συνέστη ἐν Πάτραις και δεύτερον γυμνάσιον πλῆρες λόγω τῆς πληθύος τῶν ἐνταῦθα μαθητῶν καί διωρίσθη ἐν αὐτῷ γυμνασιάρχης ὁ μέχρι τοῦδε καθηγητής παρ᾽ ἡμῖν κ. Στέφ. Μυρτίλλος, καθηγηταί δέ οἱ μέχρι τοῦδε ἐν τῷ παραρτήματι τοῦ γυμνασίου διδάσκοντες.[4]

Την πρώτη χρονιά λειτουργίας του είχε σε τρεις τάξεις 75 μαθητές [5], ενώ τα πρώτα μαθήματα που διδάσκονταν ήταν Ελληνικά, Θέματα και εκθέσεις ιδεών, Ιστορία αρχαίας Ελληνικής γραμματολογίας, Λατινικά, Θρησκευτικά, Μαθηματικά, Γαλλικά, Ιστορία, Φυσική ιστορία και ζωολογία βοτανική, Φυσική ιστορία και γεωλογία ορυκτολογία, Φυσική πειραματική, Γεωγραφία, Γυμναστική, Στρατιωτικές ασκήσεις, Φιλοσοφία και ψυχολογία, Φιλοσοφία και Λογική[6]. Οι πρώτοι αμθητές του που αποφοίτησαν ήταν τον Ιούνιο του 1884 και ήταν μόνο πέντε (5) μαθητές[7].

Το 1976 θα χωριστεί σε "Β΄γυμνάσιο αρρένων" και "Β' Λύκειο αρρένων"[8] με πρώτο λυκειάρχη τον Κωνσταντίνο Χριστοδουλόπουλο[9].

Σχολικό κτίριοΕπεξεργασία

Το πρώτο κτίριο που στεγάστηκε το σχολείο ήταν κτίριο στην συνοικία Μελαγάμπα στο σημερινό κέντρο της πόλης[10] και λίγα χρόνια αργότερα μεταφέρθηκε σε κτίριο στην οδό Αγίου Ανδρέου[11]. Το 1898 λόγω ακαταλληλότητας του κτιρίου μεταφέρεται προσωρινά και στεγάζεται στο κτίριο του Δ' Ελληνικού σχολείου ως το 1902 που επισκευάστηκε το παλιό κτίριο κι επέστρεψε εκεί[12] , από το 1901 ως το 1906 στεγάζεται σε κτίριο στην οδό Κανακάρη με ενοίκιο 250 δρχ τον μήνα[13]. Το 1906 το σχολείο μεταφέρεται στην οδό Καραΐσκάκη & Κανάρη στο κτίριο του τότε Πτωχοκομείου όπου αργότερα συνυπήρξε και η Δημοτική βιβλιοθήκη της πόλης[14].

Το 1955 θεμελιώθηκε το κτίριο[15] στην οδό Μαιζώνος & Τριών Ναυάρχων , όπου στεγάζονται ακόμα και σήμερα τμήματα του Β' γυμνασίου. Τα εγκαίνια έγιναν το 1959 παρουσία του Αχαιού υπουργού παιδείας Αχιλλέα Γεροκωστόπουλου και τοπικών πολιτευτών και αρχών[16].

Τα πρώτα χρόνια έως το 1936Επεξεργασία

Το 1900 στους Α' σχολικούς αγώνες της Πάτρας που έγιναν από κοινού με τους ετήσους αγώνες του Παναχαϊκού Γ.Σ. , πήραν μέρος όλα τα σχολεία της πόλεις και οι ιδιωτικές σχολές[17]. Το Β' γυμνάσιο συμμετείχε με τον γυμναστή του Κωστόπουλο παίρνοντας ένα Α' κι ένα Β' βραβείο. Το 1904 οι μαθητές με θεατρική παράσταση που σημείωσε μεγάλη κοσμοσυρροή δίνουν όλα τα έσοδα της υπέρ του μακεδονικού αγώνως , ανάμεσα στους μαθητές ήταν και ο Γεώργιος Παπανδρέου[18].

Στις εισαγωγικές εξετάσεις του 1908, δηλαδή εξετάσεις για την εισαγωγή κάποιου μαθητή στο γυμνάσιο, πήρε μέρος και απορρίφτηκε από την επιτροπή ο έπειτα συγγραφέας Γιάννης Σκαρίμπας[19]. Την ίδια χρονιά στις εξετάσεις παίρνουν μέρος οι πρώτες γυναίκες αλλά απορρίπτονται , η Ευφροσύνη Τρίγκα αναφέρεται η πρώτη γυναίκα που φοιτά το 1911[20].

Το 1910 δημιουργήθηκε αναταραχή στο σχολείο όταν ήρθε μετάθεση για τον καθηγητή Γεώργιο Αντωνόπουλο ο οποίο ήταν αγαπητός στους μαθητές του. Οι μαθητές έφτιαξαν απεργιακή επιτροπή και έκαναν απεργία αρνούμενοι να κάνουν το μάθημα με άλλον καθηγητή. Ο σύλλογος των καθηγητών απαντά με 2 ήμερη αποβολή για όλους τους μαθητές της τάξης, μερικοί επιμένουν να συνεχιστεί η αποχή , άλλοι θέλουν να κάνουν μάθημα και παρεμποδίζονται, ενώ άλλοι δεν υπακούν σε εντολές των καθηγητών. Μάλιστα στο μάθημα της φυσικής οι μαθητές μπήκαν καθυστερημένα όλοι μαζί στην τάξη και ο καθηγητής δεν τους δέχτηκε. Ο σύλλογος καθηγητών αποβάλει 12 μαθητές με 15ημερη αποβολή ενώ τελικά έγινε και η μετάθεση του καθηγητή[21].

Το 1911 έρχεται στην Πάτρα ο φανατικός αντιδημοτικιστής και οπαδός της καθαρεύουσας Μιστριώτης, ομάδα μαθητών που ήταν δημοτικιστές οι Γ. Παπανδρέου και ο Μίμης Λόντος , μαζί με άλλους δημοτικιστές της πόλης τον λιθοβολούν την ώρα που μιλούσε μπροστά σε οπαδούς της καθαρεύουσας. Ο Μιστριώτης αναγκάστηκε να διακόψει την ομιλία του ενώ η πλατεία έγινε πεδίο μάχης[22].

Το 1935 οι μαθητές της Δ' τάξης κάνουν αποχή από το μάθημα της Γεωγραφίας επειδή δεν έγινε δεκτό το αίτημα τους να αναβληθεί κατά μία ημέρα το διαγώνισμα. Τιμωρήθηκαν έξι μαθητές σαν υποκινητές με αποβολές 5-4 ημερών και μηδενισμό στο μάθημα της Γεωγραφίας[23]. Την επόμενη χρονιά οι μαθητές του γυμνασίου πήραν μέρος στην πανελλήνια μαθητική απεργία κατά της αλλαγής των εξετάσεων από το υπουργείο[24]. Παρόλο που στο Α' γυμνάσιο οι συμμετέχοντες μαθητές τιμωρήθηκαν με βαριές ποινές ο σύλλογος καθηγητών του Β' γυμνασίου αποφάσισε ότι "δεν έγινε απεργία από μαθητές του Β΄γυμνασίου" αφού όσοι απουσίαζαν , γύρω στους 40, δικαιολογήθηκαν άρρωστοι ή είχαν παρασυρθεί από μαθητές άλλων σχολείων! παρ'όλα αυτά επιβλήθηκαν ποινές από έξι ημέρες αποβολή έως δύο[25].

1936 έως σήμεραΕπεξεργασία

Το 1937 μαθητής πέταξε πέτρες κατά του σπιτιού του γυμανσιάρχη τραυματίζοντάς τον ελαφρά επειδή δεν προαχθεί στην επόμενη τάξη, η μητέρα του το είχε ζητήσει από την γυναίκα του γυμνασιάρχη. Ο μαθητής συνελήφθη από την αστυνομία[23]. Την ίδια χρονιά στο Β' γυμνάσιο λειτουργεί "Πεντατάξιο προγυμνάσιο " σαν ανεξάρτητο σχολείο συστεγαζόμενο με το Β' γυμνάσιο[26]. Κατά την διάρκεια της κατοχής το σχολείο συνέχισε την λειτουργία του με πολλές διακοπές.

Από το 1972 ,εως το 1973 οι μαθητές εκδώσαν το περιοδικό "Μαθητικοί παλμοί"[27].

Σημαντικοί καθηγητέςΕπεξεργασία

Καθηγητές του σχολείου γνωστοί στην εποχή τους διετέλεσαν οι : ο θεολόγος και λόγιος Μητροφάνης Παναγιωτόπουλος, ο Ευάγγελος Παπαχατζής, ο Ανδρέας Σαρρής, ο αγωνιστής των Κρητικών αγώνων Ιωάννης Περδικάρης, ο Κωνσταντίνος Σούλος, ο πανεπιστημιακός Αναστάσιος Παπαλουκάς, ο αθλητής και γυμναστής της Παναχαϊκής Νίκος Αθανασίου, ο πολιτικός Γιώργος Παπαγιαβής, και ο συγγραφέας Ανδρέας Μουγγολιάς.

Σημαντικοί μαθητέςΕπεξεργασία

Τα πρώτα χρόνια έως το 1945Επεξεργασία

Μαθητές του σχολείου που έπειτα έγιναν γνωστοί ήταν οι : δημοσιογράφος Ιωάννης Παπανδρόπουλος, ο λογοτέχνης Γιάννης Βλαχογιάννης, ο Ιωάννης Κρητικός, ο στρατιωτικός Ανδρέας Κάτρης, ο μετέπειτα πρωθυπουργός Δημήτριος Μάξιμος, ο επίσης έπειτα πρωθυπουργός Στυλιανός Γονατάς, ο μετέπειτα πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου, ο υπουργός Κωνσταντίνος Τριανταφυλλόπουλος, ο μετέπειτα υπουργός Κλεάνθης Θεοφανόπουλος, ο Αναστάσιος Βενετσανόπουλος, ο Φίλιππος Κοντογούρης, ο ολυμπιονίκης Νικόλαος Ανδριακόπουλος, ο θεολόγος Παναγιώτης Τρεμπέλας, ο Χρήστος Λαμπράκης, ο Τιμολέων Ραβαζούλας, ο κληρικός και λόγιος Θεόδωρος Παπαγεωργίου που εκτελέστηκε το 1944 από τους Γερμανούς, ο μετέπειτα πρωθυπουργός Γεώργιος Αθανασιάδης-Νόβας , ο αρχιτέκτονας Ιωάννης Βασιλείου, ο αρχιμανδρίτης Νεόφυτος Περλέγκας, ο στρατιωτικός Γεώργιος Ζωιτάκης, ο συγγραφέας Μιλτιάδης Γερμανός, ο πολιτικός Ανδρέας Δ. Καφεντζόπουλος, ο ζωγράφος Παναγιώτης Αρβανιτόπουλος, ο πολιτικός Νικήτας Σιώρης, ο εκδότης Ιωάννης Καϊάφας, ο αντιστασιακός Παναγιώτης Φλούδας.

Μετά το 1945Επεξεργασία

Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο μαθητές του σχολείου που ένιναν γνωστοί περιλαμβάνονται και οι εξής: ο πολιτευτής Ανδρέας Κακογιάννης, ο υπουργός Γεώργιος Κατσιφάρας, ο πολιτικός Παύλος Μπακογιάννης, ο δικαστικός Άγγελος Βασιλόπουλος, ο καθηγητής ιατρικής Ανδρέας Κατσάμπας, ο αστροφυσικός Διονύσης Σιμόπουλος, ο συγγραφέας Βασίλειος Λαδάς, ο πολιτευτής και νομικός Ορέστης Σκαλτσάς, ο λογοτέχνης Σωκράτης Σκαρτσής, ο λογοτέχνης Νώντας Σακελλαρόπουλος , ο λογοτέχνης Φίλιππας Λουκέρης, ο Άκης Κατσιγιάννης και ο πολιτευτής Θεόδωρος Γιοβάνης και ο στόπερ Ανδρέας Μιχαηλίδης.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Α. Μουγγολιάς, σελ XVI Εισαγωγή
  2. Α. Μουγγολιάς, σελ XVIII Εισαγωγή
  3. Α. Μουγγολιάς, σελ 4
  4. Φορολογούμενος, φύλο 11/9/1881
  5. Α. Μουγγολιάς, σελ 5
  6. Α. Μουγγολιάς, σελ 12
  7. Α. Μουγγολιάς, σελ 13
  8. Α. Μουγγολιάς, σελ 388
  9. Α. Μουγγολιάς, σελ 410
  10. Α. Μουγγολιάς, σελ 7
  11. Α. Μουγγολιάς, σελ 16
  12. Α. Μουγγολιάς, σελ 69, 70
  13. Α. Μουγγολιάς, σελ 117
  14. Α. Μουγγολιάς, σελ 149, & 154
  15. Α. Μουγγολιάς, σελ 340
  16. Α. Μουγγολιάς, σελ 342-343
  17. Α. Μουγγολιάς, σελ 107-110
  18. Α. Μουγγολιάς, σελ 129-130
  19. Α. Μουγγολιάς, σελ 161
  20. Α. Μουγγολιάς, σελ 205
  21. Α. Μουγγολιάς, σελ 129-131 όλο το ιστορικό της αποχής
  22. Α. Μουγγολιάς, σελ 174
  23. 23,0 23,1 Α. Μουγγολιάς, σελ
  24. Α. Μουγγολιάς, σελ 258
  25. Α. Μουγγολιάς, σελ 260
  26. Α. Μουγγολιάς, σελ 275
  27. Α. Μουγγολιάς, σελ 381

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Ανδρέα Ευθ. Μουγγολιά, Το Β' Γυμνάσιον εν Πάτραις, Αχαία : δύο αιώνων παρουσία στην νεοελληνική εκπαίδευση, Εκδοτικό τυπογραφείο Πατρών Ιωαν. Πετράκη, Πάτρα 1999