Ο Γίγκμε Σίνγκγιε Βαντσούκ (Jigme Singye Wangchuck, 11 Νοεμβρίου 1955-) ήταν ο τέταρτος βασιλιάς του Μπουτάν από το 1972 μέχρι το 2006.Γεννήθηκε στο Παλάτι του Dechenchholing, στην Θιμφού. Έγινε βασιλιάς σε ηλικία μόλις 17 ετών, στις 21 Ιουλίου 1972, μετά τον αδόκητο θάνατο του πατέρα του, Γίγκμε Ντορζί Βαντσούκ. Στέφθηκε επίσημα στις 2 Ιουνίου 1974 και στην εποχή της ανάρρησής του στο θρόνο ήταν ένας από τους νεότερους σε ηλικία μονάρχες διεθνώς. Είχε τον τίτλο "Druk Gyalpo", το οποίο σημαίνει «Δράκων Βασιλεύς».

Γίγκμε Σίνγκγιε Βαντσούκ
Jigme Singye Wangchuck.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση11  Νοεμβρίου 1955[1]
Dechencholing Palace
Χώρα πολιτογράφησηςΜπουτάν
ΘρησκείαΒουδισμός
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταμονάρχης
Οικογένεια
ΣύζυγοςDorji Wangmo (από 1979)
Tshering Yangdon (από 1979)
Tshering Pem (από 1979)
Sangay Choden (από 1979)
ΤέκναΓίγκμε Κεσάρ Ναμγκιάλ Βανγκτσούκ
Jigyel Ugyen Wangchuck
Jigme Dorji Wangchuck[2]
Ugyen Jigme Wangchuck[3]
Kesang Choden Wangchuck[4]
Sonam Dechan Wangchuck[5]
Chimi Yangzom Wangchuck
Khamsum Singhye Wangchuck
Dechen Yangzom Wangchuck
Euphelma Choden Wangchuck
ΓονείςJigme Dorji Wangchuck και Kesang Choden Wangchuk
ΟικογένειαHouse of Wangchuck
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαDruk Gyalpo (1972–2006)
Druk Gyalpo (1972–2006)[6]
ΒραβεύσειςChampions of the Earth (2005)
J. Paul Getty Award for Conservation Leadership (2006)
κολάρο του Ανώτατου Τάγματος του Χρυσάνθεμου
Commons page Σχετικά πολυμέσα

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Σπουδές και έργοΕπεξεργασία

Σπούδασε στο Μπουτάν και στη Βρετανία. Συνέχισε την πολιτική του αργού αλλά σταθερού εκσυγχρονισμού της χώρας του, τερματίζοντας μάλιστα την απομόνωσή της. Το 1988 εισήγαγε την πολιτική του Driglam Namzha (ένα είδος σαβουάρ βιβρ), βάσει του οποίου έπρεπε όλοι οι πολίτες να φορούν παραδοσιακά ρούχα σε δημόσια θέα και εισήγαγε τη διδασκαλία της εθνικής γλώσσας (της Ντζόνγκχα) στα σχολεία. Το 1998 μείωσε εθελοντικά τις απόλυτες εξουσίες του και άρχισε να κυβερνάει υπό τις συμβουλές του υπουργικού συμβουλίου.

Στα τέλη του 2003, αποφάσισε την πρώτη στρατιωτική επιχείρηση του Μπουτάν σε 100 και πλέον χρόνια, σε μια προσπάθεια να εκδιώξει τους αυτονομιστές από το Άσαμ, οι οποίοι έκαναν χρήση του εδάφους του Μπουτάν με σκοπό τις επιδρομές τους στην Ινδία.

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Έχει τέσσερις γυναίκες-βασίλισσες, οι οποίες όλες είναι αδελφές. Ο ίδιος προτιμούσε να κυβερνά από το Γραφείο του και όχι από το θωρακισμένο παλάτι του, απόδειξη ότι ζει μια απλή ζωή. Έχει πέντε γιους και πέντε κόρες.

Παραίτηση και διαδοχήΕπεξεργασία

Στις 17 Δεκεμβρίου 2005 ανακοίνωσε την πρόθεσή του[7]να παραιτηθεί από το θρόνο το 2008. Τελικά, στις 14 Δεκεμβρίου 2006, με βασιλικό διάταγμα, παραιτήθηκε από το θρόνο και τον διαδέχθηκε ο 26χρονος, μεγαλύτερος γιος του [8] Γίγκμε Κεσάρ Ναμγκιάλ Βανγκτσούκ (Dasho Jigme Khesar Namgyel Wangchuck).

Ο Γίγκμε Σίνγκγιε Βαντσούκ ανακηρύχθηκε από το περιοδικό Time[9]ως ένα από τα 100 σημαντικά πρόσωπα του Κόσμου για το 2006.[10] Μερικοί από τους Δυτικούς τον έχουν κατηγορήσει για εθνοκαθάρσεις, καθώς εκδίωξε 500 χιλιάδες Νεπαλέζους από τη χώρα του, ώστε να διατηρηθεί η εθνική καθαρότητα του μικρού βασιλείου.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 (Γερμανικά) Munzinger-Archiv. 00000013327. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. Ανακτήθηκε στις 26  Σεπτεμβρίου 2016.
  3. Ανακτήθηκε στις 26  Σεπτεμβρίου 2016.
  4. Ανακτήθηκε στις 26  Σεπτεμβρίου 2016.
  5. Ανακτήθηκε στις 26  Σεπτεμβρίου 2016.
  6. Ανακτήθηκε στις 22  Μαρτίου 2020.
  7. «His Majesty the King's historic National Day Address - 2005». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 5 Μαΐου 2009. 
  8. BBC NEWS | South Asia | Bhutan king announces abdication
  9. Jigme Singye Wangchuk - TIME
  10. Jigme Singye Wangchuk - TIME


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Jigme Singye Wangchuck της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).