Η Γκαλίνα Ουλάνοβα ( ρωσικά: Гали́на Серге́евна Ула́нова‎, 8 January 1910  – 21 Μαρτίου 1998) ήταν Ρωσίδα χορεύτρια μπαλέτου. Συχνά αναφέρεται ως μία από τις μεγαλύτερες μπαλαρίνες του 20ού αιώνα.

Γκαλίνα Ουλάνοβα
Galina Ulanova 1968.jpg
Η Γκαλίνα Ουλάνοβα το 1968
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση8 Ιανουαρίου 1910
Αγία Πετρούπολη, Ρωσική Αυτοκρατορία
Θάνατος21 Μαρτίου 1998
Τόπος ταφήςΚοιμητήριο Νοβοντέβιτσι
Χώρα πολιτογράφησηςΣοβιετική Ένωση
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΡωσικά
Σπουδέςακαδημία μπαλέτου Βαγκάνοβα (έως 1928)
Πληροφορίες ασχολίας
ΙδιότηταΜπαλαρίνα
ΕργοδότηςMariinsky Theatre
Abay Opera House
Οικογένεια
ΣύζυγοςΓιούρι Ζαβάντσκι
ΓονείςMaria Feodorovna Romanova
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςState Stalin Prize, 1st degree (1941)
Τάγμα του Λένιν (14  Δεκεμβρίου 1953)
Ήρωας της Σοσιαλιστικής Εργασίας (16  Μαΐου 1974)
Καλλιτέχνης του Λαού της ΕΣΣΔ (1951)
Τάξη του Κόκκινου Λαβάρου της Εργασίας (11  Μαρτίου 1939)
Βραβείο της Φιλίας των Λαών (22  Αυγούστου 1986)
Τάγμα του Παράσημου Τιμής (1  Ιουνίου 1940)
Μετάλλιο «Για την υπεράσπιση του Λένινγκραντ»
Μετάλλιο "Για ηρωική δουλειά στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο 1941-1945"
Χρυσό μετάλλιο της έκθεσης επιτευγμάτων εθνικής οικονομίας (1971)
Καλλιτέχνης του λαού της Ρωσικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας (1  Ιουνίου 1940)
Τιμημένος Καλλιτέχνης της Ρωσικής Ομοσπονδίας (11  Μαρτίου 1939)
Βραβείο Λένιν (1957)
Μετάλιο για την 850η επέτειο της Μόσχας
Μετάλλιο «Για την επέτειο των 50 χρόνων της Νίκης στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο 1941-1945»
Τάγμα του Παρασάτ (1995)
μετάλλιο "Βετεράνος της εργασίας"
Λαϊκός Καλλιτέχνης της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Καζακστάν (1943)
Τάγμα του Λένιν (30  Ιανουαρίου 1970)
Τάγμα του Λένιν (16  Μαΐου 1974)
Χρυσό Μετάλλιο του Σφυροδρέπανου (16  Μαΐου 1974)
Τάγμα του Λένιν (7  Ιανουαρίου 1980)
Ήρωας της Σοσιαλιστικής Εργασίας (7  Ιανουαρίου 1980)
Χρυσό Μετάλλιο του Σφυροδρέπανου (7  Ιανουαρίου 1980)
Τάξη του Κόκκινου Λαβάρου της Εργασίας (27  Μαΐου 1951)
Τάξη του Κόκκινου Λαβάρου της Εργασίας (15  Σεπτεμβρίου 1959)
Τάξη του Κόκκινου Λαβάρου της Εργασίας (27  Οκτωβρίου 1967)
Τάγμα του Κυρίλου και Μεθοδίου (1968)
Ταξιάρχης των Τεχνών και των Γραμμάτων (1992)
State Stalin Prize, 1st degree (1946)
State Stalin Prize, 1st degree (1947)
State Stalin Prize, 2nd degree (1950)
Χρυσή Μάσκα (1995)
Μέλος στην Αμερικανική Ακαδημία Τεχνών και Επιστημών
Μετάλλιο «Για την επέτειο των 40 χρόνων της Νίκης στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο 1941-1945»
Commons page Σχετικά πολυμέσα

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

 
Η Ουλάνοβα με τον Γιούρι Ζντάνοφ στο Ρωμαίος και Ιουλιέτα

Η Ουλάνοβα γεννήθηκε στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας, όπου και σπούδασε υπό την Αγκριπίνα Βαγκάνοβα και τη μητέρα της, μια μπαλαρίνα του αυτοκρατορικού ρωσικού μπαλέτου. Όταν έγινε μέλος του θεάτρου Μαριίνσκι το 1928, ο Τύπος βρήκε στο "μεγάλο στυλ της Σεμιόνοβνα, χάρη, στην ίδια εξαιρετική πλαστικότητα και ένα είδος σαγηνευτικής σεμνότητας στις χειρονομίες της". [1] Λένε ότι ο Κωνσταντίνος Στανισλάβσκι, γοητευμένος με το στιλ της ηθοποιίας, την παρακάλεσε να συμμετάσχει στις σκηνικές του παραγωγές. Το 1944, όταν η φήμη της έφτασε στον Ιωσήφ Στάλιν, την μετέφερε στο Θέατρο Μπολσόι, όπου θα ήταν η prima ballerina assoluta για 16 χρόνια. Την επόμενη χρονιά, χόρεψε τον ρόλο του τίτλου στην παγκόσμια πρεμιέρα της Σταχτοπούτας του Σεργκέι Προκόφιεφ .

Η Ουλάνοβα υπήρξε σπουδαία ηθοποιός καθώς και χορεύτρια, και όταν επιτέλους της επιτράπηκε να περιοδεύσει στο εξωτερικό σε ηλικία 46 ετών, συνεπαρμένες οι βρετανικές εφημερίδες έγραψαν ότι «η Γκαλίνα Ουλάνοβα στο Λονδίνο γνώρισε τον μεγαλύτερο θρίαμβο κάθε μεμονωμένου χορευτή από την Άννα Παύλοβα ». Έχοντας αποσυρθεί από τη σκηνή σε ηλικία 50 ετών, προπόνησε πολλές γενιές των Ρώσων χορευτών.

Η Γκαλίνα Ουλάνοβα ήταν ένας από τους λίγους χορευτές που έλαβαν το μετάλλιο του Ήρωα της Σοσιαλιστικής Εργασίας και ο μοναδική που έλαβε αυτή την τιμή δύο φορές.Της απονεμήθηκε το βραβείο Στάλιν το 1941, 1946, 1947, 1950 και το βραβείο Λένιν το 1957. Ακόμα εκλέχθηκε Επίτιμο Μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών το 1960. [2]

Πέθανε το 1998 στη Μόσχα, σε ηλικία 88 ετών, και θάφτηκε στο νεκροταφείο της Κοιμητήριο Νοβοντέβιτσι . [3]

 
Η Ουλάνοβα σε ρωσικό γραμματόσημο 3 ρουβλιών του 2000.

Βιβλιογραφικές αναφορέςΕπεξεργασία

  1. Rabochii i teatr (9): 13. 1926. 
  2. «Chapter U» (PDF). Book of Members, 1780–2010. American Academy of Arts and Sciences. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2014. 
  3. «Мемориальную доску Галине Улановой открыли под музыку Прокофьева». baltinfo.ru. 21 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2013.