Γκενρό (ιαπωνικά: 元老‎) είναι το όνομα εννέα Ιαπώνων πολιτικών, οι οποίοι υπηρετούσαν ως μη επίσημοι σύμβουλοι του Αυτοκράτορα στην Εποχή Μεϊντζι, στην Εποχή Ταϊσιο και στην Εποχή Σιέβα. Οι γκενρό θεωρούνται ως πατέρες-ιδρυτές της σημερινής Ιαπωνίας[1][2].

Ιστορία των γκενρόΕπεξεργασία

Ο όρος «γκενρό» για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκε σε εφημερίδα το 1982, μετά τη παραίτηση του Ματσουκάτα Μασαγιέσι από τη θέση του Πρωθυπουργού[3]. Σύμφωνα με την ερεύνα του Αμερικανού επιστήμονα Μπέρναντ Σίλμπερμαν, περίπου αυτό το χρονικό διάστημα οι γκενρό άρχισαν τη λειτουργία τους[4].

Ο Σίλμπερμαν κατέγραψε τα παρακάτω καθήκοντα των γκενρό:

  • Ήταν ανεπίσημη οργάνωση (σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ιαπωνικής Αυτοκρατορίας).
  • Η αρχή της οργάνωσης ήταν χτισμένη στη γραφειοκρατία.
  • Οι αποφάσεις των γκενρό επηρέαζαν στη κυβέρνηση καθώς και στη γραφειοκρατία της Ιαπωνίας.
  • Γκενρό μπορεί να να ονομάζεται μια ομάδα ομοτίμων.
  • Η διαδικασία λήψης αποφάσεων των γκενρό δεν ήταν θεσμοθετημένη.

Οι γκενρό είχαν το δικαίωμα να προτείνουν στον Αυτοκράτορα ένα πολιτικό για τη θέση του Πρωθυπουργού της χώρας, και ο Αυτοκράτορας λάμβανε υπόψη του τις προτάσεις των γκενρό.

Περίπου από το 1900, οι πρώτοι εφτά γκενρό σταμάτησαν να ασχολούνται μόνο με την ιαπωνική πολιτική, αλλά συγκεντρώθηκαν και στα κρατικά προβλήματα[4].

Μετά τον θάνατο του Ματσουκάτα Μασαγιέσι το 1924, ο μοναδικός γκενρό έγινε ο Σαϊόντζι Κιμμότι, ο οποίος είχε μεγάλη επιρροή στη πολιτική της Ιαπωνίας στις δεκαετίες των 1920 και 1930[4]. Ο Σαϊόντζι ήταν κατά της συμφωνίας με τη Ναζιστική Γερμανία.

Το 1940, μετά τον θάνατο του Σαϊόντζι, οι γκενρό εξαφανίστηκαν.

Η καταγωγή των γκενρόΕπεξεργασία

Εκτός από τον Σαϊόντζι Κιμμότι, ο οποίος καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια, όλοι οι υπόλοιποι γκεντρό κατάγονταν από οικογένειες σαμουράι. Τέσσερις γκενρό κατάγονταν από την πόλη Καγκοσίμα του Πριγκιπάτου Σατσούμα, άλλοι 4 από την πόλη Χάγκι του Πριγκιπάτου Τεσιού, καθώς ένας γκενρό καταγόταν από το Κιότο[5]. Οι πρώτοι 7 γκενρό ήταν πρώην μέλη της Σάνγκι (Αυτοκρατορικό Συμβούλιο), το οποίο έπεσε το 1885[6].

Κατάλογος των γκενρόΕπεξεργασία

Όνομα Τόπος γέννησης Φωτογραφία Γκενρό από τις Πέθανε
Ιτό Χιρομπούμι[7]
(伊藤博文)
Τεσιού 1 Νοεμβρίου 1889 26 Οκτωβρίου 1909
Κουρόντα Κιγιοτάκα[8]
(黒田清隆)
Σατσούμα 1 Νοεμβρίου 1889 25 Αυγούστου 1900
Γιαμαγκάτα Αριτόμο[9]
(山縣有朋)
Τεσιού 6 Μαΐου 1891 1 Φεβρουαρίου 1922
Ματσουκάτα Μασαγιόσι[10]
(松方正義)
Σατσούμα 12 Ιανουαρίου 1898 2 Ιουλίου 1924
Ινοούγιε Καορού[11]
(井上馨)
Τεσιού 18 Φεβρουαρίου 1904 1 Σεπτεμβρίου 1915
Σαϊγκό Τσουγκουμίτι[12]
(西郷従道)
Σατσούμα Δεν πέρασε τη συνηθισμένη διαδικασία διόρισης 18 Ιουλίου 1902
Ογιάμα Ιβάο[13]
(大山巌)
Σατσούμα 13 Αυγούστου 1912 10 Δεκεμβρίου 1916
Κατσούρα Τάρο[14]
(桂太郎)
Τεσιού 13 Αυγούστου 1912 10 Οκτωβρίου 1913
Σαϊόντζνι Κιμμότι[15]
(西園寺公望)
Κιότο 21 Δεκεμβρίου 1912 24 Νοεμβρίου 1940

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Peter Francis Kornicki (1998). «Political modernization and the Meiji genro». Meiji Japan. Great Britain: Routledge. 
  2. Shin`ichi Kitaoka (1993). The Army as a Bureaucracy: Japanese Militarism Revisited. Lexington, VA: The Journal of Military History. 
  3. Kenneth Colegrove (1936). The Japanese Cabinet. Washington, DC: American Political Science Association. 
  4. 4,0 4,1 4,2 Bernard S. Silberman (1967). Bureaucratic Development and the Structure of Decision -Making in the Meiji Period:The Case of The Genro. The Journal Of Asian Studies. Association for Asian Studies. σελίδες 81–94. 
  5. «The Development of Representative Government». Japan (στα Αγγλικά). U.S. Library of Congress. Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2009. 
  6. Peter Francis Kornicki (1998). Meiji Japan: Political, Economic and Social History 1868-1912. USA: Routledge. ISBN 0415156181. 
  7. «Ito, Hirobumi». Portraits of Modern Japanese Historical Figures (στα Αγγλικά). National Diet Library. Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2009. 
  8. «Kuroda, Kiyotaka». Portraits of Modern Japanese Historical Figures (στα Αγγλικά). National Diet Library. Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2009. 
  9. «Yamagata, Aritomo». Portraits of Modern Japanese Historical Figures (στα Αγγλικά). National Diet Library. Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2009. 
  10. «Matsukata, Masayoshi». Portraits of Modern Japanese Historical Figures (στα Αγγλικά). National Diet Library. Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2009. 
  11. «Inoue, Kaoru». Portraits of Modern Japanese Historical Figures (στα Αγγλικά). National Diet Library. Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2009. 
  12. «Saigo, Tsugumichi». Portraits of Modern Japanese Historical Figures (στα Αγγλικά). National Diet Library. Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2009. 
  13. «Oyama, Iwao». Portraits of Modern Japanese Historical Figures (στα Αγγλικά). National Diet Library. Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2009. 
  14. «Katsura, Taro». Portraits of Modern Japanese Historical Figures (στα Αγγλικά). National Diet Library. Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2009. 
  15. «Saionji, Kinmochi». Portraits of Modern Japanese Historical Figures (στα Αγγλικά). National Diet Library. Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2009. 

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

  • Gordon, Andrew (2003). A Modern History of Japan: From Tokugawa Times to the Present. Oxford University Press. ISBN 0195110617. 
  • Jansen, Marius B. (2000). The Making of Modern Japan. Belknap Press. ISBN 0674009916. 
  • Omura, Bunji (2004) [1937]. The Last Genro: Prince Saionji, Japan's "Grand Old Man". Kegan Paul. ISBN 0710309171. 

Δείτε επίσηςΕπεξεργασία