Άνοιγμα κυρίου μενού

Γκουίντο Παλαβιτσίνι

Μαρκήσιος της Βοδονίτσας

Ο Γκουίντο Παλαβιτσίνι (Guido Pallavicini) (ή Γουίδων Παλαβιτσίνι με την ελληνική απόδοση[1]) ήταν Σταυροφόρος της Δ' Σταυροφορίας ο οποίος μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης ανέλαβε Μαρκήσιος της Βοδονίτσας, στην περιοχή της Φθιώτιδας. Οι Έλληνες τον ονόμαζαν «Μαρκιζόπουλο»[2].

Γκουίντο Παλαβιτσίνι
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 12ος αιώνας
Ιταλία
Θάνατος 1237
Ελλάδα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα Σταυροφόρος
Οικογένεια
Τέκνα Ισαβέλλα Παλαβιτσίνι
Ουμπερτίνο Παλαβιτσίνι
Μαμπίλια Παλαβιτσίνι
Γονείς d:Q29846827
Αδέλφια Θωμάς Παλαβιτσίνι
Οικογένεια Οίκος των Παλλαβιτσίνι
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Μαρκήσιος (Μαρκιζάτο της Βοδονίτσας)
Θυρεός
Coa fam ITA pallavicini.jpg

Ο Γκουίντο ήταν ο νεώτερος γιος ενός ευγενή από την Πάρμα της Ιταλίας, με δυναμική προσωπικότητα και συμπατριώτης του Βονιφάτιου του Μομφερρατικού, ηγέτη της Δ΄ Σταυροφορίας[2]

Πιθανότατα ο αδελφός του ονομαζόταν Ρουμπίνο (Rubino) και το 1209 πήραν και οι δυο τους μέρος στο αποτυχημένο Λομβαρδικό κίνημα των ευγενών της Θεσσαλονίκης εναντίον του λατίνου αυτοκράτορα Ερρίκου της Φλάνδρας[2].

Από το κάστρο της Βοδονίτσας κοντά στη σημερινή Μενδενίτσα μπορούσε να εποπτεύει την είσοδο του Μαλιακού Κόλπου και τη Στυλίδα. Με ρητές εντολές του Λατίνου αυτοκράτορα, ήταν υποτελής του Πριγκιπάτου της Αχαΐας[2].

Ο Γκουίντο είχε παντρευτεί μια ευγενή από τη Βουργουνδία, τη Σιβύλλα, εξαδέλφη του Γκυ Α΄ ντε λα Ρος, Δούκα των Αθηνών. Με τη Σιβύλλα, έκαναν τρία παιδιά, δυο κόρες και έναν γιο, τον Ουμπερτίνο Παλαβιτσίνι[2].

Πέθανε πιθανότατα μετά το 1237 (η διαθήκη του είχε ημερομηνία 2 Μαΐου 1237). Το Μαρκιζάτο ανέλαβε μετά το θάνατό του ο γιος του Ουμπερτίνο[2].

ΑναφορέςΕπεξεργασία

  1. Παλαβιτσίνι, ΔΟΜΗ, ygeiaonline.gr
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Miller, W. "The Marquisate of Boudonitza (1204-1414)." Journal of Hellenic Studies, Vol. 28, 1908, σελ. 234–249.