Ο Πολιτιστικός Οργανισμός «Δρόμοι της Ελιάς»[1][2][3][4] (αγγλ.: Cultural Organization "Routes of the Olive Tree", γαλλ. Fondation Culturelle "Routes de l’Olivier") είναι Αστικός Μη Κερδοσκοπικός Οργανισμός και Φορέας Έρευνας, Τεκμηρίωσης, Διάσωσης, Προβολής του Πολιτισμού Ελιάς.

Οι Δρόμοι της Ελιάς ξεκίνησαν το 1998 ως θεματικές πολιτιστικές διαδρομές με αντικείμενο την ελιά, συνοδευόμενες από κατά τόπους συναντήσεις με φορείς και ποικίλες εκδηλώσεις με σκοπό τη διεθνή προβολή της ιστορίας, των αγαθών και του πολιτισμού που σχετίζεται με την ελιά. Προοδευτικά χτίζεται ένα ευρωμεσογειακό δίκτυο, το οποίο οδηγεί στη δημιουργία του ομώνυμου πολιτιστικού οργανισμού, με έδρα την Ελλάδα και παραρτήματα στη Γαλλία και το Μαρόκο.[εκκρεμεί παραπομπή]

Εμπνευστής και πρωτεργάτης των Δρόμων της Ελιάς είναι ο Γιώργος Καραμπάτος.[εκκρεμεί παραπομπή]

ΔραστηριότητεςΕπεξεργασία

Προτάσεις διαδρομών για την ανακάλυψη της Μεσογείου της Ελιάς και την ενίσχυση της βιώσιμης ανάπτυξης, εκδηλώσεις, σεμινάρια, ενημερωτικές εκστρατείες, έρευνα και τεκμηρίωση για τον πολιτισμό της ελιάς, τις παραδόσεις, τα μεσογειακά προϊόντα και τη γαστρονομία, καινοτόμες δημιουργικές δράσεις για τους νέους κ.α. [5]

ΑναγνωρίσειςΕπεξεργασία

Οι Δρόμοι της Ελιάς, χαρακτηρίστηκαν από την Unesco το 2003 «Παγκόσμια Πολιτιστική Διαδρομή διαπολιτισμικού διαλόγου & βιώσιμης ανάπτυξης».[6][7][8] Το 2005 τους απονεμήθηκε ο τίτλος «Μεγάλη Ευρωπαϊκή Πολιτιστική Διαδρομή» του Συμβουλίου της Ευρώπης,[9][10] το οποίο έχει επίσης αναγνωρίσει επίσημα τον ομώνυμο Πολιτιστικό Οργανισμό ως φορέα υλοποίησης πολιτιστικών δράσεων. Τελούν επίσης υπό την αιγίδα του Διεθνούς Συμβουλίου Ελαιολάδου,[11] του ελληνικού Υπουργείου Πολιτισμού και δεκάδων άλλων φορέων στην Ελλάδα και τον κόσμο.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «Οι Δρόμοι της ελιάς, μια καινοτόμος πρόταση βιώσιμης ανάπτυξης στις ελαιοπαραγωγικές περιοχές». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Αυγούστου 2016. 
  2. «ΔΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΕΛΙΑΣ». 
  3. «Δρόμοι της Ελιάς – Μεσσηνία». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Απριλίου 2015. 
  4. «Δρόμοι της Ελιάς | Μεσσηνία». Terrabook. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2015. 
  5. «Who we are-el». ΔΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΕΛΙΑΣ - THE ROUTES OF THE OLIVE TREE - LES ROUTES DE L'OLIVIER. 4 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2022. 
  6. «THE OLIVE ROADS: ITINERARY OF CULTURE AND SUSTAINABLE DEVELOPMENT, DIALOGUE AND PEACE AMONG THE PEOPLES OF THE MEDITERRANEAN» (PDF). UNESCO. 7 Μαρτίου 2003. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2015. 
  7. «DECISIONS ADOPTED BY THE EXECUTIVE BOARD AT ITS 166th SESSION» (PDF). UNESCO. 14 Μαΐου 2003. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2015. 
  8. «Ανακηρύσσεται το πρόγραμμα 'Οι δρόμοι της ελιάς' πέμπτο Πολιτιστικό Οδοιπορικό της Unesco». TravelDailyNews.gr. 23 Οκτωβρίου 2003. 
  9. «The Routes of the Olive Tree». Cultural Routes of the Council of Europe. Ανακτήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2020. 
  10. «Πιστοποιητικό Συμβουλίου της Ευρώπης». 
  11. «Olive Museums & Routes». International Olive Council. Ανακτήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2020. 

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Μαρινέλλα Κατσιλιέρη, "12 μήνες με την ελιά", Πολιτιστικό Ίδρυμα "Δρόμοι της Ελιάς", 2006, 55 σελ., ISBN 960-89278-0-3, ISBN-13 978-960-89278-0-3
  • Μαρινέλλα Κατσιλιέρη, "Στους δρόμους της ελιάς και της Μεσογείου", Πολιτιστικό Ίδρυμα "Δρόμοι της Ελιάς", 2006, 120 σελ., ISBN 960-89278-1-1, ISBN-13 978-960-89278-1-0
  • Συλλογικό έργο, "Ωδή στην Ελιά", Ακαδημία Αθηνών, 2006, 342 σελ., ISBN 960-404-054-5, ISBN-13 978-960-404-054-4

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία