Εθνική Πινακοθήκη του Καναδάς (γαλλικά: Musée des beaux-arts du Canada‎) — που βρίσκεται στην πρωτεύουσα της Οτάβα, Οντάριο, είναι η πρώτη γκαλερί τέχνης του Καναδάς[1].

Εθνική Πινακοθήκη του Καναδά
National Gallery of Canada.jpg
Ιστοσελίδαwww.gallery.ca

Η Γκαλερί στεγάζεται τώρα σε ένα κτίριο από γυαλί και γρανίτη στο Σαςςεξ κίνησης με αξιοσημείωτη θέα στα κτίρια του Κοινοβουλίου του Καναδά στο λόφο. Το κτίριο σχεδιάστηκε από τον Μοσέ Σαφντί και άνοιξε το 1988[2]. Ο πρώην σκηνοθέτης της Γκαλερί, Σαζερλανδ , επιλέχθηκε ειδικά από τον πρωθυπουργό Πιέρ Τρουντό, για να επιβλέψει την κατασκευή της εθνικής γκαλερί και μουσεία[3].

Ο Mαρκ Mαέρ ονομάστηκε διευθυντής του μουσείου, διαδέχοντας τον Пιέρ Τεβρε , στις 19 Ιανουαρίου 2009[4].

ΙστορίαΕπεξεργασία

Η Γκαλερί δημιουργήθηκε για πρώτη φορά το 1880 από τον Γενικό Κυβερνήτη του Καναδάς, Τζον Κάμπελ, τον 9ο Δούκα της Aργίλ και το 1882 μετακόμισε στο πρώτο του σπίτι στο λόφος στο ίδιο κτήριο με το Ανώτατο Δικαστήριο[2].

Το 2000, το Βασιλικό Ινστιτούτο Αρχιτεκτονικής του Καναδάς επέλεξε την Εθνική Πινακοθήκη ως ένα από τα 500 καλύτερα κτίρια που παράγονται στον Καναδάς κατά την τελευταία χιλιετία[5].

ΣυλλογήΕπεξεργασία

 
Γλυπτά που εκτίθενται στην Εθνική Πινακοθήκη του Καναδάς

Η Gallery έχει μια μεγάλη και ποικίλη συλλογή έργων ζωγραφικής, σχεδίων, γλυπτών και φωτογραφιών. Παρόλο που επικεντρώνεται στην καναδική τέχνη, κατέχει έργα πολλών γνωστών Αμερικανών και Ευρωπαίων καλλιτεχνών. Έχει μια ισχυρή συλλογή σύγχρονης τέχνης με μερικά από τα πιο διάσημα έργα του Άντυ Γουόρχολ[6].

ΣτοάΕπεξεργασία

Το μουσείο χαρακτηρίζει καναδική, εγγενή και ξυλογλυπτική τέχνη, αμερικανική και ευρωπαϊκή ζωγραφική, γλυπτική, εκτυπώσεις και σχέδια, σύγχρονη και σύγχρονη τέχνη και φωτογραφίες. Το μεγαλύτερο έργο στην Πινακοθήκη είναι το σύνολο του εσωτερικού του παρεκκλησίου της οδού κουρτίνα, το οποίο αποτέλεσε μέρος της Μονής της Παναγίας της Ιερής Καρδιάς. [7] Οι εσωτερικές διακοσμήσεις του παρεκκλησίου της οδού κουρτίνα σχεδιάστηκαν από τον Γιώργος το 1887. Μετά το μοναστήρι κατεδαφίστηκε το 1972, το παρεκκλήσι αποσυναρμολογήθηκε, αποθηκεύτηκε και ανακατασκευάστηκε μέσα στο γκαλερί ως έργο τέχνης το 1988.

Αναγέννηση και ΜανιερισμόςΕπεξεργασία

ΜπαρόκΕπεξεργασία

Ρομαντισμός, αρχές 19ου αιώναΕπεξεργασία

19ος αιώνας, μετα-ιμπρεσιονισμόςΕπεξεργασία

20ος αιώναςΕπεξεργασία

ΣυνεταιρισμοίΕπεξεργασία

Το Μουσείο είναι συνδεδεμένο με: Σύλλογος Μουσεία του Καναδά, Οντάριο Ένωση γκαλερί τέχνης, Δίκτυο Πληροφοριών για την Κληρονομιά του Καναδά, και Εικονικό Μουσείο του Καναδά.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. The Canadian Encyclopedia Αρχειοθετήθηκε 2009-02-13 στο Wayback Machine.
  2. 2,0 2,1 National Gallery of Canada – 1980 Αρχειοθετήθηκε 2010-09-19 στο Wayback Machine.
  3. «Concordia university to award five honorary degrees at five ceremonies for 3300 graduating students». Concordia University. [νεκρός σύνδεσμος]
  4. "Mayer confirmed as gallery director" Αρχειοθετήθηκε 2008-12-15 στο Wayback Machine., The Globe and Mail, 8 December 2008.
  5. Cook, Marcia (11 May 2000). «Cultural consequence». Ottawa Citizen (Canwest). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 May 2010. https://web.archive.org/web/20100530090211/http://www.ty-a.ca/Citizen/top500.htm. Ανακτήθηκε στις 2009-10-11. 
  6. «Archived copy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Αυγούστου 2007. Ανακτήθηκε στις 13 Αυγούστου 2007. 
  7. Pound, Richard W. (2005). 'Fitzhenry and Whiteside Book of Canadian Facts and Dates'. Fitzhenry and Whiteside. 

Περαιτέρω ανάγνωσηΕπεξεργασία

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία