Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Λεονάρδος Γ΄ Τόκκος»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
Ο '''Λεονάρδος Γ’ Τόκκος''' ([[1448]] – [[1479]]) ήταν [[Παλατινοί Κόμητες|Κόμης Παλατινός]] [[Κεφαλονιά|Κεφαλληνίας]], [[Ζάκυνθος| Ζακύνθου]] και [[Ιθάκη|Ιθάκης]], Δούκας [[Λευκάδα|Λευκάδας]] και Κύριος [[Άρτα|Άρτας]].
 
Διαδέχτηκε τον αποθανόντα πατέρα του [[Κάρολος Β’ Τόκκος|Κάρολο Β’ Τόκκο]] το 1448 και επειδή ήταν ανήλικος την διακυβέρνηση του κράτους ανέλαβε σαν επίτροπος η μητέρα του Ramondina Ventimiglia η οποία δεν μπόρεσε να εμποδίσει την κατάληψη της Άρτας στις 24 Μαρτίου 1449 από τους Τούρκους. Ο Λεονάρδος που βρέθηκε όμηρος στην Θεσσαλονίκη κατόρθωσε να δραπετεύσει και αφού έφθασε στην Λευκάδα ανέλαβε την διοίκηση του Κράτους του το 1451 σαν υποτελής στον Βασιλιά της ΝάποληςΝεάπολης Αλφόνσου. Λόγω της συνεχιζόμενης προέλασης των Τούρκων ο Λεονάρδος θέλοντας να έχει με το μέρος του τους Ορθόδοξους υπηκόους του, επανίδρυσε τον καταργηθέντα από τον [[Ματθαίος Α΄ Ορσίνι|Ματθαίο ή Μάιο Ορσίνι]] επισκοπικό θρόνο Κεφαλληνίας Ζακύνθου και ανέδειξε επίσκοπο τον Γεράσιμο Λοβέρδο το 1454. Στην συνέχεια έθεσε τον εαυτό του και τους αδελφούς του στην προστασία της Βενετίας όπου ο [[Δόγης]] Πασχάλης Μαριπέτρος εξέδωσε διάταγμα το 1458 αποδεχόμενος την προστασία του Λεονάρδου και του κράτους του.
 
Ο Σουλτάνος στο μεταξύ κυρίευσε την [[Αθήνα]] και την [[Πελοπόννησο|Πελοπόννησο]] εκτός από μερικά κάστρα της που έμειναν στους Παλαιολόγους. Τότε περίπου δέκα χιλιάδες Πελοποννήσιοι και πολλοί Βενετοί στρατιώτες με τις οικογένειές τους κατέφυγαν στην Ζάκυνθο με την συγκατάθεση του Λεονάρδου όπου τους παραχωρήθηκαν κτήματα για καλλιέργεια. Ο Λεονάρδος παντρεύτηκε την την Μελίτσα της Σερβίας η οποία πέθανε το 1464. Στην συνέχεια το 1477 παντρεύεται την Francesca Marzano, ανεψιά του Βασιλιά της ΝάποληςΝεάπολης, γεγονός που δυσαρέστησε τους Βενετούς οι οποίοι φοβήθηκαν μην περάσει και πάλι η [[Παλατινή Κομητεία]] Κεφαλληνίας Ζακύνθου στην επιρροή του Βασιλείου της ΝάποληςΝεάπολης.
 
Έτσι με το τέλος του Βενετο-Τουρκικού πολέμου το 1478 η Ζάκυνθος έμεινε εκτός της ειρηνευτικής συνθήκης των εμπολέμων. Συμφωνήθηκε μόνον να αναχωρήσουν από το νησί οι Βενετοί υπήκοοι και όσοι από τους κατοίκους ήθελαν. Ο Λεονάρδος πούλησε σε Βενετούς για 70,000 δουκάτα διάφορα κτήματά του και έφυγε με την οικογένειά του για την ΝάποληΝεάπολη. Στις 8 Σεπτεμβρίου 1479 οι Τούρκοι αποβιβάστηκαν στο νησί και το λεηλάτησαν για τρεις μέρες σφάζοντας πολλούς από τους εναπομείναντες κατοίκους του έπεφταν στα χέρια τους. Τους υπόλοιπους τους πουλούσαν στους Βενετούς προς 40 άσπρα τον καθένα. Στην συνέχεια οι Τούρκοι αναχώρησαν με τον στόλο τους αφήνοντας στο νησί μικρή φρουρά την οποία έδιωξαν οι Βενετοί το 1483 καταλαμβάνοντας το νησί στο όνομα της Γαληνότατης Δημοκρατίας του Αγίου Μάρκου. Με την συνθήκη της Κωνσταντινούπολης στις 22 Απριλίου 1484 η μεν Κεφαλλονιά παραχωρήθηκε στους Τούρκους η δε Ζάκυνθος τέθηκε υπό την κυριαρχία της Βενετίας. Ο Λεονάρδος προσπάθησε στο μεταξύ να ανακαταλάβει τις κτήσεις του με την βοήθεια του Πάπα και του Βασιλιά της ΝάποληςΝεάπολης αλλά δεν τα κατάφερε. Πέθανε γύρω στα 1499.
==Οικογένεια==
6.018

επεξεργασίες