Ευγένιος Σπαθάρης: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

Περιεχόμενο που διαγράφηκε Περιεχόμενο που προστέθηκε
Χωρίς σύνοψη επεξεργασίας
μΧωρίς σύνοψη επεξεργασίας
Γραμμή 4:
Γεννήθηκε στην [[Κηφισιά]] στις [[2 Ιανουαρίου]] [[1924]]. Μετά τις εγκύκλιες σπουδές του άρχισε να ασχολείται με τη ζωγραφική και ιδιαίτερα με τους ήρωες του θεάτρου σκιών, από τους πρωτοπόρους του οποίου ήταν ο πατέρας του, ο οποίος απεβίωσε το 1974<ref>''Χρονικό του 20ού αιώνα'', 4Ε εκδόσεις, 1990.</ref>. Το γεγονός αυτό τον εξοικείωσε με το καλλιτεχνικό αυτό είδος και ξεκίνησε να δίνει ο ίδιος παραστάσεις, αρχικά στη διάρκεια της κατοχής, σε θέατρα της Αθήνας, σε πρεσβείες, στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη κ.α.. Από τότε, έδωσε πληθώρα παραστάσεων, τόσο στην Ελλάδα όσο και σε χώρες του εξωτερικού, συμμετέχοντας σε διεθνή φεστιβάλ και συνέδρια ειδικά για το θέατρο σκιών. Παρουσίασε πολλά έργα με ήρωα τον Καραγκιόζη, τόσο ως άψυχο υλικό (φιγούρες ηρώων), όσο και σε έμψυχη (ζωντανή) παράσταση με ηθοποιούς, στο Κρατικό Θέατρο Β. Ελλάδος, στο «Ελληνικό Χορόδραμα», στο Θέατρο Χατζώκου (Θεσσαλονίκη), στο Θέατρο Συντεχνίας κ.α. με τις παραστάσεις «Το ταξίδι», «Το καταραμένο φίδι», «Ο δικτάτορας», «Ο Αλέκος με τα κυδώνια» κ.ά.
 
Το [[1970]] κυκλοφόρησε 13 εικονογραφημένα τεύχη (των 2 δρχ. έκαστο) με μαυρόασπρες φιγούρες και έγχρωμο εξώφυλλο. Ενώ το [[1979]] παρουσιάστηκε από τις εκδόσεις ''Νεφέλη'' το επιτυχημένο βιβλίο του ''«Ο Καραγκιόζης των Σπαθάρηδων»'' με εφτά έργα και εφτά περιλήψεις (τα τέσσερα δικά του και τα τρία του πατέρα του Σωτήρη). Από το 1962 κυκλοφόρησαν 10 έργα του σε δίσκους 45 στροφών από την ''His Master's Voice'', ενώ ακολούθησαν άλλοι 2 δίσκοι 33 στροφών από τη ''Μinos-EMI'' αρχές της δεκαετίας του '80, και άλλες έξι παραστάσεις σε 6 αντίστοιχα cdCD από τη ''Legend'' το 2002.
 
Το [[1950]] ο Ευγένιος πραγματοποιεί την πρώτη του συμμετοχή σε κινηματογραφική ταινία, στο ''Πικρό Ψωμί'' του Γρηγόρη Γρηγορίου. Από το 1980-81 άρχιζε να παίζει έργα του στην κρατική τηλεόραση, σε παραγωγές του Νίκου Πιλάβιου. Τα έργα του αυτά μπορούσαν να τα δουν παιδιά μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του '90 σε βιντεοκασσέτεςβιντεοκασέτες, ενώ τις ημέρες του θανάτου του ξεκίνησε συμπτωματικά η κυκλοφορία τους σε DVD.
 
== Διακρίσεις ==
Ο Ευγένιος Σπαθάρης ήταν μέλος του Καλλιτεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος, του Ινστιτούτου Παγκοσμίου Θεάτρου (της ΟΥΝΕΣΚΟ). Έκανε περιοδείες σε πολλές χώρες λαμβάνοντας μέρος σε διάφορα φεστιβάλ και συνέδρια όπως: [[Παρίσι]], [[Λιέγη]], [[Ρώμη]], [[Κάιρο]], [[Λονδίνο]], [[Κοπεγχάγη]]. Αλλά και ως ζωγράφος έλαβε μέρος σε πολλές εκθέσεις ατομικές και ομαδικές στην Αθήνα, [[Ζυρίχη]], [[Παρίσι]] και [[Νέα Υόρκη]].<br>
 
Τιμήθηκε με το Βραβείο Ρώμης (1962), με το Α' Μετάλλιο του Πρίγκιπα του Μοντ, το Α' Βραβείο Πολωνίας (1978), το Α' Μετάλλιο Τοσκανίνι (Ιταλία) το 1978 κ.ά.α. Τέλος, το [[2007]] τιμήθηκε ιδιαίτερα από το ελληνικό υπουργείο Πολιτισμού για τη μεγάλη του προσφορά στο καλλιτεχνικό αυτό είδος, για το οποίο του αναγνωρίστηκε ο τίτλος του μεγάλου δασκάλου.
 
Το [[1991]] ιδρύθηκε το Σπαθάρειο Μουσείο Θεάτρου Σκιών Δήμου Αμαρουσίου, το οποίο λειτουργεί συστηματικά από το [[1996]], με στόχο την προβολή του θεάτρου σκιών και του καραγκιόζη.