Ούγος της Προβηγκίας: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

μικρές διορθώσεις
Χωρίς σύνοψη επεξεργασίας
(μικρές διορθώσεις)
Ο '''Ούγος της Αρλ''' ή '''Ούγος της Προβηγκίας''' (προ του [[887]] – [[948]]) ήταν βασιλιάς της [[Ιταλία|Ιταλίας]] ([[924]] – [[948]]) από την [[δυναστεία των Μποσονιδών]].
'''Ούγος του Άρλ''' ή '''Ούγος της Προβηγκίας''' (πρό του [[887]] – [[948]]) βασιλιάς της Ιταλίας ([[924]] – [[948]]) απο την δυναστεία των Βοσονιδών, κατα την διάρκεια της βασιλείας του προσπάθησε να δημιουργήσει σχέσεις με το [[Βυζάντιο]]. Είχε πολλές επιτυχίες με τους εξωτερικούς εχθρούς του αλλά οι πολιτικές του δημιούργησαν πολλούς εσωτερικούς εχθρούς που αποδυνάμωσαν τις εξουσίες του ώς τον θάνατο του. Ήταν γιός του [[Θεοβάλδος της Αρλ|Θεοβάλδου της Άρλ]] και της [[Μπέρθα, κόρη του Λοθαρίου Β’|Μπέρθας]] θυγατέρας του [[Λοθάριος Β' της Λοθαριγγίας|Λοθαρίου Β’, βασιλιά της Λοθαριγγίας]] κληρονομώντας τις κομητείες του Άρλ και της Βιέννης έγινε ένας απο τους ισχυρότερους ευγενείς του βασιλείου της Προβηγκίας. Μετά την αιχμαλωσία και εξορία του αυτοκράτορα Λουδοβίκου Γ’ που ήταν επίσης βασιλιάς της Προβηγκίας ([[905]]) έγινε αντιβασιλιάς και πήρε ([[911]]) τον τίτλο του δούκα της Προβηγκίας. Μετακίνησε την πρωτεύουσα του στο [[Άρλ]] και παντρεύτηκε την ετεροθαλή αδελφή του Λουδοβίκου Βίλλα κόρη του Μπόσο της Προβηγκίας. Κατα τον Κωνσταντίνο Πορφυρογέννητο επιτέθηκε με έναν Προβηγκιακό στρατό στην [[Λομβαρδία]] ([[923]]), το [[922]] ευγενείς εξεγέρθησαν κατά του αυτοκράτορα Βερεγκάριου ορίζοντας τον Ροδόλφο Β’ της Βουργουνδίας βασιλιά της Ιταλίας. Ο εμφύλιος πόλεμος που ξέσπασε τερματίστηκε με την δολοφονία του Βερεγκάριου ([[924]]).
 
'''Ούγος του Άρλ''' ή '''Ούγος της Προβηγκίας''' (πρό του [[887]] – [[948]]) βασιλιάς της Ιταλίας ([[924]] – [[948]]) απο την δυναστεία των Βοσονιδών, καταΚατά την διάρκεια της βασιλείας του, προσπάθησε να δημιουργήσει σχέσεις με το [[Βυζαντινή Αυτοκρατορία|Βυζάντιο]]. Είχε πολλές επιτυχίες με τους εξωτερικούς εχθρούς του, αλλά οι πολιτικές του δημιούργησαν πολλούς εσωτερικούς εχθρούς, που αποδυνάμωσαν τις εξουσίες του ώςως τον θάνατο του. Ήταν γιόςγιος του [[Θεοβάλδος της Αρλ|Θεοβάλδου της ΆρλΑρλ]] και της [[Μπέρθα, κόρη του Λοθαρίου Β’|Μπέρθας]], θυγατέρας του [[Λοθάριος Β' της Λοθαριγγίας|Λοθαρίου Β’, βασιλιά της Λοθαριγγίας]]. κληρονομώνταςΚληρονομώντας τις κομητείες τουτης Άρλ[[Αρλ]] και της [[Βιέννη (Γαλλία)|Βιέννης]], έγινε ένας αποαπό τους ισχυρότερους ευγενείς του βασιλείου της [[Προβηγκία|Προβηγκίας]]. Μετά την αιχμαλωσία και εξορία του αυτοκράτορα [[Λουδοβίκος ο Τυφλός|Λουδοβίκου Γ’]], που ήταν επίσης βασιλιάς της Προβηγκίας ([[905]]), έγινε αντιβασιλιάς και πήρε ([[911]]) τον τίτλο του δούκα της Προβηγκίας. Μετακίνησε την πρωτεύουσα του στοστην [[ΆρλΑρλ]] και παντρεύτηκε την ετεροθαλή αδελφή του Λουδοβίκου Βίλλα[[Γκίλλα της Προβηγκίας|Γουίλλα]], κόρη του [[Μπόσο της Προβηγκίας]]. ΚαταΚατά τον [[Κωνσταντίνος Ζ'|Κωνσταντίνο Πορφυρογέννητο]], επιτέθηκε με έναν ΠροβηγκιακόΠροβηγκιανό στρατό στην [[Λομβαρδία]] ([[923]]),. τοΤο [[922]] ευγενείς εξεγέρθησανεξεγέρθηκαν κατά του αυτοκράτορα [[Βερεγγάριος Α' της Ιταλίας|Βερεγκάριου]], ορίζοντας τον [[Ροδόλφος Β' της Βουργουνδίας|Ροδόλφο Β’ της Βουργουνδίας]] βασιλιά της Ιταλίας. Ο [[εμφύλιος πόλεμος]] που ξέσπασε τερματίστηκε με την δολοφονία του Βερεγκάριου ([[924]]).
 
==Βασιλιάς της Ιταλίας==
 
Οι υποστηριχτές του Βερεγκάριου όρισαν βασιλιά της Ιταλίας τον Ούγο ([[925]]), ενώ ο Ροδόλφος διώχθηκε αποαπό την [[Ιταλία]] ([[926]]). Ο Ούγος διέσχισε τις [[Άλπεις]] προκειμένου να στεφθεί βασιλιάς, την ίδια ώρα που ο [[Λουδοβίκος της Προβηγκίας]] έδινε την κομητεία της [[Βιέννη (Γαλλία)||Βιέννης]] στον [[Κάρολος Κωνσταντίνος της Βιέννης|Κάρολο – Κωνσταντίνο]]. Μετά τον θάνατο του Λουδοβίκου στις [[5 Ιουνίου]]/ [[928]] κατάφερε να ενσωματώσει στο βασίλειο της Ιταλίας τμήματα της Προβηγκίας. Εφάρμοσε σωστή κεντρική διοίκηση, αντιμετώπισε επιτυχώς τις επιδρομές των Μαγυάρων επιδρομέων. Ο Ούγος παραχώρησε στον γιό του Ερβέρτου Β’ των Βερμαντουά Όντο την [[ΒιέννηΜαγυάροι|Μαγυάρων]] στην θέση του Καρόλου – Κωνσταντίνου, βρισκόταν ακόμα σε σύγκρουση με τον Ροδόλφο της Βουργουνδίας ελπίζοντας να έχει την υποστήριξη του Γάλλου μονάρχη Ροδόλφουεπιδρομέων. Ο Ροδόλφος της Γαλλίας κατάφερε να αποκτήσει τον έλεγχο της Βιέννης και της Λυών ενώ ο Ούγος επέστρεψε πίσω στην Ιταλία και δέχθηκε το αυτοκρατορικό στέμμα. Κατάφερε μετά απο πίεση να πείσει τους ευγενείς να αναγνωρίσουν σάν διάδοχο του τον γιό του Λοθάριο ο οποίος στέφθηκε μαζί του τον Απρίλιο του [[931]]. Την ίδια χρονιά κατηγόρησε τον ετεροθαλή αδελφό του Λαμβέρτο της Τοσκάνης για προδοσία και τον εξόρισε αλλά ο πραγματικός λόγος εξορίας ήταν οτι ο Λαμβέρτος του στάθηκε εμπόδιο στην πραγματοποίηση του δεύτερου γάμου του. Το [[936]] ο Ούγος αντικατέστησε τον Μπόσο της Τοσκάνης με τον γιό του Ουμβέρτο. Οι προσπάθειες του Ούγου να επεκτείνει τις δυνάμεις του με έναν δεύτερο γάμο απέτυχαν, η νύφη Μαζορία ήταν χήρα δύο φορές του Αλβερίκου Α’ του Σπολέτο και του Ούγου ετεροθαλούς αδελφού του Γκύ της Τοσκάνης κάτι αντίθετο με τους εκκλησιαστικούς κανόνες. Γι’αυτό αφαίρεσε την [[Τοσκάνη]] απο τους απογόνους του δεύτερου γάμου της μητέρας του παραδίδοντας την στον πατρικό του συγγενή Μπόσο, αυτό έκανε τον Αλβερίκο Β’ γιό της Μαζορίας απο τον πρώτο της γάμο να κάνει πραξικόπημα κατά του Ούγου. Η Μαζορία φυλακίστηκε και πέθανε φυλακισμένη λίγο αργότερα.
 
Για να επεκτείνει την εξουσία του στο [[Μιλάνο]] κούρεψε τον νόθο γιό του Θεβάλδ τοποθετώντας τον αρχιεπίσκοπο του Μιλάνου στην θέση του Αλδερί. Συνέχισε την άμυνα του κράτους του εναντίον των Μαγυάρων και των Ανδαλουσιανών πειρατών, έκανε συνθήκη με τον Ροδόλφο ([[933]]) σύμφωνα με την οποία εγκατέλειψε τα δικαιώματα του στην [[Ιταλία]] παραμένοντας στην [[Προβηγκία]]. Διατήρησε φιλικές σχέσεις με το Βυζάντιο ενώ το [[942]] έδωσε στον Αλβερίκ μιά απο τις κόρες του σάν σύζυγο. Ο Ούγος συνέχιζε την τακτική να παραχωρεί περιοχές και αξιώματα σε ανθρώπους του στενού περιβάλλοντος του κάτι που έφερε την αντίδραση της αριστοκρατίας, ο Βερεγκάριος της Ιρβέα επαναστάτησε και εξορίστηκε ([[941]]). Το ([[945]]) επέστρεψε ο Βερεγκάριος απο την εξορία του στην [[Γερμανία]] νίκησε σε μάχη τον Ούγο και τον εκθρόνισε, κατέφυγε στην [[Προβηγκία]] αλλά εξακολουθούσε να διατηρεί τον βασιλικό τίτλο.
Ο Ούγος παραχώρησε στον γιο του [[Ερβέρτος Β' των Βερμαντουά|Ερβέρτου Β’ των Βερμαντουά]], [[Όντο των Βερμαντουά|Όντο]], την [[Βιέννη (Γαλλία)|Βιέννη]] στην θέση του Καρόλου – Κωνσταντίνου. Βρισκόταν ακόμα σε σύγκρουση με τον Ροδόλφο της Βουργουνδίας, ελπίζοντας να έχει την υποστήριξη του Γάλλου μονάρχη [[Ροδόλφος της Γαλλίας|Ροδόλφου]]. Ο Ροδόλφος της Γαλλίας κατάφερε να αποκτήσει τον έλεγχο της Βιέννης και της [[Λυών]], ενώ ο Ούγος επέστρεψε πίσω στην [[Ιταλία]] και δέχθηκε το αυτοκρατορικό στέμμα. Κατάφερε μετά από πίεση να πείσει τους ευγενείς να αναγνωρίσουν σαν διάδοχο του τον γιο του, [[Λοθάριος Β' της Ιταλίας|Λοθάριο]], ο οποίος στέφθηκε μαζί του τον Απρίλιο του [[931]]. Την ίδια χρονιά κατηγόρησε τον ετεροθαλή αδελφό του, [[Λαμβέρτος της Τοσκάνης|Λαμβέρτο της Τοσκάνης]], για προδοσία και τον εξόρισε, αλλά ο πραγματικός λόγος εξορίας ήταν ότι ο Λαμβέρτος του στάθηκε εμπόδιο στην πραγματοποίηση του δεύτερου γάμου του.
 
Το [[936]], ο Ούγος αντικατέστησε τον [[Μπόσο της Τοσκάνης]] με τον γιο του, [[Ουμβέρτος του Σπολέτο|Ουμβέρτο]]. Οι προσπάθειες του Ούγου να επεκτείνει τις δυνάμεις του με έναν δεύτερο γάμο απέτυχαν. Η νύφη [[Μαροζία]] ήταν χήρα δύο φορές του [[Αλβέριχος Α' του Σπολέτο|Αλβέριχου Α’ του Σπολέτο]] και του [[Ούγος της Ιταλίας|Ούγου]], ετεροθαλούς αδελφού του [[Γκυ της Τοσκάνης]], κάτι αντίθετο με τους εκκλησιαστικούς κανόνες. Γι' αυτό, αφαίρεσε την [[Τοσκάνη]] από τους απογόνους του δεύτερου γάμου της μητέρας του παραδίδοντας την στον πατρικό του συγγενή Μπόσο. Αυτό έκανε τον [[Αλβέριχος Β' του Σπολέτο|Αλβέριχο Β’]], γιο της Μαροζίας από τον πρώτο της γάμο, να κάνει πραξικόπημα κατά του Ούγου. Η Μαροζία φυλακίστηκε και πέθανε φυλακισμένη λίγο αργότερα.
 
Για να επεκτείνει την εξουσία του στο [[Μιλάνο]], κούρεψεέστειλε μοναχό τον νόθο γιόγιο του, ΘεβάλδΘεβάλδο, τοποθετώντας τον αρχιεπίσκοπο του Μιλάνου στην θέση του ΑλδερίΑρδέριχου. Συνέχισε την άμυνα του κράτους του εναντίον των Μαγυάρων και των [[Ανδαλουσία|Ανδαλουσιανών]] [[πειρατεία|πειρατών,]] και έκανε συνθήκη με τον Ροδόλφο ([[933]]), σύμφωνα με την οποία εγκατέλειψε τα δικαιώματα του στην [[Ιταλία]] παραμένοντας στην [[Προβηγκία]]. Διατήρησε φιλικές σχέσεις με το [[Βυζάντιο]], ενώ το [[942]] έδωσε στον ΑλβερίκΑλβέριχο μιάμια αποαπό τις κόρες του σάνσαν σύζυγο. Ο Ούγος συνέχιζε την τακτική να παραχωρεί περιοχές και αξιώματα σε ανθρώπους του στενού περιβάλλοντος του, κάτι που έφερε την αντίδραση της αριστοκρατίας,. οΟ Βερεγκάριος[[Βερεγγάριος Β' της ΙρβέαΙταλίας]] επαναστάτησε και εξορίστηκε ([[941]]). Το ([[945]]) επέστρεψε ο Βερεγκάριος αποαπό την εξορία του στην [[Γερμανία]], νίκησε σε μάχη τον Ούγο και τον εκθρόνισε,. κατέφυγεΚατέφυγε στην [[Προβηγκία]], αλλά εξακολουθούσε να διατηρεί τον βασιλικό τίτλο.
 
==Κληρονόμοι==
 
Με 4 συζύγους και 4 αυλικές άφησε 8 παιδιά. Μερικά αποαπό αυτά ήταν ο [[Ουμβέρτος του Σπολέτο|Ουμβέρτος]], που πήρε την [[Τοσκάνη]], η Μπέρθα που παντρεύτηκε τον Βυζαντινό αυτοκράτορα [[Ρωμανός Β'|Ρωμανό Β’]], πήρε το όνομα Ευδοκία και κληρονόμησε τα εδάφη του πατέρα της στην [[Προβηγκία]] κ.ά. Με την Γερμανίδα Άλδα γιόςγιος και διάδοχος του ήταν ο [[Λοθάριος Β' της Ιταλίας]].
 
{{μεταφρασμένο|en|Hugh of Italy}}