Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Φερδινάνδος Α΄ της Πορτογαλίας»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
[[image:Fernando-P.jpg|thumb|right|Φερδινάνδος Α’ της Πορτογαλίας]]
 
Ο '''Φερδινάνδος Α' της Πορτογαλίας''' ([[1345]] – [[1383]]) ήταν ένατος βασιλιάς της Πορτογαλίας και της [[Αλγκάρβε]] ([[1367]] – [[1383]]), δεύτερος αλλά πρώτος επιζών γιος και διάδοχος του βασιλιά της Πορτογαλίας [[Πέτρος Α' της Πορτογαλίας|Πέτρο Α’ τον δίκαιο]] από την νόμιμη σύζυγο του, [[Κωνσταντία του Πεναφιέλ]].
'''Φερδινάνδος Α' της Πορτογαλίας''' ([[1345]] – [[1383]]) ένατος βασιλιάς της Πορτογαλίας και της Αλγκάβρ ([[1367]] – [[1383]]), δεύτερος αλλά πρώτος επιζών γιός και διάδοχος του βασιλιά της Πορτογαλίας [[Πέτρος Α' της Πορτογαλίας|Πέτρο Α’ τον δίκαιο]] απο την νόμιμη σύζυγο του [[Κωνσταντία του Πεναφιέλ]]. Με τον θάνατο του Πέτρο της Καστίλλης ([[1369]]) διεκδίκησε τον ρρόνο της χώρας σάν δισέγγονος του βασιλιά Σάντσο Δ’ απο την πλευρά της μητέρας του, διεκδικητές ήταν επίσης οι βασιλείς της Αραγωνίας και της Βαβάρρας και ο [[Ιωάννης της Γάνδης]] δούκας του Λάνκαστερ. Ωστόσο ο Ερρίκος Β’ της Καστίλλης νόθος αδελφός του Πέτρου που τον είχε νικήσει κατέλαβε τον θρόνο οι δύο πλευρές ετοιμάστηκαν για μάχη αλλά τους πρόλαβε η μεσολάβηση του πάπα Γρηγορίου Θ’. Οι συνθήκες για την ένωση της Καστίλλης με την Πορτογαλία ήταν ο γάμος του Φερδινάνδου με την Ελεονώρα της Καστίλλης, αλλά τους πρόλαβε ο γάμος του Φερδινάνδου με μιά αυλική του απο έρωτα την Ελεονώρα Τελλές του Μενέζες. Αυτή η παράξενη συμπεριφορά του έφερε αναταραχή στην [[Πορτογαλία]] και τον οδηγούσε σε πόλεμο με τον Ερρίκο, έκανε μυστική συμφωνία με τον δούκα του Λάνκαστερ αλλά στον πόλεμο που ακολούθησε ηττήθηκε ([[1373]]) και έκλεισε ειρήνη. Μετά τον θάνατο του Ερρίκου ([[1379]]) ο δούκας του Λάνκαστερ αποδείχθηκε για άλλη μιά φορά πραγματικός του σύμμαχος το θέμα έκλεισε με την μυστική συμφωνία στο Μπανταλόζ([[1382]]). Σύμφωνα με αυτή η κόρη και διάδοχος του Φερδινάνδου Βεατρίκη θα παντρευτεί τον Ιωάννη Α’ της Καστίλλης και με τον θάνατο του Φερδινάνδου θα ενωθούν τα δύο στέμματα. Ήταν ο τελευταίος αρρένας απόγονος της δυναστείας τον Καπετιδών αλλά συνεχίστηκε αργότερα με τον νόθο αδελφό του [[Ιωάννης Α' της Πορτογαλίας|Ιωάννη]] διοικητή του τάγματος της Αβίν.
 
Με τον θάνατο του [[Πέτρος Α' της Καστίλης|Πέτρου της Καστίλης]] ([[1369]]) διεκδίκησε τον θρόνο της χώρας σαν δισέγγονος του βασιλιά [[Σάντσο Δ' της Πορτογαλίας]] από την πλευρά της μητέρας του. Διεκδικητές ήταν επίσης οι βασιλείς της [[Αραγωνία|Αραγωνίας]] και της [[Ναβάρρα|Ναβάρρας]] και ο [[Ιωάννης της Γάνδης]], δούκας του [[Λάνκαστερ]]. Ωστόσο ο [[Ερρίκος Β' της Καστίλης]], νόθος αδελφός του Πέτρου, που τον είχε νικήσει, κατέλαβε τον θρόνο. Οι δύο πλευρές ετοιμάστηκαν για μάχη, αλλά τους πρόλαβε η μεσολάβηση του [[Πάπας Γρηγόριος Θ'|πάπα Γρηγορίου Θ’]].
 
Οι συνθήκες για την ένωση της Καστίλης με την Πορτογαλία ήταν ο γάμος του Φερδινάνδου με την [[Ελεονώρα της Καστίλλης]], αλλά τους πρόλαβε ο γάμος του Φερδινάνδου με μια αυλική του από έρωτα, την [[Ελεονώρα Τέλες ντε Μενέζες]]. Αυτή η παράξενη συμπεριφορά του έφερε αναταραχή στην [[Πορτογαλία]] και τον οδηγούσε σε πόλεμο με τον Ερρίκο: έκανε μυστική συμφωνία με τον δούκα του Λάνκαστερ, αλλά στον πόλεμο που ακολούθησε ηττήθηκε ([[1373]]) και έκλεισε ειρήνη.
 
Μετά τον θάνατο του Ερρίκου ([[1379]]), ο δούκας του Λάνκαστερ αποδείχθηκε για άλλη μια φορά πραγματικός του σύμμαχος, καθώς το θέμα έκλεισε με την μυστική συμφωνία στο [[Μπαδαχόθ]] ([[1382]]). Σύμφωνα με αυτή, η κόρη και διάδοχος του Φερδινάνδου, [[Βεατρίκη της Πορτογαλίας|Βεατρίκη]], θα παντρευόταν τον [[Ιωάννης Α' της Καστίλης|Ιωάννη Α’ της Καστίλης]] και με τον θάνατο του Φερδινάνδου θα ενώνονταν τα δύο στέμματα. Ήταν ο τελευταίος άρρεν απόγονος της δυναστείας των [[Καπετίδες|Καπετιδών]], αλλά συνεχίστηκε αργότερα με τον νόθο αδελφό του, [[Ιωάννης Α' της Πορτογαλίας|Ιωάννη]], αρχηγός του [[τάγμα της Αβίς|τάγματος της Αβίς]].
 
{{μεταφρασμένο|en|Ferdinand I of Portugal}}
23.745

επεξεργασίες