Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

→‎Η ζωή του: μικρή αλλαγή πτώση από ονομαστική σε γενική
Ο Σπένσερ παρά το γεγονός ότι δεν έλαβε επίσημη μόρφωση διδάχθηκε στο σπίτι του φυσικές επιστήμες, μαθηματικά και λατινικά από τον πατέρα του και τον θείο του.Διδάχθηκε επίσης τις έννοιες της βιολογικής εξέλιξης του [[Έρασμος Δαρβίνος|Έρασμου Δαρβίνου]], παππού του Κάρολου Δαρβίνου, και του [[Ζαν Μπατίστ Λαμάρκ]].Ο Σπένσερ σε μεγάλο βαθμό ήταν αυτοδίδακτος και κατέκτησε τις περισσότερες γνώσεις του απο αναγνώσματα και συνομιλίες με φίλους του.
 
Ο Σπένσερ εργάστηκε ως πολιτικός μηχανικός από τα δεκαέξι του χρόνια έως το 1841 στο σιδηρόδρομο του Λονδίνου και του Birmingham που τη δεκαετία του 1830 γνώριζε άνθιση.Τον ελεύθερο χρόνο του γράφει σε εφημερίδες που έχουν μη κονφορμαλιστικές θρησκευτικές πεποιθήσεις και ριζοσπαστικές πολιτικές πεποιθήσεις.Από το 1848 εως το 1853 εργάστηκε στην εβδομαδιαία οικονομική εφημερίδα [[The Economist]]. Μέσω του εκδότη της Τζον Τσάπμαν γνωρίζει πολλούς από τους ριζοσπαστικούς και προοδευτικούς στοχαστές του κεφαλαίου της εποχής όπως τους [[Τζον Στιούαρτ Μιλ]], Harriet Martinean, George Henry Lewes και την Μέρι Αν Έβανς (γνωστή με το συγγραφικό της ψευδώνυμο ως Τζόρτζ Έλιοτ) με την οποία θα συνδεθεί συναισθηματικά.Θα γνωρίσει επίσης τον βιολόγο [[Τόμας Χάξλεϋ]] με τον οποίο θα παραμείνει φίλος σε όλη τη διάρκεια της ζωής του.Οι Έβανς και Lewes θα τον φέρουν σε επαφή με τις ιδέες που αναπτύσσει ο Τζον Στιούαρτ Μιλ στο έργο του 'Ένα σύστημα λογικής' και με το θετικισμό του [[Αύγουστος Κοντ | Αυγούστου Κοντ]], με τον οποίο διαφωνεί έντονα, ιδέες που θα τον επηρεάσουν στο κατοπινό έργο του.
 
Στα πρώτα του άρθρα αναπτύσσει τις ιδέες του για τον ατομικισμό, υπερασπίζετε το laissez-faire στην οικονομική ζωή και τη μη παρέμβαση του κράτους.Οι ιδέες αυτές αναπτύσσονται το 1851 στο βιβλίο του Social Statics, or the conditions essential to human happiness όπου παρουσιάζει έναν απολογισμό της ανάπτυξης της ανθρώπινης ελευθερίας και μια υπεράσπιση των ατομικών ελευθεριών.Μετά το θάνατο του θείου του Thomas το 1853, ο Σπένσερ έλαβε μια κληρονομιά η οποία του επέτρεψε να αφιερωθεί στο γράψιμο χωρίς να εξαρτάται από τακτική απασχόληση.
220

επεξεργασίες