Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

194 bytes αφαιρέθηκαν, πριν από 7 έτη
καμία σύνοψη επεξεργασίας
 
Τα όρη της Λυδίας ήταν: προς Β. το Τήμνο και ο [[Σίπυλος]], στο μέσον της χώρας ο [[Τμώλος]] με τη ψηλότερη κορυφή τη Τέμψη (2129μ) και η [[Μεσωγίς]] στα νότια. Μικρότερα όρη ήταν ο [[Πακτύης ποταμός|Πακτύης]] με τις παραφυάδες του Πρηώνα και Θώρακα, ο Πάγος, ο Όλυμπος, οι δύο Μαστοί ή Μαστουσία (σημ. τα Δυο αδέλφια), και στην [[χερσόνησος της Ερυθραίας|Ερυθραία χερσόνησο]] ο Μίμας, το Άργενο και ο Κώρυκος. Οι ποταμοί της χώρας ήταν: ο Έρμος με τους παραπόταμους τον [[Πακτωλός|Πακτωλό]] (τον χρυσορρόη ) και το Ύλο, ο [[Κάυστρος]], και στα νότια ο [[Μαίανδρος]]. Λίμνες είχε την Γυγαίη (η νεότερα Καλόη), η Σαλόη, η Τορρηβία, οι Σεληνούσιες και το Πηγάσιο. Κοιλάδες του [[Έρμος ποταμός|Έρμου]] και του [[Κάυστρος|Καΰστρου]], Ακρωτήρια τη Μέλαινα που κατέληγε ο Μίμας, το Άργενο και το Κωρύκιο που κατέληγαν τα ομώνυμα όρη της Ερυθραίας και το Τρωγύλιο που κατέληγε η παραφυάδα της Μεσσωνίδας [[Μυκάλη]]. Κόλποι τους δύο μεγάλους ο Ερμαίος (της Σμύρνης) και ο Καΰστριος (της Εφέσου).
 
* Ο [[αστεροειδής]] '''[[110 Λυδία]]''' (110 Lydia), που ανακαλύφθηκε το 1870, πήρε το όνομά του από την αρχαία αυτή χώρα.
 
 
== Ιστορία ==
Πρώτοι κάτοικοι ήταν οι [[Χετταίοι]]. H ανάγνωση χετιτικών επιγραφών από τον Forrer κατέδειξε ότι όταν τη χώρα κατείχαν οι Χετταίοι (περί το 1400 π.Χ) σ΄ αυτή κατοικούσαν και Έλληνες Ηγεμόνες. Πρώτη δυναστεία κατά παράδοση ήταν του Άτυος (θεότης του κύκλου της θεάς Κυβέλης) από του γιου του οποίου το όνομα Λυδού είχε πάρει η χώρα το όνομά της. Μετά τη δυναστεία του Άτυος ακολούθησε η δυναστεία των Ηρακλειδών (όχι εκείνη των Δωριέων), δια του Άγρωνος, γιου του Νίνου και εγγονού του Βήλου, που ήταν γιος του Αλκαίου και εγγονός του Ηρακλή. Από αυτή την Ηράκλεια γενεαλογία προερχόταν ο Άγρων αρχηγέτης αυτών των Ηρακλειδών. Η δυναστεία αυτή κατά τον [[Ηρόδοτος|Ηρόδοτο]] βασίλευσε συνεχώς στη Λυδία «''παίς παρά πατρός εκδεκόμενος την αρχήν''» 505 χρόνια δηλαδή από το 1200 π.Χ. που καταλύθηκε το κράτος των Χετταίων μέχρι του 700 π.Χ. ( 687), όταν ο Μερμνάδης Γύγης σε συνεννόηση με τη Βασίλισσα φόνευσε το τελευταίο Ηρακλείδη Βασιλέα της Λυδίας, Κανδαύλη και το γιο του Μύρση. Φαίνεται όμως ότι σε όλο το χρονικό διάστημα επί δυναστείας των Ηρακλειδών η Λυδία, όπως ισχυρίζονται πολλοί αλλά δεν έχει αποδειχθεί από εγχώριες πηγές, διατελούσε υπό επικυριαρχία των Ασσυρίων, του πολιτισμού των οποίων η Λυδία ήταν πρόσκοπος στη Μ. Ασία.
178

επεξεργασίες