Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Γεώργιος Παπαζώλης»

μ
r2.7.1) (Ρομπότ: Προσθήκη: ru:Папазолис, Георгиос
μ (r2.7.1) (Ρομπότ: Προσθήκη: ru:Папазолис, Георгиос)
Ο''' Γεώργιος Παπαζώλης''' ή '''Παπάζωλης''' ή Παπάζογλου ([[1725]] – [[1775]]) υπήρξε στρατιωτικός του ρωσικού στρατού και πρωτεργάτης της ελληνικής εξέγερσης του [[1770]], γνωστής ως «[[Ορλωφικά]]».
Ο '''Παπάζογλους''' αγνώστων λοιπών στοιχείων ήταν Έλληνας αγωνιστής της [[Ορλωφικά|επανάστασης του 1766]]. Η καταγωγή του ήταν από την [[Λάρισα]]. Ήταν αξιωματικός του πυροβολικού και φίλος του Ορλώφ. Ήρθε με αποστολή το 1766 στην [[Πελοπόννησος|Πελοπόννησο]] και έμεινε στην [[Μάνη]].
 
==Πηγές==
==Βιογραφία==
*{{Cite book
Γεννήθηκε στη [[Σιάτιστα]] [[Νομός Κοζάνης|Κοζάνης]], όπου και ολοκλήρωσε τις σπουδές του, στις τοπικές σχολές. Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στη [[Θεσσαλονίκη]] για να ασχοληθεί με το εμπόριο. Μετανάστευσε αργότερα στην [[Οδησσός|Οδησσό]], συνεχίζοντας να ασκεί το επάγγελμα του εμπόρου.
| author = [[Λάμπρος Κουτσονίκας]]
 
| title = Γενική ιστορία της ελληνικής επαναστάσεως, Τόμος Α΄
Λόγω της αποτυχίας του στις εμπορικές δραστηριότητες, μετέβη στην [[Αγία Πετρούπολη]] για να καταταχθεί στο Ρωσικό στρατό. Έγινε λοχαγός του πυροβολικού, στο οποίο υπηρετούσαν οι αδερφοί Ορλώφ (Αλέξιος και Θεόδωρος), με τους οποίους και συνδέθηκε φιλικά. Οι αδερφοί Ορλώφ συμμετείχαν στην προσπάθεια της [[Αικατερίνη Β΄ της Ρωσίας|Αικατερίνης Β΄]] να καταλάβει το θρόνο από το σύζυγό της [[Πέτρος Γ' της Ρωσίας|Πέτρο Γ΄]] το 1762. Κατόπιν τούτου, ο Αλέξιος Ορλώφ έγινε διοικητής του πυροβολικού. Η Αικατερίνη η Β΄ προσπάθησε να αναμειχθεί στα βαλκανικά πράγματα προκειμένου να αποσπάσει εδάφη και σφαίρες επιρροής από την [[Οθωμανική Αυτοκρατορία]]. Ο Παπαζώλης, έχοντας πρόσβαση στην τσαρική αυλή (μέσω των Ορλώφ) προσπάθησε να επηρεάσει την κατάσταση υπέρ των Ελλήνων, πείθοντας τους αδερφούς Ορλώφ και συνακολούθως την τσαρίνα Αικατερίνη για την διεξαγωγή επιχειρήσεων στη νότιο Βαλκανική.
| publisher = Εκ του «Ευαγγέλιμου» Δ. Καρακατζάνη
 
| location = Εν Αθήναις
Το 1763 ο Παπαζώλης μεταβαίνει στη [[Βενετία]] και στη συνέχεια στην [[Τεργέστη]], προκειμένου να συντονίσει τις ενέργειες Ελλήνων και Ρώσων για την διενέργεια μιας συνολικής εξέγερσης. Το 1765 συνέταξε ένα βιβλίο με σκοπό την αφύπνιση των Ελλήνων και την καλλιέργεια της πολεμικής αρετής. Το βιβλίο αυτό με τον τίτλο «Διδασκαλία, ήγουν ερμηνεία της πολεμικής τάξεως και τέχνης», τυπώθηκε στη Βενετία και διανεμήθηκε σε περιοχές της τουρκοκρατούμενης [[Ελλάς|Ελλάδας]]. Ήταν βασισμένο σε ρωσικό στρατιωτικό εγχειρίδιο. Από το [[1765]] και για τα επόμενα χρόνια ο Παπαζώλης, με Έλληνες συνεργάτες και Ρώσους πράκτορες περιόδευσε στην [[Δυτική Μακεδονία|Δυτική]] και [[Κεντρική Μακεδονία]], την [[Ήπειρος|Ήπειρο]], τη [[Στερεά Ελλάδα]] και την [[Πελοπόννησος|Πελοπόννησο]], προκειμένου να συννενοηθή με ντόπιους παράγοντες για την ιδέα της εξέγερσης. Παρόλο που η ανταπόκριση δεν ήταν ιδιαίτερα ενθαρυντική, ο Παπαζώλης κατάφερε να αποσπάσει συμφωνίες με ορισμένους οπλαρχηγούς και προύχοντες, ιδιαίτερα στη Δυτική Μακεδονία και τη [[Μάνη]]. Έπεισε και τον Ορλώφ ότι ο χρόνος ήταν πλέον κατάλληλος για τη διεξαγωγή επιχειρήσεων.
| year = 1863
 
| pages =
Το 1769 τμήμα του Ρωσικού στόλου (συμμετέχοντος του Παπαζώλη) ξεκίνησε με προορισμό τη Μάνη όπου θα υποστήριζε τους Μανιάτες, εναντίον των [[Οθωμανοί|Οθωμανών]]. Το 1770 τελικά, σημειώθηκε το αποτυχημένο κίνημα, που έμεινε γνωστό με την ονομασία «[[Ορλωφικά]]». Οι [[Ρώσοι]], έχοντας εξασφαλίσει τη [[Συνθήκη Κιουτσούκ-Καϊναρτζή]], εγκατέλειψαν τους Έλληνες στην τύχη τους, παρά τις συνεχείς εκκλήσεις του Παπαζώλη.
| language =
 
| origyear =
Πολλοί οπλαρχηγοί και προύχοντες της Πελοποννήσου και της Μακεδονίας (όπως ο γέρο-Ζιάκας) που συμμετείχαν στο κίνημα, απογοητεύτηκαν και κατηγόρησαν τον Παπαζώλη για τυχοδιωκτισμό. Η απόπειρα αυτού του εγχειρήματος με πρωτοβουλία του Παπαζώλη έγινε αντικείμενο εκμετάλλευσης από τη Ρωσική διπλωματία αφενός και αφετέρου, ήταν πρόχειρα οργανωμένη με σποραδικές κινητοποιήσεις ανά τον Ελλαδικό χώρο, χωρίς επικοινωνία και συντονισμό.
| url = http://invenio.lib.auth.gr/record/123314/files/
 
|accessdate = 12 Ιανουαρίου 2011
Ο Παπαζώλης πέθανε στην [[Πάρος|Πάρο]] όπου είχε πλέον ελλιμενιστεί ο Ρωσικός στόλος
 
==Αναφορές==
*[http://siatistanews.gr/kalokairi2009/enSiatisti.pdf «Εν Σιατίστη: συνάντηση με την Ιστορία μέσα από εκδόσεις βιβλίων του 18ου και 19ου αιώνα»]
*[http://www.kenef.phil.uoi.gr/author.php?Name_ID=11850 Εργαστήριο Ερευνών Νεοελληνικής Φιλοσοφίας Πανεπιστημίου Ιωαννίνων]
*[http://www.imma.edu.gr/imma/history/07.html Ίδρυμα Μουσείου Μακεδονικού Αγώνα]
 
{{DEFAULTSORT:Παπαζωλης Γεωργιος}}
{{Στοιχεία προσώπου
|ΟΝΟΜΑ=Γεώργιος Παπαζώλης
|ΑΛΛΑ ΟΝΟΜΑΤΑ=
|ΜΙΚΡΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ=στρατιωτικός του Ρωσικού στρατού και πρωτεργάτης της Ελληνικής εξέγερσης του 1770
|ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΓΕΝΝΗΣΗΣ=
|ΕΤΟΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ=1725
|ΤΟΠΟΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ=Σιάτιστα
|ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ=
|ΕΤΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ=1775
|ΤΟΠΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ=Πάρος
}}
{{Πολιτική-επέκταση}}
 
[[Κατηγορία:Σιατιστινοί|Παπαζώλης]]
[[Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί]]
 
[[ru:Папазолис, Георгиос]]
[[Κατηγορία:Λαρισαίοι]]
94.452

επεξεργασίες