Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Μάης του '68»

==Το παλίμψηστο της εξέγερσης - Βαθύτερα αίτια και εσώτερες κοινωνικές συνισταμένες==
Ο Μάης του '68 ως προς τα εξεγερσιακά επιφανειακά του στοιχεία δε διέφερε από αντίστοιχα κύματα αμφισβήτησης σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες την ίδια περίοδο. Διέφερε όμως ως προς την ένταση του κοινωνικού πολέμου και τη ραγδαία κλιμάκωσή του στο Παρίσι. Γιατί όμως ειδικά στο Παρίσι ο κοινωνικός πόλεμος εκδηλώθηκε με τέτοια βιαιότητα και μαζικότητα; Η απάντηση κείται όπως πάντα στις εσώτερες κοινωνικές διεργασίες και τις λεπτομέρειες της κοινωνικής υφής, που διαφέρουν από χώρα σε χώρα, καθώς όσο κι αν εντάσσονται στο ίδιο σύστημα του καπιταλισμού, κάθε κρατικός καπιταλισμός έχει και ιδιαίτερα ερωτήματα να απαντήσει, ανακύπτοντα από τη μακρά ιστορική πορεία κάθε χώρας.
Ο Μάης του '68 ως προς τα εξεγερσιακά επιφανειακά του στοιχεία δε διέφερε από αντίστοιχα κύματα αμφισβήτησης σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες την ίδια περίοδο. Το 1968 ήταν ένα έτος όπου συμπληρώνοντο 20 και περισσότερα έτη ξέφρενης καπιταλιστικής ανάπτυξης, γεγονός κυρίως οφειλόμενο στην ανοικοδόμηση της Ευρώπης μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και την απορφάνιση της ευρωπαϊκής ηπείρου απ' αυτόν, που καθιστούσε την εύρεση εργασίας ένα εύκολο σχετικά εγχείρημα. Τα τεράστια ποσά που είχαν αποδεσμεύσει οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής σύντομα κατέστησαν την Ευρώπη ένα εργαστήρι αδιάκοπης ενεργητικότητας, ανθρώπινης δημιουργικότητας και καπιταλιστικής καινοτομίας, η οικονομική πίτα μεγάλωσε και συνακόλουθα και το κοινωνικά αποδιδόμενο μέρισμα. Οι εργατική τάξη έμοιαζε να είναι ικανοποιημένη στο πλαίσιο της αστικής κοινωνίας και οι οργανώσεις της επαναστατικής αριστεράς που πρωταγωνίστησαν στο Μάη του '68, αριθμούσαν ελάχιστα μέλη, χαρακτηριστικά μόλις 100 σε όλη τη Γαλλία.
 
Ο Μάης του '68 ως προς τα εξεγερσιακά επιφανειακά του στοιχεία δε διέφερε από αντίστοιχα κύματα αμφισβήτησης σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες την ίδια περίοδο. Το 1968 ήταν ένα έτος όπου συμπληρώνοντο 20 και περισσότερα έτη ξέφρενης καπιταλιστικής ανάπτυξης, γεγονός κυρίως οφειλόμενο στην ανοικοδόμηση της Ευρώπης μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και την απορφάνιση της ευρωπαϊκής ηπείρου απ' αυτόν, που καθιστούσε την εύρεση εργασίας ένα εύκολο σχετικά εγχείρημα. Τα τεράστια ποσά που είχαν αποδεσμεύσει οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής σύντομα κατέστησαν την Ευρώπη ένα εργαστήρι αδιάκοπης ενεργητικότητας, ανθρώπινης δημιουργικότητας και καπιταλιστικής καινοτομίας, η οικονομική πίτα μεγάλωσε και συνακόλουθα και το κοινωνικά αποδιδόμενο μέρισμα. Οι εργατική τάξη έμοιαζε να είναι ικανοποιημένη στο πλαίσιο της αστικής κοινωνίας και οι οργανώσεις της επαναστατικής αριστεράς που πρωταγωνίστησαν στο Μάη του '68, αριθμούσαν ελάχιστα μέλη, χαρακτηριστικά μόλις 100 σε όλη τη Γαλλία.
 
Η ευδαιμονία των ανώτερων τάξεων και τα καλύτερα μεροκάματα για τις κατώτερες τάξεις δημιουργούσαν την πεποίθηση ότι τα καλύτερα δεν είχαν έρθει ακόμα. Σύντομα κατέστη φανερή η αμετροέπεια των συγκεκριμένων προβλέψεων καθώς ασύμμετρες απειλές με τη μορφή κοινωνικών διεργασιών απειλούσαν ήδη τα κεκτημένα των μεγάλων ευρωπαϊκών χωρών στις υπερπόντιες κτήσεις τους. Από την Ασία μέχρι την Αφρική, οι αναδυόμενες αστικές τάξεις στις αποικιακές κτήσεις, αγανακτισμένες από τη συνεχή εκμετάλλευση από τις μητροπόλεις, τέθηκαν επικεφαλής του αγώνα για το πρώτο βήμα της αστικής επανάστασης, την κατάκτηση της ανεξαρτησίας μέσα από εθνικιστικά αστικά κινήματα.
Ανώνυμος χρήστης