Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Αντιβαρύτητα»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
'''III. Ηλεκτροστατικές/ηλεκτρομαγνητικές στατικές/περιστρεφόμενες διατάξεις'''
Στην κατηγορία αυτή κατατάσσονται διάφορες ηλεκτροστατικές/ηλεκτρομαγνητικές διατάξεις με στατικά ηλεκτρόδια υπό υψηλή τάση (δεκάδων χιλιάδων Volts), πχ T .T. Brown/Bielfeld & Bahnson (ηλεκτροστατικά φαινόμενα που δεν αποτελούν πραγματική αντιβαρύτητα), Naudin, Hartman, Nipher, Pages, Kelly, Rieken, αλλά και διατάξεις με περιστρεφόμενα εξαρτήματα, όπως πχ Searl (γεννήτρια φαινομένου Searl), Hammel, Davidson, Saxl, Halik, V. Shauberger (1885-1958) ([[φαινόμενο ενδόρρηξης]]), Carr, Hooper, Huaro, Smith και Vril/Shumann. Στην πρώτη κατηγορία των απλών ηλεκτροστατικών διατάξεων, χωρίς καθόλου κινούμενα μέρη, οι οποίες παράγουν ώση μέσημέσω της εκπομπής ιόντων ανήκουν διάφορες κατασκευές γνωστές με τις ονομασίες ''ιονοσκάφη (ionocrafts)'', ''κοσφοσφαίρες (cosmospheres)'', κτλ.
 
'''IV. AC/RF ή μικροκυματικά συστήματα'''
 
 
[[Image:Antigravity device.JPG|thumb|right|200px|Αρχή λειτουργίας υποτιθέμενηςμίας πιθανής συσκευής αντιβαρύτητας. Ένας δακτύλιος από κάποιο υπεραγώγιμο κεραμεικό υλικό, πχ ύτριο-βάριο-οξείδιο του χαλκού, περιστρέφεται ταχύτατα (~5000 rpm) μέσα στο ισχυρό μαγνητικό πεδίο που παράγουν τα σωληνοειδή από κάτω. Τα τρία μικρότερα σωληνοειδή χρησιμοποιούνται για τη μαγνητική ανύψωση του δακτυλίου. Η όλη διάταξη ψύχεται από υγρό [[άζωτο]].]]
 
Επισημαίνεται, ότι το στρατιωτικό τμήμα του ομίλου [[BAe Systems]] για εφαρμογές υψηλής τεχνολογίας, επιβεβαίωσε ότι έχει ξεκινήσει ένα ερευνητικό πρόγραμμα σχετικά με το φαινόμενο της αντιβαρύτητας που ισχυρίζεται ότι ανακάλυψε ο Ρώσος επιστήμονας Eugene [[Podkletnov]]. Το πρόγραμμα ονομάζεται '''Greenglow''' και είναι παρόμοιο με κάποιο ανάλογο πρόγραμμα της [[NASA]] με το όνομα '''Breakthrough Propulsion Physics (BPP)''' που διεξήχθη στο διάστημα 1996-2002 και αντιπροσωπεύει την προσπάθεια ανάπτυξης μη-συμβατικών τεχνολογιών προώθησης σκαφών και οχημάτων διαφόρων ειδών (πχ σύζευξης βαρύτητας-ηλεκτρομαγνητισμού, εκμετάλλευσης της ενέργειας του κενού, κτλ). Σχετικές αναφορές για συσκευές αντιβαρύτητας υπήρξαν το 1996, όταν ο [[Podkletnov]] ανακοίνωσε ότι σύμφωνα με την άποψή του ένας περιστρεφόμενος υπεραγώγιμος δίσκος έμοιαζε να χάνει ένα μέρος του βάρους του (μέχρι και 2%). Η αντίδραση των περισσότερων συναδέλφων του ήταν καταδικαστική, θεωρώντας ότι η άποψή του παραβιάζει τους φυσικούς νόμους, όπως τους καταλαβαίνουμε σήμερα. Αλλά και τώρα, ο Bob Park από την American Physical Society δήλωσε ότι θεωρεί το εγχείρημα της BAe Systems υπερβολικό και ότι κάποιοι από αυτούς που παίρνουν τις αποφάσεις για τα ερευνητικά προγράμματα δεν μπορεί να έχουν πολύ καλή γνώση των θεμελιωδών νόμων της [[φυσική|Φυσικής]]. Επίσης, η προκαταρκτική έκθεση της [[NASA]] σχετικά με τη δυνατότητα μείωσης της [[βαρύτητα|βαρύτητας]] της [[γη|γης]] είναι αποθαρρυντική.
Ανώνυμος χρήστης